დღეს მე ვწერ ამ ლექსს ...

სული დამძიმდა... მერამდენედ ვუღრენ ჩემს ფიქრებს, ვხედავ ქარს მიაქვს მოლოდინი რაღაცა ახლის. მე რომ შემეძლოს გეფიცები ზეცაში ვიფრენ, ზეცაში ვიფრენ ისე მომწონს ფერები ამ ცის.

მე,შენ და ცუდი ბიჭები (1)

წამებში საბურავების გამაყრუებელი ჭრიალი სულ ახლოს მესმის და შავი BMW ზედ კატოს ცხვირწინ ჩერდება. მე მრთელი ვარ,მაშინვე კატოს ვუყურებ,გაოგნებული დგას მაგრამ არაფერი დაშავებია,შვებით ამოვისუნთქე და კატოსკენ გავიწიე რომ ვუთხრა ჩქარა წავიდეთ თქო,მაგრამ

შენ მე ბორკილებს ვერ დამადებ?!..#6

ხალხის ნაკადი არწყდებოდა. ამოდრნა მთებს მგონია არასდროს ენახა ერთბაშად ამდენი ხალხი. დავითი დახვის თანხლებით, სტუმრებს კარში ეგებებიდათ და თბილად უღიმოდათ.

მე ესე ვიცი ცხოვრება

ყველაფერს ვახდენ, ჩემივე თავით არ მსურს ზურგს ფრთები ვატარო, მინდა სამყაროს შევხედო თვალით როგორც მე მხედავს სამყარო.

მე შენს თვალებში სამყაროს ვხედავ !

მე შენს თვალებში სამყაროს ვხედავ, შენი ღიმილი ფიქრებს აფერხებს, შემოჩენილი ანცი სურვილი დღეს დადუმებას ვეღარ ახერხებს, გრძნობის ფერებით ივსება წუთი, წამზომი წამებს ტრფობით აღვიძებს, შენი შეხების ურჩი სურვილი ჩემი მომავლის გეგმებს აღვივებს,

შენ მე ბორკილებს ვერ დამადებ#5

ისეთი გბიანი იყო , სასტუმრომდე რომ მივიდნენ, სანდროს ეგონა ლეა თავისთან წაიყვანდა, მაგრა იმედები არგაუმართლდა . - ნომერში ახვალ თუ ვინმეს დავიძახო?- ლეა მობეზრებულივით უყირებდა სანდროს.. - მოვახერხებ რამეს - სანდრო კოჭლობით და ხტუნაობით აუყვა კიბეს

მე

იმისათვის რომ გაიცნო სხვა ადამიანები, დაამყარო მათთან კომუნიკაცია ჯერ საკუთარი თავი უნდა გაიცნო, თუნდაც რაღაც დონეზე... ეს ჩემი მცდელობაა გაიცნო საკუთარი თავი

მე მომაკვდავ ბებერ ყვავილს რა დამაჭკნობს..

მე მომაკვდავ ბებერ ყვავილს რა დამაჭკნობს, ხელახლა იბადება სიცოცხლე. გულის საყრდელს ვერ ავცდი ამიყოლია შენი გულის ცქერამ. ოჰ ,როგორ იფანტება ეს ნოტები, ხმას ვერ ვაწვდენ ვარსკვლავებს .

და მაინც... მე შენი არ მჯერა! (1)

სრული სიბნელეა, თვალებსაც კი ვერ ვახელ იმდენად მტკივა ყველაფერი, ყურის ბარაბანები ლამის გამისკდეს, რაღაც უჩვეულო ბზუილი მესმის, თითქოს ეს ხმა ადრეც გამიგონია... მალევე ვბრუნდები ფიქრებიდან და ახლა ხმაურს ვუსმენ რომელიც აშკარად უკნიდან მოდის. გონებას

მე მარიამ ჯაჭვლიანი ვარ...

მე მარიამ ჯაჭვლიანი ვარ,18 წლის გოგონა დიდი ისტორიით... ძნელია იყო ჯაჭვლიანი! ძნელია ,როცა 15 წლის ასაკში დედა გტოვებს, გიტოვებს სრულიად უსუსურ არსებას რომელსაც მხოლოდ დაბადება უნდოდა, ამქვეყნად მოსვლა და წარმოდგენაც არ ჰქონდა საკუთარი დედის