კაი ბიჭის გოგო ხარ(თავი მეხუთე)

ლუკას ორი გოგონა ჰყავდა მუხლებში ჩასმული და ორივეს ეფერებოდა. შემდეგ ერთ-ერთმა კოცნა დაუწყო. ვაკომ რაღაც უთხრა ლუკას მაგრამ მან ყური არ დაუგდო. უცებ მათკენ წავედი გოგოებს ჩემი გაჩერება უნდოდათ მაგრამ ამაოდ.

კაი ბიჭის გოგო ხარ(თავი მეოთხე)

უცებ სანდრო ჩემს ტუჩებს დაეწაფა. გემრიელი ^^. მაგრამ მალევე გავჩერდით რადგან კარებში ლიზი, ვაკო და ბიჭები დავინახეთ. სახლში ვიყავი და ვმეცადინეობდი როდესაც ვაკომ დამირეკა და მაცნობა რომ სანდროს მანქანა შეამჩნიეს რომელიღაცა საავადმყოფოსთან. ვიფიქრე

კაი ბიჭის გოგო ხარ(თავი მესამე)

‘გისმენთ’ ‘ქვემოთ გელოდები ჩამოდი დავილაპარაკოთ’ ვიცანი სანდროს ხმა ‘სანდრო მეშინია’ ‘რისი’ მშვიდად მელაპარაკებოდა ‘ხომ არ წახვალ ჩემი სურვილის წინააღმდე? ანუ...’ ‘ხოარ მოგიტაცებ?’ ‘ჰო...’ ‘ჯერ არ ვაპირებ შენს მოტაცებას ჩამოდი ნუ გეშინია მიყვარხარ’

კაი ბიჭის გოგო ხარ(თავი მეორე)

-სანდრო მოვიტაცოთ?-(ერთ-ერთი სანდროს ძმაკაცებიდან) -რა? ვინ?-(მარი) -არცკი გაბედოთ მოახლოვება.-(კბილებში გამოვცერი და სანდროს მივაშტერდი) -ეეე, ჩემი ძმა მანდ რა ხდება?(გავიგონე ჩემი ძმის ხმა.) გავიხედე და დავინახე ვაკო და მისი ძმაკაცები ჩვენსკენ

კაი ბიჭის გოგო ხარ(თავი პირველი)

ლიზი ბაგრატიონი 16 წლის, ვცხოვრობ თბილისში მყავს საუკეთესო დაქალი მარიამი რომელიც მიყვარს სიგიჟემდე. მარიამიც 16 წლის არის მაგრამ ის 187 საჯარო სკოლაზე სწავლობს მე კი 167-ზე. დედა-ნატა 39 წლის, მამა-ერეკლე 40 წლის, ძმა-ვაკო 22 წლის და რძალი-ქეთი 21

გარყვნილი გოგო და მისი ბიჭი 2 თავი

შუადღის სამი საათისთვის სანდრომ გაიღვიძა. ჩაიცვა და სოფის სამსახურში წავიდა. მას ძალიან უნდოდა კიდევ უამრავი ღამე სოფისთნ თუმცა იცოდა რომ ეს მარტივი არ იქნებოდა. -უკაცრავად, ქალბატონი სოფი წერეთელი სად უნდა ვნახო,- კითხა ოფისში შესულმა სანდრომ

გარყვნილი გოგო და მისი ბიჭი 1 თავი

გათენდა მშვენიერი დღე სოფის კიდევ ერთ მორიგ ბიჭთან ერთად. -ჰეი, შენ, გაიღვიძე მაგვიანდება!- აღვიძებდა სოფი უცნობს და თან ტანსაცმელს იცვამდა. უცნობმა ცალი თვალი გაახილა და ლოგინიდან ნელა წამოიზლაზნა. -ჰეი გოგო, მე სახელი მაქვს, სანდრო.- და

კალათბურთელის გოგო ხარ!(9-დასასრული)

გრძნობდა ბედნიერებას,აი იმ ბედნიერებას ამდენი ხანი რომ ეძებდა და შემდეგ პოვნისთანავე დაიწყო მისი მოპოვება, თითქოს ეშინოდა ამხელა განძი არ დაეკარგა, რომელიც ახლა ანიკას სახით მასთან იყო და სამუდამოდ დაპატრონებოდა მას.რა ლამაზია ერთი ჩვეულებრივი დღეც

კალათბურთელის გოგო ხარ!(8)

ანიკა ფიქრობდა,ძალიან ბევრს ფიქრობდა.ახლა გეგასთვის რომ ეთქვა უკან დამაბრუნეო იცოდა როგორ ატკენდა გულს იმ ადამიანს რომელიც ერთადერთ ნათელ წერტილად ქცეულიყო მის ცხოვრებაში. მაგრამ დედა?ის ხომ მისი სამყაროა,მისი მთელი ცხოვრებაა.როგორ უღალატოს

კალათბურთელის გოგო ხარ!(7)

რეებს ბოდავ არ წამოვალ!!ლევანმა მარის ხელები წელზე მოკიდა შენდეგ ზურგზე გადაიგდო და ისე ჩაიყვანა ქვევით.მარიმ როცა მანქანაში ბავშვები დაინახა უცებ დამშვიდად და მანქანაში ჩაჯდა.4 საათიანი სიარულის შემდეგ ყაზბეგში ჩავიდნენ და სასტუმროში