სულ მე’ფერები მეორე თავი(IV ნაწილი)

სრულიად მარტო,მთელი ძალით ვგლეჯდი მიწიდან მწვანე,შხამიან მცენარეს.ყოველ კვირას აქ ვიყავი და არაფრის დიდებით არ შორდებოდა მამას.ყოველ კვირას ვგლეჯდი და ვანადგურებდი მათ,მაგრამ ისევ ისე მხვდებოდა.მათი ნატამალიც რომ აღარ დავტოვე,წელში მოხრილი დ

სულ მე’ფერები თავი პირველი(IV ნაწილის დასასრული)

მანძილი მკვეთრად შევამცირეთ ერთმანეთს შორის. ვიცნობდი,ორი აზრი არ იყო. თუმცა ისე ამიარა გვერდი წამის მეასედებეში გავიაზრე სიტუაცია.პირველი და მტკივნეული იმედგაცურება სწორედ აქ ვიგრძენი.

სულ მე’ფერები (||| ნაწილი)

იმ მომენტში მხოლოდ სიცარიელეს ვხედავდი. -ეს თვალები ბევრს ვერაფერს გეტყვის ამიტომ ტყუილად.-ესეც შეამჩნია.აღარ გავოცებულვარ,მან თითქმის ყველა ჩემი მოქმედების პასუხი იცის. -ცდები,თვალები ბევრს ამბობს.-შევეწინააღმდეგე. -ამიტომაც არ უნდა დაუჯერო მათ.

სულ მე’ფერები (|| ნაწილი)

- გამიშვი. – საშინლად გავწითლდი, რომ გავიაზრე მასზე ვიყავი მიკრული, პირდაპირი მნიშვნელობით მიწებებული. – ესეც შენი ბრალია… რას ფიქრობდი რომ მიმათრევდი ქვემოთ? – ბევრს არაფერს, – თავი გააქნია.

სულ მე’ფერები (|ნაწილი)

დროის შეგრძნება მქონდა დაკარგული ავტობუსიდან რომ ჩამოვედი ნახევრად მძინარე და სახლისკენ დავიძარი.თავს იმდენად დაღლილად ვგრძნობდი არაფრის ძალა აღარ მქონდა,როგორც ყოველთვის

ბედისწერის ძალა (სულ)

მაროკოში ამბობენ, რომ ბედისწერას ვერ გაექცევი ანუ ყველაფერი წინასწარ იყო განსაზღვრული და დაწერილი და რაც ჩვენ თავს ხდება ყველაფერი არის მაქტუბ: ანუ ყველაფერი არის წინასწარ დაწერილი იმათ ენახე ალაჰის და ჩვენთან ღმერთის მიერ და რაც არ უნდა

ბედნიერი დასასრული (სულ)

ნიძლავში წაგებული ამბავია))) მაგრამ მაინც მგონია წაკითხვად ღირს)))

მისი ქალიშვილი (სულ)

სიჩუმეს, მყუდროებას და სიმშვიდეს ჰაერთან ერთად ვსუნთქავდი და მის მკლავზე თავდადებული ვგრძნობდი, როგორ იშლებოდა ჩემს სხეულში მილიონობით ყვავილი. თავიდან ვიხსენებდი რამდენად საოცარი გრძნობაა, საკუთარი არსების იმ ადამიანით ავსება, ვინც შენი სამყაროს

კეკე (სულ. ეღირსა როგორც იქნა)))

_ვერ წავა! განა მზისგან მიდიან?! და თუ წავა, ესეიგი ტვინი არ ჰქონია და არც დარდად ღირს მაშინ!_ ყურსასმენი მოირგო. დილის საყვარელი სიმღერა ჩართო და სახლისკენ გაიქცა, იმაზე სწრაფად, ვიდრე მანამდე სჩვეოდა ხოლმე.

შეიყვარებ ... (სულ)

ზოგჯერ ისე ხდება, რომ ვინც ყველაზე ნაკლებად გგავს, სწორედ მას შეიყვარებ....