საქმიანი ქორწინება (თავი მეათე)

- უბრალოდ დავივიწყოთ რაც იყო და როგორც იყო, გარჩევების გარეშე ნოლიდან დავიწყოთ ყველაფერი. სამსახურიდან და სახლიდან იმისთვის არ გამიშვიხარ რომ ჩემი ცხოვრებიდან გამეშვი, გაგიშვი იმისთვის რომ ჩემგან დამოუკიდებლად გემოქმედა

საქმიანი ქორწინება ( თავი მეცხრე)

- ჩვენ კონტრაქტით ვართ ცოლქმარი- სცადა მტკიცე ყოფილიყო მისი სიტყვები - თუ ასე გააგრძელებ , შენი ნების საწინააღმდეგოდ გახდები ჩემი ნამდვილი ცოლი და სარეცელსაც გაიყოფ ჩემთან , ამიტომ დაფიქრდი, იქნებ ნებით უფრო მოგეწონოს- ირონია ჩააქსოვა დავითმა, კატო

ქორწინება კონტრაქტისთვის (3 თავი)

-დემეეეე..-გამოვტქვი მისი სახელი 'გაწელილად'-ჰოოუუუ-აუ ჩემი ოთახი მაცვენე რა საინლად დაღლილი და გამოფიტულივარ საშინლად მეძინება... -ეჰჰ საყავრელო ეგ სანამ დაიღლებოდი მანამდე უნდა გეთქვა რომ სახლში მომეყვანე და სხვა რარაცეებისთვისაც დაგრცენოდა ძალა

ქორწინება კონტრაქტისთვის (2 თავი)

-დეეე... მაააა...-დავიწყე ხმამაღლა ლაპარაკი ნამტირალევი ხმით- რატო დამტოვეეეთ?? თქვენ არ იცით ახლა თქვენი თანადგომა და მზრუნველობა როგორ მჭირდებაა!!! ხედავთ რამხელა პრობლემა მაქვსს? ეხლა რა გავაკეთოო? როგორ მოვიქცეე??? ვვოცნებობდი მოსიყავრულე

ქორწინება კონტრაქტისთვის (1 თავი)

-ძალიან მაინტერესებს მიზეზი იმისა თუ რატომ დააგვიანეთ კონტრაქტზე ხელის მოწერა მაგრამ არ ჩაგეძიებით.-ცოტახანს შეყოვნდა და განაგრძო-ანუ თქვენ ამბობთ რომ რაც მინდა ის გთხოვოთ კონტრაქტის გაფორმების სანაცვლოდ?-ირონიული მზერა მომაბყრო -დიახ!-ვუთხარი და

სხვისი ცოდვებისთვის... (ნაწილი 3) ქორწინება...

-უფლებაც არ მაქვს პატიება გთხოვო, იმიტომ რომ ამას ჩემს თავს. მე თვითონ ვერასოდეს ვაპატიებ... - ხმა ჩახლეჩოდა. -უბრალოდ გთხოვ დაივიწყე... გონებიდან ამოირეცხე... ვერ გიყურებ ესეთს.... თინი გემუდარები რამე მითხარი... - ნერვიულად ტკეპნიდა ერთ ადგილს. -

ფიქტიური ქორწინება - სრულად

"თავის ოთახში" იჯდა და ცრემლ მორეული ათვალიერებდა ახალ ოთახს . ყველაფერი ისე არეოდა და ქაოსურად აბლანდვოდა ერთმანეთში , თვითონაც ვერ არკვევდა ეს ყველაფერი როგორ უნდა დაელაგებინა . დინებას მიყვებოდა და დროს მიანდობდა ყველაფერს , თვითონ ამ ყველაფერს

ჩვენი ქორწინება ჯოჯოხეთია!!! (ავტორი და მკითხველი)

პირველ თავს მეორე მოყვა, მეორეს მესამე და ასე შემდეგ... ხალხი მიკომენტარებდა, ზოგი პირადშიც მწერდა და მეც ვხვდებოდი რომ ხალხს ჩემი ნაწერი მოსწონდა... ჩემი მოთხრობის მთავარი პერსონაჟები რეალური ადამიანებივით შევიყვარე და მეცოდებოდნენ ისინი ტრაგიკული

ჩვენი ქორწინება ჯოჯოხეთია!!! (დასასრული)

იმ ყველაფრიდან რაც ბოლოს მოხდა, ერთმა თვემ ისე ჩაიარა თვალის დახამხამებაც კი ვერ მოვასწარი.. ნუ თვალის დახამხამება კი მოვასწარი მაგრამ დროს შეგრძნება დავკარგე... თუმცა ყველაფერი კარგად წავიდა, ვხვდებოდი რაღაც გულისიღრმეში ნამდვილად მაკლდა...მას

ჩვენი ქორწინება ჯოჯოხეთია!!! (17)

ჩემს გონებაში ნათურა აინთო და ნაცნობი სახლისაკენ მიმავალ ნაცნობ ქუჩებს დავადექი... რამდენი ხანია აქ აღარ ვყოფილვარ, მომენატრა... ამ სახლში ხომ მუდამ სიხარული და სიყვარული სუფევდა...