ბედნიერება?(1)

მე ვარ ნინი ლომაძე 18 წლის. მაღალი,თაბლისფერი თვალებით და გრძელი შავი თმებით.ვსწავლობ ჯავახიშვილის უნივერსიტეტში,მყავს არაჩვეულებრივი ოჯახი:დედა ლანა,მამა მათე და საყვარელი ძამიკო ნიკოლოზი 3 წლის,რომელიც ძალიან მიყვარს .ხო მართლა დღეს 16 აგვისტოა

ბედნიერება

ალბათ ვისაც გაქვთ , ჩემი ჩანახატები წნაკითხი , გეცოდინებათ , რომ მგონი ყველა ტკივილზეა შექმნილი . რათქმაუნდა არის იმედის მომცემი სიტყვებიც , მაგრამ ჩანახატი მაინც ტკვიის გარშემო ტრიალებს .. სწორედ ამიტომ ვცვლი თემას. ხო ვცვლი , გარშემო მარტო ტკივი

მისაკუთრებული ბედნიერება 5

საათს დავხედე ორი ხდებოდა,უცბათ საშინელმა აზრმა გამიელვა თავში და საწოლიდან წამოვხტი,ფრთხილად მოვათვალიერე გარემო და როცა მივხვდი არავინ იყო ლევანის საძინებლის კარებს მივადექი,სახელური ფრთხილად დავაწიე და ქურდივით შევიპარე..... საიდანღაც მკრთალი

ბედნიერება..... (თავი 4)

-რავი რა გითხრა,ნიკა ღურწკაია,20 წლის,წარმოშობით ბათუმიდან ვარ მაგრამ სწავლის გამო თბილიში ყოფნა მიწევს დეიდაჩემთან.ვსწავლობ იურიდიულზე და ვარ მეორე კურსზე.მყავს პატარა 15წლის და ლანა,მშობლები და სხვა უამრავი ნათესავები.ასევე ჩემი არაბიოლოგიური ძმა

ბედნიერება...(თავი 3)

სხვა რა გზა მქონდა გადავწყვიტე მივსულიყავი და მივედი კიდეც.-გამარჯობა იდიოტო.-გაგიმარჯოს მახინჯო,გაკვირვებუმა მიპასუხა მე კი ვაკოცე,რამაც კიდევ უფრო გააკვირვა წამოსვლა ვცადე მაგრამ,ხელი დამიჭირა,ვნახე ჩვენკენ როგორ მოდიოდა გიორგი ამიტომაც როგორღაც

ბედნიერება..... (თავი 2)

როგორ ვერ ვიტან,მძულს უკვე ერთი დღეა არც ვიცნობ და მძულს.მეორე მემ ისევ არ დააყოვნა და მითხრა ხომ იცი სიძულვილიდან სიყვარულამდე ერთი ნაბიჯიაო და მაშინ მთლად გადავირიე რა სისულელეა ეს შემიყვარდება მეე??! ეს იდიოტი? გამორიცხულია მკაცრად ვუთხარი ჩემს

დედა, მასწავლე ბედნიერება

,,დედა… ამ დილით მე წავიკითხე შენი წერილი და მთელი დღე ვერ დავიხსენი თავი მასზე ფიქრისაგან. ძალიან მინდა შენთვის შევარჩიო საჭირო სიტყვები, რომლებსაც გაიგებდი და აღიქვამდი სწორად.

უნდა შეიგრძნო ბედნიერება...!

დღეს მე დაგინახე... შენ კი მომესალმე დღეს მე შეგამჩნიე..თვალი აგარიდე.. შენს სიახლოვეს უცბათ გავირინდე...და თავიდან ვიშორებ მე შენზე ფიქრები.. იცი მგონია მოვკვდები მალე.. თუ არ ვიგემე მე ეს ცრემლები... იცი მიყვარხარ თანაც ძალიან... იცი მენატრები

ბედნიერება.....

გამარჯობა,მე ვიქტორია ხულორდავა ვარ, მეგობრებისთვის ვიკი,ვიკა,ხულო,სულო,ფუმუფულა და სხვასახელებით ვარ ნაცნობი.18 წლის გავხდი მაისში,მყავს და დედა და მამა,და ორი ჩემსავით გიჟი დაქალი.თაყვანისმცემლობა არ მაკლია მაგრამ ჯერ ისეთი არავინ არ გამოჩენილა

მისაკუთრებული ბედნიერება 4

„საუზმობაც ამას ქვია” გავიფიქრე გონებაში სუფრას რომ გადავხედე და გულში გამეღიმა „ამ სახლში მყუდრო გარემოს აზრზე არარიან,წესების ცვენაა“ გავიფიქრე დანაჩანგლის დანახვისას სკამზე მოკეცილი ფეხით ჩამოვჟექი და ბლინს ხელით წავეტანე -რამდენი წლს ბრძანდებით