ვიცი, სიყვარულო! რომ არ გენატრები!..

თვალებს დავხუჩავ და ისევ დაგინახავ კვლავაც ძილმორეულს ფიქრად დამაწვები ვიცი,სიყვარულო! გულში არ მინახავ!.. ვიცი, სიყვარულო! რომ არ გენატრები..

ვიცი, რომ შევცდი

ჩვენი ერთობა დაუძლეველ ქარაფებს დაშლის, როდესაც სულის შეძახილი ჩუმ გრძნობებს აშლის და ქედს დახრიან ჩვენს წინაშე გოროზი მთები, აირევიან ქინძისთავზე აცმული გზები,

არ ვიცი რა ქვია ამას!!!

სიკვდილზე ბევრი არასდროს მიფიქრია, ან რა უნდა იყოს ს სიცოცხლეზე უარესი, ახლა ვფიქრობ რა დავწერო და არაფერი მაგონდება, განა იმიტომ რომ არ ვიცი რაზე უნდა დავწერო, არამედ მიტომ რომ არ მინდა ისე დავწერო როგორც თითქმის ყოველთვის ვწერ,

არ ვიცი რას ცვლის!!!

არ ვიცი ეს ერთი პატარა ჩანაწერი რას ცვლის მაგრამ მინდა ვთქვა რომ უაზრობაა ეს ცხოვრება, ვამბობ და მაინც აზრიანს ვხედავ, ალბათ იმიტომ რომ მხოლოდ ჩემთვისაა უაზრო, უაზრო კი იმიტომაა რომ ვხვდები რა ხდება და ვიცი როგორ ელაქუცება ერთი მეორეს პირში და

მე ვიცი, რომ შენ ხარ შორს, ყველაზე შორს ..

მე შენთან ვარ ყოველ წუთსა და წამს ჩემი ფიქრებით და მოგონებებით, რომლებიც შენ მაჩუქე. ახლა სიტყვებს თავს ვერ ვუყრი და ვერ ვწერ ჩემს სიყვარულზე, რომელიც ოკეანეზე უფრო უძირო და ღრმაა .. მენატრება შენი ხელების შეხება და ტკივილიანი თვალები, რომლებიც

ვიცი სიგიჟეა, მაგრამ... მიყვარხარ...

ღამით შეშინებულს გამომეღვიძა... უკვე რამდენი ხანია რაც ეს უცნაური ჩვევა დამჩემდა... წამით ჩაძინებულს უეცრად გამომეღვიძება და ვგრძნობ როგორ ვიხრჩობი... ტკივილისგან გაფერმკრთალებული შენს ძებნას ვიწყებ... უაზროდ დავეხეტები ოთახიდან ოთახში... შემდეგ

ინანებ ერთ დღეს უჩემობას ვიცი ინანებ

ინანებ, ერთ დღეს უჩემობას მართლა ინანებ! მოგენატრები! დამიჯერე მწარედ იდარდებ... ერთ დღეს შეგიპყრობს უჩემობის ძლიერი სენი, აღარ გიშველის იმის თქმა, რომ შენა ხარ ბრძენი! ინანებ, ალბათ, იმ მძიმე წუთს, როცა დამკარგე, ხელი გამიშვი და ეს ბედიც თავად

მე ვიცი, რომ არაფერი არ ვიცი (1)

ვერც დედა და ვერც ვერავინ იგებდა. ვტიროდი ჩემთვის და ირეალობაში ჩემთვის სანატრელ ოჯახს წარმოვიდგენდა.. დრო გადიოდა ამ წარმოდგენილ ოჯახში მე ჩემი ადგილი დავიმკვიდრე და ღამით, ძილის წინ იქ ვაგრძელებდი ცხოვრებას სადაც ბედნიერი ვიყავი ცოტა ხნით..

მე ესე ვიცი ცხოვრება

ყველაფერს ვახდენ, ჩემივე თავით არ მსურს ზურგს ფრთები ვატარო, მინდა სამყაროს შევხედო თვალით როგორც მე მხედავს სამყარო.

ვიცი

ვიცი სამუდამოდ ღმერთი არ გამწირავს და ახალ სიყვარულს მიძღვნის, ვიცი არ მომიწევს, სულ შენი ლოდინი და შენს სიყვარულზე ფიცი