უკანასკნელი კანდიდატი (თავი 6)

_სად იყავი? _ანიტა გავაღვიძე, საკომფერენციო ზარი ჰქონდა და ჩასძნებია._სწრაფად მოახსენა თაკომ. გიგიმ თავი ოდნავ გადახარა. წამით არაფერი უთქვამს. მერე კი ნელა, ზედმეტად მშვიდად წარმოთქვა: _კვირას, დილის ექვს საათზე საკომფერენციო ზარი ჰქონდა… და

უკანასკნელი კანდიდატი (თავი 5)

_მე გვერდით ნიომერში ვარ…_უხერხული სიჩუმე დაარღვია ანიტამ_ჩვენი შეკვეთები აერიათ… აკაკიმ ბურგერს დახედა. მერე ისევ ანიტას. თითქოს არჩევანს აკეთებდა საჭმელსა და მას შორის. საბოლოოდ ერთი ნაბიჯი წინ გადადგა და ზღურბლს გადააბიჯა. ანიტა შეცბა, მისმა

უკანასკნელი კანდიდატი (თავი 4)

მალე მიადგნენ იმ სასტუმროს, სადაც მეგობრები წლებია ხშირად ჩამოდიოდნენ. ვერ ვიტყვი რომ ოთო აქ ყველას იცნობდა მაგრამ ოთოს ნამდვილად ყველა იცნობდა. სწორედ ამიტომ გაუიოლდა ყველას ზუსტად იმ ნომერში შესახლება, სადაც მომავალში „შემთხვევითი შეხვედრები“

უკანასკნელი კანდიდატი (თავი 3)

ეს ამბავი თაკომ “შტაბში” მოიტანა და “საბჭოც” შეიკრიბა. ნონას მისაღებში ისევ შემოსხდომოდა თაკო, ოთო და მაგდა იმ მაგიდა, სადაც ყველაზე ჩახლართული და საუკეთესო იდეები იბადებოდა. ოთო მობილურს ხელიდან ხელში ატრიალებდა, თითქოს ასე იდეები უკეთ

კანასკნელი კანდიდატი ( თავი 2 )

შაბათ დილას ანიტასთვის ყოველთვის ერთი და იგივე სცენარი ჰქონდა: სამუშაო ლეპტოპი, ცხელი ყავა და სიჩუმე, რომელიც მისთვის უდაბნოში ერთი წვეთი წყალივით მნიშვნელოვანი იყო. სწორედ ამიტომ გადაატრიალა თვალები ლამის კეფამდე როცა ეს იდილია ნონამ დაარღვია და

უკანასკნელი კანდიდატი ( თავი 1 )

_ანიტასთვის იდელური ბიჭი ვიპოვე!_თვალები აუციმციმდა ნონას და თავდაჯერებულად მოსვა ჩაი. _მერამდენედ?_გაეცინა თაკოს, ფანჯარაში გადაყოფილი ხელისკენ თავი გადაწია და გააბოლა. _არა, ეს უკანასკნელია!

უკანასკნელი წერილი (სრულად)

წვიმიანი საღამო იყო.ქუჩის ლამპიონები სუსტად ანათებდენ სველ ტროტუარს,ხოლო ნოტიო ჰაერში სიგრილე ნაზად ურევდა ქალაქის სუნთქვას.ალექსანდრემ წერილი ხელში დაიჭირა და ისევ წაიკითხა-უკვე მერამდენედ "მაპატიე"..-ასე იწყებოდა.

უკანასკნელი ცრემლი

თოთხმეტი წლის ვიყავი. უკვე გამოსული იმ ასაკიდან, როცა შვილიშვილი ბაბუას მეტადრე უცნაურ და ხშირ შემთხვევაში აბსურდულ კითხვებს უსვამს.

უკანასკნელი მზე (სრულად)

-თქვენ ხართ ვარსკვლავი მარიამ! ყველა ცისა და მიწის.. დღისა და ღამის.. ორი რწმენის ერთი სიდიადე და, მთავარი ძალა..

უკანასკნელი მუზა

აქ,მხოლოდ მე ვარ და ჩემი ფიქრი, ისევ ჩავჯექი ფიქრების ნავში, ჩემია ისევ მთელი სამყარო, მივიწევ ისევ სრული სვლით ქარში.