მე არ დამისრულებია..(XIV თავი)

თვითონაც უკვირდა გაბრიელს დიზაინერს, რომ უარი უთხრა. ქეთას სახის დანახვისას სულ სხვა ემოციები იბადებოდა მასში. თუნდაც მთელი დღე იჯდებოდა და უყურებდა მის ყავისფერ თვალებს, ფერმკრთალ ტუჩებს და ნატიფ თითებს. ღამე კი რაღაც საოცარი იყო, იმდენად

მე(გულები)

„ყველა ფიქრი თვალებში ჩახედვით იწყება, მაგრამ ზოგიერთი ცრემლით მთავრდება, ზოგი კი ღიმილით… ქვეყნად ისე არაფერი იკარგება, როგორც ჩუმი და უთქმელი ფიქრი, თუმცა რაღაც საიდუ

მე'ზღვაური(მი)

რა უნდა დავწერო მე ისეთი? მაგ შენს ხორბლისფერ თმებს რომ მოუხდეს. მჯერა, ამაღამ დამესიზმრები და ქარივით გადაფანტავ ღრუბლებს მოკუჭულ ცაზე,სადაც ჩიტებიც ვეღარ ეტევა.სცივათ ბეღურებს.

მე ისევ შენს თითებს ვხედავ

ჩემი ოთახი დაცარიელდა შენს გარეშე. ყოველთვის ვწერ, რადგან შენ მოგწონდა ჩემი მოთხრობები, მაგრამ რედაქცია უკვე ზედიზედ მეექვსეჯერ არ მიბეჭედავს კრებულს. შენი ტანსაცმელი ისევ ჩვენს კარადაში კიდია, ელისო... ისევ შენი სურნელი ასდით... შენს მაგიდაზე შენი

მე არ დამისრულებია...(XIII თავი)

დილით რატომღაც სიმძიმის შეგრძნებამ შემაწუხა. თვალები ზანტად გავახილე და მძინარე გაბრიელი შევნიშნე, რომელიც ნახევრად ზედ მეწვა. თავი ჩემ კისერში ჰქონდა ჩამალული და მშვიდად სუთქავდა, ხელებს ისე მიჭერდა თითქოს სადმე გავრბოდი და მთელი ძალით ვყავდი

ხშირად უთხარით სიტყვები: "მე შენ მიყვარხარ".

15 წლის იყავი,როდესაც პირველად გითხარი "მე შენ მიყვარხარ". შენ კი გაწითლდი, თავი დახარე და გაიღიმე. 20 წლის იყავი, როდესაც გითხარი "მე შენ მიყვარხარ". შენ ხელი ხელზე მომკიდე და მაგრად მოუჭირე, გეშინოდა, რომ სადმე არ გავმქრალიყავი.

მეტი ვიდრე სიყვარული ( ნაწილი მე-2-ე )

წერილები და ჩანაწერები ოსკარი ეს ისტორია გახლავთ ისტორიის სახელწოდებით ( მეტი ვიდრე სიყვარული ) - ის გაგრძელება ოღონდ არა აწმყოთი ან მომავლით, არამედ

ის იდიოტი , მე კი გიჟი(5 თავი)

ნინის და ლუკას კიდევ ერთი სასაცილო და მეგობრული შეხვედრა ...უკვე დავიწყებული ლუკა დოლიძე შევამჩნიე დერეფნის კიბეებთნ მდგომი , როცა ბოლო გაკვეთილის დასრულების შემდეგ კლასიდან გამოვედი , ანი იმ დროს ჩემთან ერთად არ ყოფილა , სახლში იყო ; 38,5 ჰქონდა

მე არ დამისრულებია...(XII თავი)

მეც დავწექი დასაძინებლად მაგრამ კარზე ზარმა დარეკა. ბუზღუნით წამოვდექი და კარის გასაღებად წამოვდექი, გავაღე და უკვე მეორედ დამშოკა გაბრიელმა. სპორტულ ტანსაცმელში გამოწყობილი ისეთი სექსუალური იყო, არა ეს ზესექსუალური ტიპი საიდან გამოიჩეკა ნეტავ? აუჩ,

მე მწერალი ვარ

ოხ,ეგ ბებერი, გაღლეტილი პლაგიატები! ჩემგან წაიღეს ყველა სიტყვა! მიისაკუთრეს! დაიჩემეს ისე,თითქოს მათგან შობილა. მხოლოდ იმიტომ,რომ მე იმ დროში ჯერ არ ვიყავი.