მგონი შემიყვარდი (თავი 4)

შემოტრიალდი და ჩემს წინ გაღიმებული ბექა დავინახე. -შენ დებილი ხარ რეებს აკეთებ??-აქეთ-იქით ვიყურებოდი ვინმემ ხო არ დაგვინახა თქო. -ოო კაი რა უბრალოდ გაკოცე შენ ხო ჩემი მეგობარი ხარ.-გამიღიმა და ხელი გადამხვია.

მგონი შემიყვარდი (თავი 3)

უეცრად ჩამეხუტა ხელებს ძლიერად მიჭერდა და თმებზე მეფერებოდა.მერე ნელა გამიშვა და გაბრაზებული სახით შემომხედა. -სად ხარ გოგო გული გამიხეთქე. -სანაპიროზე ვიყავი და შენ რა გჭირს?

მგონი შემიყვარდი (15)

-რაებს ლაპარაკობ მია?! რას ქვია რას გავხარ?! - ოდნავ დაბნეული ტონით "მისაყვედურა" და ჩემ წინ ჩამოჯდა... - შენ ჯერ კიდევ ის მია ხარ ვინ მე მიყვარს და როგორი მიაც არ უნდა იყო მე მაინც მეყვარები.. ესეთი მიაც მეყვარები გამხდარი და ფერწასული.. მე

მგონი შემიყვარდი (14)

თაზო... კიდე რაღაცის თქმას ვაპირებდი, თუმცა აპარატის საშინელმა წუილმა ხმა არ ამომაღებინა... წამებში შემოცვივდნენ ექიმები და ათასგვარ ჩემთვის გაუგებარ ფრაზებს ისვრიდნენ... ერთ-ერთმა სასწრაფოდ მომთხოვა პალატის დატოვება და მეც უკუსვლით გამოვედი

მგონი შემიყვარდი (13)

მია, სანდრო შენთნაა? ანერვიულებული ხმით მკითხა და მეც ოდნავ დავიძაბე... -ხო რა ხდება? შეშინებულმა ამოვილაპარაკე და სანდროს გავხედე.. -მია, არ ინერვიულო ოღონდ ქეთო და თაზო ავარიაში მოყვნენ და ძალიან მძიმედ არიან სავადმყოფოში მივდივართ და თქვენ მოდით

მგონი შემიყვარდი (12)

- აუ კარგი რა, ხომ იცი რომ სამსახური ჩემთვის ყველაფეროა... -შენც ხომ კარგად იცი, რომ არაფერი არ მაქვს იმის საწინააღმდეგო, რომ შენ იმუშავო, მაგრამ ამ სიტუაციაში... ჯერ არ ვიცი.. დანარჩენი სახლში ვილაპარაკოდ არ მცალია ეხლა..

მგონი შარშივარ 1

საერთოდ ზაფხული ძალიან მიყვარს, ამიტომ სულ რომ ზაფხული იყოს არ მომწყინდება,აქედან გამომდინარე საერთოდაც არ მაწუხებს ზაფხულის მხურვალე მზე. ნუუ შემოდგომაც მიყვარს, ეს ალბათ მე რომ დავიბადე ეგ ახდენს ზეგავლენას ნუ მოკლედ მე ვინ ვარ

მგონი შემიყვარდი (11)

ადრე ხომ არ მშორდებოდა გვერდიდან, ეხლა კი საერთოდა.. ნაბიჯის გადადგმაზეც კი მეკითხება რამე ხომ არ მაწუხებს ან რამე ხომ არ მინდა... უკვე სამი თვის ორსული ვარ და მუცელიც ოდნავ შესამჩნევად მეტყობა...

მგონი შემიყვარდი (10)

თვალებში ვუყურებდი სანდროს და დიდ დაბნეულობას ვკითხულობდი, არ უნდა მეთქვა! არ უნდა მეთქვა... სულელი ხარ მია ნამდვილი სულელი... -თუმცა დაივიწყე, არაფერი.. თხუთმეტი წუთის მერეც რომ ვერ მივიღე პასუხი გულდაწყვეტილმა ამოვილაპარაკე და გვერდი ვიცვალე..

მგონი შემიყვარდი (6)

ვითომ მკაცრი სახით გამოგვხედა ორივეს, მაგრამ შეპარული ღიმილი ვერ დააიგნორა...მუცელზე ცივი ჟელე დამასხა და მონიტორს მიაშტერდა...გარკვეული დროის განმავლობაში ხმას არ იღებდა და ორივეს ღიმილიანი სახით გვიყურებდა..