ჩიხი / მოპარული ფიგურები V (დასასრული)

ხელებს ასავსავებდა გაფითრებული და უკან უკან იხევდა, ბოლოს წასასვლელი რომ აღარსად ჰქონდა ბეჭებით კარს მიეხეთქა, ნერვიულად ესცა სახელურს და გარეთ გავარდა. გაოცებულმა აღმოაჩინა, რომ გარშემო მხოლოდ ტყე ეკრა გარს. როგორი ირონიული იყო, მთელი ოცდაათი წელი

ჩიხი / მოპარული ფიგურები IV

- მესვრი? - წაიღრინა და თავადაც ასწია მარჯვენა - იმისთვის გიხსენი სიკვდილისგან, რომ შენგან ტყვია მივიღო? - შენ არაფერში მჭირდები, - წაისისინა თვალებანთებულმა - მე „ის“ მჭირდება და მივიღებ, რადაც არ უნდა დამიჯდეს!

ჩიხი / მოპარული ფიგურები III

დღიური დახურა. ყბაზე კუნთი დასჭიმვოდა და სახიფათოდ უთამაშებდა. კაცმა არ იცოდა რამდენჯერ ჰქონდა გადაკითხული. საკუთარ თავს გამოვლილის დავიწყების საშუალებას არ აძლევდა, რადგან სიძულვილი ერთადერთი მოტივაცია, იყო რომელიც ბრძოლის გაგრძელების საშუალებას

ჩიხი / მოპარული ფიგურები II

ელმა ღრმად ამოისუნთქა და ისევ ჩაბნელებულ პარკს გახედა. მის გონებაში წარმოსახვითი ჭადრაკის დაფაზე, ფიგურებმა იწყეს კუთვნილი ადგილების დაკავება. საბოლოოდ რომ განლაგდნენ ბრძოლის მოედანზე, თეთრი პაიკი თამამად დაიძრა ადგილიდან და პირველი სვლა გააკეთა.

ჩიხი / მოპარული ფიგურები I

ტკაცუნი განმეორდა, თითქოს ვიღაც ან რაღაც ხმელი ხის ტოტებზე დააბიჯებდა. ცივმა ჟრუანტელმა კისრიდან დაუარა და მთელ სხეულს მოედო შხამივით. - საააიიიმოოოონ! შემოესმა შემპარავი ხმა შორიახლოდან. დამფრთხალი მაშინვე ფეხზე წამოვარდა. - გეყოს

მოპარული სიზმრები

მაშინ მივხვდი თუ რას ნიშნავს სუნთქვის შეკვრა, ფეხებიდან მიწის გამოცლა და თავში მილიონობით აზრის პეპლებივით აფარფატება. ვერაფერი ვერ ვუპასუხე, უბრალოდ, ძლივს შეკოწიწებული გამბედაობით ძლიერად ჩავეხუტე.

მოპარული კოცნა (4 თავი დასასრული)

-ბოდიში, ბოდიში, ბოდიში - შეურაცხადვიცით იმეორებდა ერთი და იგივეს, თან ისე ვყავდი სხეულზე აკრული განძრევის საშუალებასაც არ მაძლებდა -ხელები მომაშორე - კბილებში გამოვცერი და ზიზღნარევი სახე ვესროლე - მძაგავს უბრალოდ რომ ვიხსენებ ამ ხელებით რეებს

მოპარული კოცნა (3 თავი)

-აუ მეორედ მე თქვენთან ერთად მაგ თამაშს აღარ ვითამაშებ - მე და ნატას გადმოგვხედა გიომ-ესენი ვინ ყოფილან ტო - არ ცხრებოდა ნიკა - შეხედავ ანგელოსები და საიდან მოაქვთ ეგ ეშმაკისეული კითხვები და მოქმედებები აზრზე არ ვარ.

მოპარული კოცნა (2 თავი)

-აქ სანახაობა აიწევა დედა შვილს კი არა ვერავინ ვერავის ვერ აიყვანს ხელში- გადაიკისკისა ელენამ -ხო ვიძახდი პოპკორნი უნდა წამოვიღოთთქო მაგრამ ვინ დამიჯერა - დანანებით ჩაილაპარაკა ნიკამ და ელენას სიცილში მხარი აუბა -მზად ხარ წაგებისთვის - გადმომხედა

მოპარული კოცნა (1 თავი)

-რას აკეთებ - დავებღვირე და უშედეგოდ ვეცადე მისი ძლიერი მკლავების წელიდან მოშორებას. -სხვაში შემეშალე, მაგრამ არაუშავს შენც წახვალ რა - ირონიით ჩაილაპარაკა უსიმპატიურესმა ბიჭმა და მეორე კოცნაც მომპარა -შენ შოკში ხო არხარ ან თავი რამეს ხო არ მიარტყი