სიკვდილი ბოლო იმედად

მაშინ, როდესაც... -არ დაიღალე? -მკითხა იმედმა ნახე, ჭაღარა შემოგერია, იმ რეალობას ვებრძოდი მუდამ ბოლო დუელში, რომ მომერია. ხედავ? ჭაღარამ მეც გამათეთრა ხელი გამიშვი, შენი გზა ნახე,

რა ავირჩიო სიკვდილი თუ სიცოცხლე? დასასრული

მთელი ორსულობა სტრესი ჰქონდა განგას. პირველი ბავშვის დაკარგვის გამო, ახლა პანიკაში იყო. ეშინოდა, რომ ჩვენს პატარასაც ვერ შევინარჩუნებდით. ვცდილობდით დიდად არ დატვირთულიყო. პირველ სართულზე ჩამოვბარგდით, რომ კიბეებზე სიარული არ დასჭირვებოდა.

რა ავირჩიო სიკვდილი თუ სიცოცხლე?(თავი 24)

რაც ლადოს ამბავი დავამთავრეთ, მას შემდეგ გაორმაგებული ძალებით ვცდილობდი, ეკატერინეს პოვნას. დავივიწყე ის მიზნები, რისთვისაც აქამდე ვეძებდი. მისგან ახლა მხოლოდ გამქორწინების საბუთებზე ხელის მოწერა მჭირდებოდა, მეტი არაფერი. მინდოდა თავისუფალი

ნაცრისფერი

-შენ ახალი ფერი შექმენი. -ნაცრისფერი? -როდესაც ადამიანი ხდება სიკვდილი და ის არ კვდება! -ნაცრისფერი ლიზელი. -ლიზელი? -დიახ, ლიზელის საპატივცემლოდ!

რა ავირჩიო სიკვდილი თუ სიცოცხლე?(თავი 23)

ჩვენი ადვოკატის გათვლით, სავარაუდოდ ბოლო მოსმენა იყო და ხვალინდელი დღე გადაწყვეტს, ლადოს რამდენი წლით მიესჯება თავისუფლების აღკვეთა. მთელი დღეა ამაზე ვფიქრობ, მიუხედავად იმისა, რომ ბევრჯერ ვცადე ამ ფიქრების თავიდან ამოგდება.

რა ავირჩიო სიკვდილი თუ სიცოცხლე?(თავი 22)

ზღურბლზე მდგარ ცოტნეს მივაშტერდი. ემოციების ქარიშხალმა ხელი დამრია. აქამდე სადღაც გამოკეტილი ჩემი გრძნობები და ემოციები ამომიტივტივდა. ცოტნეს დანახვამდე, ჩემთვის სულ ერთი იყო რას გამიკეთებდა ლადო. თუნდაც მოვეკალი, არ მადარდებდა. მოვედი ლანასთვის,

სიკვდილი

როდესაც ქუჩაში მარტო დადიან ფიქრობენ სახლებში რატომ არ ადიან ადამიანებს სჭამენ ფიქრები ყველაზე კარგი ვერასდროს იქნები

რა ავირჩიო სიკვდილი თუ სიცოცხლე?(თავი 21)

სახეზე ჩამოშლილი თმა გადავიწია, ისევ შევხედე და გამეღიმა. უკან ორი ნაბიჯი გადმოვდგი და სახლიდან გასასვლელი კარისკენ გავემართე. არ ვიცი რა დამემართა, საიდან მომეცა ამხელა გამბედაობა. დავკარგე ყველანაირი გრძნობა და ემოცია. ვერაფერს ვგრძნობდი, როცა

რა ავირჩიო სიკვდილი თუ სიცოცხლე?(თავი 20)

არ ვიცი რამდენ ხანს ვიდექი გაუნძრევლად და რას ვფიქრობდი ამდენი ხნის განმავლობაში, მაგრამ როცა გონს მოვედი, ტელეფონი ყურიდან მოვიშორე, საწოლზე მოვისროლე და კარისკენ წავედი მტკიცე ნაბიჯით.

რა ავირჩიო სიკვდილი თუ სიცოცხლე? (თავი 19)

ბაჩანამ კარგად გამომკითხა ლანას ამბავი. მეც ჯერ არაფერი ვიცოდი ნორმალურად და მოკლე პასუხებს ვცემდი. მთელი ეს დრო განგას სახე თვალებიდან არ გამომდიოდა. განადგურებული იყო... მის სახეზე ასეთი ტკივილი ჯერ არ წამიკითხავს. არც მაშინ, როცა პირველად ვნახე