მოგონებები:ძალით დავიწყებული ან დაუვიწყარი(2)

დაცვა მოვიდა და გვითხრა -უკაცრავად, არ შეიძლება უფროსების ჩასმა, ეს ბავშვებისთვისაა განკუთვნილი გაბრიელს თეკოს და ქეთოს სიცილი აუტყდათ, მე გაბუტული ბავშვივით ვუყურებდი, ხან ზუკას, ხან დახცვას, ზუკამ უთხრა

მოგონებები:ძალით დავიწყებული ან დაუვიწყარი.

თამაშის წესი1: მე ყოველთვის მაფიოზი ვარ (ნუუ ხშირად) მაგრამ ძალიან ძნელია ჩემი გამოტეხვა... თეკოს სახეზე ეტყობა ვინაა ყოველთვის, შეგიძლია ქცევითაც უპრობლემოდ შეატყო, თუ კარტი არ მოსწონს სულ შლის თამაშს, სანამ სასურველ კარტს არ აიღებს.

ტკბილი მოგონებები

გაღიმება მინდა გულიანი, სულის შემძვრელი შენი ღიმილი მინდა გულს რომ ამიჩქარებს დაა არამქვეყნიურ ბედნიერებას მაგრძნობინებს, სიგიჯეეე მინდა რომელიც ჩემშია დამალული და უშენოდ არ უწერია განხორციელება, ქვეყანა მინდა შევძრააა ჩემი სიგიჯით, მინდა მინდა ოხ

წყლისფერი შემოდგომა (თავი I)

და მაინც, ყველაზე მეტად მძულდნენ ისინი. უდანაშაულო ხალხი ჩემს დანაშაულით სავსე ცხოვრებაში. ამაცახცახა,ცივმა ოფლმა დამასხა და ვერც ვიაზრებდი ისე მივშტერებოდი აქამდე ნაცნობ სილუეტს,და კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი იმაში,რომ ჩემი თავი ამ ხალხზე მეტად

მარადიული მოგონებები

მოგონებები ჩვენი ცხოვრების უმთავრესი ნაწილია მისით ვარსებობთ ჩვენ ადამიანები ის ერთადერთი რამაა რაც ჩვენ ტკივილნარევ ცხოვრებას ახალისებს ის ბედნიერი წუთები რომლებიც განგიცდია მთელი ცხოვრების მანძილზე გაგათბობს თუნდაც ეს ერთი წუთი იყოს ის მთელი

მოგონებები

გამახსენდი, და აი ისევ გამახსენდი ისევ იჩინა შენზე ფიქრებმა ჩემს გონებაში ისევ გამოჩნდნენ მწუხარების ლანდები არმინდა მაგრამ კვლავ მივილტვი შენსკენ. მინდა გავჩერდე არ მინდა მოგიახლოვდე თუმცა ვგრძნობ როგორ ჩერდება ფილტვები არ მყოფნის ჰაერი უშენობით

შარიშურობენ... მოგონებები

შარიშურობენ გაცრეცილი ძველი ფურცლები,გახუნებულან საუკუნის უაზრო წლები,მეჩხერ აზრებში უცაბედად დაიწყო თოვა...არ გაიკვირვო უნებლიედ შექმნილი გლოვა!ჩუმად გიწერ მონატრების უცხო შესანდობარს,ცრემლს გიმალავ უაზრობის უკეთ შესაცნობად

დრო მიდის მოგონებები კი გვრჩება 3

დღეს რატომღაც ადრე გავიღვიძე,მზიანი დღეა და კარგ ხასიათზე დამაყენა. უცბად გამახსენდა ექიმთან უნდა წავსულიყავი დიღომში, წამოვხტი და შევედი აბაზანაში,ჩავიცვი,ვჭამე და ტემპიანი ნაბიჯებით გავეშურე კლინიკაში. მარშუტკას ძალიან დიდი ხანი ველოდებოდი

დრო მიდის მოგონებები კი გვრჩება 2

თქმა ვეღარ მოვასწარი უკვე გათიშა,უარს ვეღარ ვეტყოდი თან სხვა რა საქმე მქონდა , დავურეკე გვანცას გავემზადეთ და წავედით ლიკასთან. მუსიკა ჩართული და თან ცეკვა ცეკვით გაგვიღო კარები. ჩვენც კარგ ხასიათზე დავდექით და ცეკვა ცეკვით შევედით. -გადაწყვეტილია

დრო მიდის მოგონებები კი გვრჩება

დრო ძალიან სწრაფად გადის,ისე სწრაფად რომ ხანდახან გააზრებასაც ვერ ვასწრებ. ხანდახან არის დღეები როდესაც ყველაფერი კარგი ერთდროულად ხდება და არ ვიცი რაზე ვიფიქრო რა გამიხარდეს, ხანდახან კი ჩვეულებრივ არაფერიც არ ხდება. ყველაფერი ესე დაიწყო . ყოველი