მთვარემდე და უკან

.ერთი,ორი,სამი,ხუთი,ათი...და კიდევ რამდენს გვიგვრძვნია ეს,რასაც ვერ აღვწერთ.ჩემი ყველა ბედნიერი დასასრულის დასაწყისი შენ ხარ.შენ ხარ ჩემი სიცოცხლის და ბედნიერების ნაპერწკალი,რომელიც დღითიდღე ღვივდება.

ბოლო დღის დასასრული და პირველი დღის დასაწყისი

ჩემი ცხოვრება ძაფზე ეკიდა და ვიცოდი, რომ ადრე თუ გვიან ეს ძაფი გაწყდებოდა... ვგრძნობდი დღეს ჩემი სიცოცხლე სადღაც მიიპარებოდა, ემორჩილებოდა ჩემში ჩასახლებულ ტკივილს, დაავადებას რომელიც ჩემი სიცოცხლით იკვებებოდა..

თუ გინდა ზღვარს გავცდეთ და ზღაპარს გავიდეთ!

წამოდი ჩვენ ერთად გავუყვეთ შორით გზებს თუ გინდა ზღვარს გავცდეთ და ზღაპარს გავიდეთ ცხრა მთაც გადავლახოთ და მაღლა ავიდეთ რომ ეს მოგონება არასდროს წავიდეს...

მე, შენ და ჩვენ

შენ ცოლი გქვია მე ქმარი საწოლზე თვალებს ნაბავ ჩაგეხუტები გაკოცებ ვხედავ შიშს როგორ მალავ

"რომეო და ჯულიეტა" 21ე საუკუნეში!

იმ დღეს მეგობრები რომ არა, დღეს ალბათ ჩემს საფლავზე ყვავილით ხელში იდგებოა... ის დღე ნამდვილი კოშმარი იყო... ყველანაირად.. განადგურებული ვიყავი...

მე, შენ და ჩვენ

შენ უკვე მეცხრე თვეში ხარ მუცლით პატარას ატარებ როგორც ბროწეულს მარცვლებით სავსეს პატარას მარცვალს ვადარებ

მამაკაცთა 19 ფარული და აშკარა სურვილი

1. წესით, ყველა ადამიანს აქვს პირველი ხარისხის მოთხოვნილება (ჭამა, სექსი, ძილი…) და მეორე ხარისხის მოთხოვნილება (თვითრეალიზაცია, მეგობრობა, სიყვარული…”მასლოუს პირამიდა”). მამაკაცებს პირველი ხარისხის მოთხოვნილება მკვეთრად შემოსაზღვრული აქვთ –

მე და მეთორმეტეკლასელი (სრულად)

მე ნუკა ვარ, 23 წლის. ვცხოვრობ თბილისში, მშობლებთან ერთად. დედისერთა ვარ, თუმცა, არა განებივრებული. რა ვიცი, ჩემს თავს განებივრებულ გოგოდ არ მივიჩნევ. ბევრი აკრძალვა მახსოვს მშობლებისაგან და მეც ვიცავდი ამ აკრძალვებს. მაგისტრატურის 2 კურსზე ვარ.

მე შენ და ჩვენ

ზამთრის ისევ ბოლო თვე და თებერვალი ცამეტი მე არ გეტყვი მივდივართქო მე არ გეტყვი წავედი სამს აკლია თხუთმეტი და მათენდება რამის დახუჭული თვალები და სურნელება კანის ისევ წვიმა, ისევ ქარი ისევ შენზე ფიქრები

მდიდარი და ღარიბი

ლოტი წლების მანძილზე თავის დას ბესის ერთსა და იმავეს ჩასჩიჩინებდა: არ დაგავიწყდეს, ერთ მშვენიერ დღეს სიბერე აუცილებლად მოვა და სანამ ახალგაზრდა ხარ დროს უქმად ნუ ფლანგავო. მაგრამ ბესი წლების მანძილზე ჭრიჭინობელასავით ლაღად და უდარდელად ცხოვრობდა.