შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა
ბოლოს მაინც ერთად ვიქნებით(4 თავი)
ისტორია

ბოლოს მაინც ერთად ვიქნებით(4 თავი)

22-06-2017, 11:45
ავტორი
223
2
+
მეორე დღეს დილის 7 საათზე გამეღვიძა წყლის დასალევად ავდექი გარეთ გავედი და ნუცა დავინახე სავარძელზე ქონდა ფეხები შემოწყობილი და ყურსასმენებში მუსიკებს უსმენდა -ნუცი რატო არ გძინავს-მგონი ვერ გაიგო ჩემი ხმა მივედი და ყურსასმენები მოვხსენი
ბოლოს მაინც ერთად ვიქნებით (თავი 3 )
ისტორია

ბოლოს მაინც ერთად ვიქნებით (თავი 3 )

19-06-2017, 16:12
ავტორი
202
2
+
გარეთ გავედით,ტაქსიც მალე მოვიდა ხმა არცერთს არ ამოგვიღია, სახლში ავედი წყალი გადავივლე მთელი ღამე გუკაზე ვფიქრობდი, ვერგავიგე როგორ ჩამეძინა და ვერც ის თუ როგორ შემოვიდა ემილი სახლში. როცა გავიღვიძე 11 საათი იყო. გუკაზე ფიქრი არ მასვენებს, ემილის
ბოლოს მაინც ერთად ვიქნებით (თავი 2)
ისტორია

ბოლოს მაინც ერთად ვიქნებით (თავი 2)

17-06-2017, 14:13
ავტორი
202
2
+
მე და გაბო კიავედით სახლში, გამოლვიცვალე და დავიწყე თეფშების გამოტანა მალე ამოვიდნენ ლექსო და ემი , 15 წუთში ჩვენც გავაწყვეთ სუფრა და დავიწყეთ ჭამა, ხმა არცერთ არ ამოგვიღია, როცა დავასრულეთ მე და ეემიმ ავალაგეთ ჭურჭელი გავრეცხე და გავედით ბიჭებთან
ბოლოს მაინც ერთად ვიქნებით (თავი 1)
ისტორია

ბოლოს მაინც ერთად ვიქნებით (თავი 1)

15-06-2017, 19:33
ავტორი
378
9
+
მე ნუცა ვარრ, 19წლის, ბათუმელი ვარ მაგრამ ეხლა თბილისში ვართ მე და ჩემი დაქალი სასწავლებლად და ერთად ვცხოვრობთ.ვარ მაღალი, ხუჭუჭთმიანი,მუქი მწვანე თვალებით, ასე რომ თაყვანისმცემლები არ მაკლია.ჩემს დაქალს ემილი ქვია,ისიც 19 წლისაა, მაღალი გრძელი
ჩვენ თუ არა, ჩვენი შვილები მაინც იქნებიან ერთად (სრულად)
ისტორია

ჩვენ თუ არა, ჩვენი შვილები მაინც იქნებიან ერთად (სრულად)

9-06-2017, 01:11
ავტორი
1 660
4
+
ჩქარი ნაბიჯით მიუყვებოდა სასაფლაოსკენ გზას, სწრაფად გააღო სასაფლაოს კარები და თვალებით დაუწყო ძებმა უკუნით სიბნელეში მუხის ხეს, რომელიც შუაგულში იდგა. გეზი ხისკენ აიღო, ტელეფონი გაუჩერებლად რეკავდა, მაგრამ ახლა არავინ და არაფერი აინტერესებდა ლუკას
გიხაროდეთ, ჩვენ ერთად აღარ ვართ. (თავი 9) დასასრული.
ისტორია

გიხაროდეთ, ჩვენ ერთად აღარ ვართ. (თავი 9) დასასრული.

9-05-2017, 19:17
ავტორი
808
10
+
ყველაზესაშინელი დღეა ჩემს ცხოვრებაში. აბაზანაში ჩამკეტეს და გრეთ ვეღარ გავდივარ. ტელეფონიც მიჯდება და გაგასაც ვერ ვუკავშირდები. ერთადერთი რაც მაქ ნორმალური ეს რვეულია. რომელიც უკვე მეორეხ წავიკითხე და მეორეხ მომინდ დროის უკან დაბრუნებადა მეთქვა რომ
გიხაროდეთ, ჩვენ ერთად აღარ ვართ. (თავი 8)
ისტორია

გიხაროდეთ, ჩვენ ერთად აღარ ვართ. (თავი 8)

8-05-2017, 10:51
ავტორი
483
0
+
ღამის სამის ნახევარზე ტელეფონის ზარმა გამაღვიძა და გიჟივით წამოვხტი. -გაგა?! -ვუთხარი ხმამაღლა -სანდრო გეძინა? -კი არაუშავს მოვიდე უკვე? -იმდენად გახარებული ვიყავი რომ უკვე შარვალს ვიცმევდი. -ბიჭოო, მოდი თუ გინდა მარა ისეთები ხდება აქ რო,
გიხაროდეთ, ჩვენ ერთად აღარ ვართ. (თავი 7)
ისტორია

გიხაროდეთ, ჩვენ ერთად აღარ ვართ. (თავი 7)

7-05-2017, 14:26
ავტორი
457
0
+
რვეული რომელშიც შენ თავის ყოველდღიურ ჩანაწერებს აკეთებდი მე მაქვს. ეს იმის შემდეგ მაქვს რაც შენ საოპერაციოდან რეანიმაციაში გადაგიყვანეს. ეს რვეული მე შენმა ექიმმა მომცა იმან ვინც ჩემზე გითხრა გარეთ გელოდებაო. გადაწყვიტა რომ ჩემთვის უფრო
გიხაროდეთ, ჩვენ ერთად აღარ ვართ. (თავი 6)
ისტორია

გიხაროდეთ, ჩვენ ერთად აღარ ვართ. (თავი 6)

6-05-2017, 09:53
ავტორი
589
0
+
12 საათზე გამეღვიძა.პირველი რაც თვალების გახელისას დავინახე ვიღაცუს სახე რომელიც ჩემს წინ იჯდა და ღიმილით მომშტერებოდა. გაკვირვებულმა ავწიე თავი და კარგად დავაკვირდი ხომ არ მეჩვენებიდა. -რა ხანია შენს გაღვიძებას ველი. -მითხრა მან და მივხვდი რომ
გიხაროდეთ, ჩვენ ერთად აღარ ვართ. (თავი 5)
ისტორია

გიხაროდეთ, ჩვენ ერთად აღარ ვართ. (თავი 5)

5-05-2017, 09:38
ავტორი
534
1
+
რამდენიმე კვირის შემდეგ თავის ტკივილმა ძალიან რომ შემაწუხა და ამას მხოლოდ სანდრო აღარ ამჩნევდა გადავწყვიტეთ ექიმთან წავსულიყავით. ნუ დედას გადაწყვეტილება უფრო იყო ჩემი იქ წასვლა და იგივეე პროცედურების გავლა ვიდრე ჩემი. ხუთშაბათი დღე იყო. სკოლაში არ