შვიდი წამი 2

შემდეგი რამდენიმე კვირა ერთგვარ „ცივ ომს“ ჰგავდა, რომელიც ფინჯან ყავასა და სამუშაო მაგიდებს შორის მიმდინარეობდა. ჩვენი დიალოგები ყოველთვის საქმიანი იყო, მაგრამ ყოველი სიტყვის მიღმა რაღაც სხვა იგრძნობოდა — თითქოს ერთმანეთს ვამოწმებდით, ვინ უფრო ადრე

გარდამავალი წამი ( სრულად )

-შენი ერთ-ერთი საყვარელი მწერლის სიტყვები ხომ გახსოვს.. -რომლის.. -დოჩანაშილის.. „დაწოლისას, დაძინებამდე არის ერთი, რაღაც პატარა, გარდამავალი წამი, როცა საკუთარი თავი ყველამ ვიცით“.. ჰოდა, ეს გარდამავალი წამი როდესაც დამიდგა, შენზე შეყვარებული

წამი წამთა შორის .

მაშინ როდესაც უკანასკნელი ხის უკანასკნელი ფოათოლი ხეს მოსწყდება და ჩაიკარგება მონოტონური კოშკების წყვდიადში დადგება ღამე რომელიც არასოდეს გათენდება .

სიმამაცის ოცი წამი (სრულად)

ერთ თვეზე მეტია დიეტაზე ვარ თან ვარჯიშობ . დასაწყისში რაღაც გამოგაპარეთ ... ერთი მიზეზი კიდევ ის არის ,რომ მამაკაცი მომწონს,რომელსაც ზუსტად ვიცი ჩემსავით გაფუებული გოგონები არ მოსწონს. კაკი ორი თვის წინ გავიცანი დაბადების დღეზე. ჩემი საუკეთესო

წამი ოცნების გარეთ

ჩაკარგულ ნისლში თოვლად ცვივა ნამქერი ფერფლის მე ვერც კი ვიგებ ყოვლად თოვს თუ ფიფქია ცრემლის ეცემა ცისფერ ნისლში გაყინულ მიწას ფერფლი ისე ეცემა ჩემში ბრძოლა და ჟინი ძველი

დაიჭირე წამი {სრულად}

დანამულ ქალაქს ნაცრისფერი მთვარე დანათოდა თავზე და ჩაბნელებულ ქუჩებს შეძლებისდაგვარად ანათებდა. სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ ყველგან არ წვდებოდა მთვარის შუქი. ერთერთ ქუჩაზე,

რამდენიმე წამი (სრულად)

ადრე არ მესმოდა რამდენიმე წამს ასეთი ძალა თუ ჰქონდა.. ახლა ყველას ვეცოდები, ყველა წუხს ჩემი მდგომარეობის გამო, მაგრამ რეალურად არავინ... ადამიანებს უბრალოდ სხვისი ტკივილი აინტერესებთ, აინტერესებთ და ამით გარკვეულწილად კათარზისს განიცდიან.. როგორც

მანძილი შენამდე (თავი 1)

თუ გინახავთ თქვენი თავი, როგორ უყურებთ მას, ვინც გიყვართ?თუ გინახავთ შორიდან?მე მინახავს.ერთი კადრია, ორი წამი გრძელდება სულ: ვუყურებ, ვიცინი. გვერდიგვერდ ვდგავართ, შევყურებ და ვუცინი.

სამურაის ბოოლო წამი

ილუზიები ძველი ოცნების, საკურას ფოთოლს ქარში მისდევდა... სამურაი ვარ, ვიცი მოვკვდები , სიკვდილი, მუდამ უკანა მდევდა.

წამი ვარ...(სრულად)

გახსოვს რომ მეუბნებოდი წამია ყველაფერიო? სულელი ვიყავი... არ მჯეროდა.... გეუბნებოდი ჩვენი სიყვარულიც წამია-მეთქი?