პირველი და უკანასკნელი (1თავი)

-ვაჩე-უცებ მიბრუნდა დემეტრე და ძმაკაც შესძახა,მაგრამ პასუხი ვერ მიიღო. -ბიჭო-ახლა დამი შებრუნდა,მაგრამ ისევ იგნორი. -ვაჩეე-დემეტრემ დაუყვირა. -ვერ ხედავ მესიჯობს,არ ცალია თქვენთვის-ანამ დაიჩურჩულა და წინ შებრუნდა. -ყურსასმენები მაიმც არ მაქ გათხრილი

უკანასკნელი ნატვრა.

ისევ ეს ლოდინისგან გადახუნებული საშინლად ღია ვარდისფერი კედლები. კვლავ მათი გულისამრევი დუმილი და არაფრისმაქნისი დრო....იცი? აქ სრულიად ზედმეტია შენი მელნისფერი თვალების სიკაშკაშე, რადგან აქ მათ სიდიადეს მაინც ვერავინ შეამჩნევს.

ოხ ,ბედის მწერალო... შენ რომ არა ? ! (პირველი და უკანასკნელი)

აპოლონი და ელიზბედი. წყვილის წოდებად ნამდვილად ვერ მივანიჭებთ, რადგან წყვილი არც ყოფილა, ეს იყო უბრალოდ შეხვედრა და უეცარი გრძნობის გაელლვება ყოველგვარი გაგრძელებისა და დასასრულის გარეშე. შეხვდნენ ერთმანეთს და აქ უყვე ყველაფერი ცხადი იყო. შეუყვარდა,

პირველი და უკანასკნელი?!? (2)

-ჯობია იყო ქალბატონი სიცივე ვიდრე მრ სიუჟმურე და გავუცინე საღამომდე ნინისთან ვიყავი ვჭორაობდით ვგიჟოდით სახლში დავბრნდი შხაპი მივიღე და დავწექი.ღამე დამესიზმრა ის დამესიზმრა არ მახსოვს როგორ მარა ვიცი ის იყო წყალი დავლიე და კვლავ ლოგინში შევწექ უკვე

პირველი და უკანასკნელი??!

ცხოვრებაში სულ მცირე ერთხელ მაინც დადგები ისეთ მნიშვნელოვანი არჩევანის წინაშე რომელიც აუცილებლად შეცვლის შენ ცხოვრებას.შეიძლება შეცვალოს შენი ცხოვრების მიზანი,დანიშნულება.შეიძება შენთვის საყვარელი საძულველად აქციოს ანდაც ნაცნობი უცნობად,მხიარული

უკანასკნელი ამოსუნთქვა

ჩანახატი გვამცნობს უბედური ახალგაზრდის შესახებ,რომელსაც ცხოვრებამ ყველაფერი წაართვა. მას ხელი აქვს ჩაქნეული ცხოვრებაზე და სიკვდილს ისევე ხვდება ,როგორც მეგობარს. სამყაროს ბოროტებათა გამძაფრებული ხედვა ახალგაზრდას საბოლოოდ გამოფიტავს და სიკვდილისაკენ

უკანასკნელი წერილი

იცი? დღეს მეგობარს შენზე ვუყვებოდი. ჩვეულებრივი, ბანალური საუბარი იყო ბიჭებზე, როგორც ხდება ხოლმე. შენზე საუბრისას მეცინებოდა, თუმცა ეს სიცილი ტირილს უფრო ჰგავდა. სული მეწვოდა, თითქოს ცრემლებით ვივსებოდი და მაინც მეღიმობადა. მოულოდნელად

დე ვილფორი,- უკანასკნელი ღამე

ზაფხულის მზიანი დღე იყო... ნიავს ვარდისა და მიმოზის სურნელი მოჰქონდა, ეზოში კი ბავშვების ჟრიამული ისმოდა, მათი სიცილით სხვებსაც გული ბედნიერებითა და სიხარულით აღევსებოდათ, მოხუცებს კი ახალგაზრდობაში დააბრუნებდა. ცა ნარინჯისფერი იყო, ჩიტები კი ცაში

პირველი და უკანასკნელი ჩემთვის (1 თავი)

გამარჯობა მე ვარ ნინა მაისურაძე არ მიყვარს ჩემს თავზე ლაპარაკი მაგრამ გადავწყვიტე დავწერო ვარ 17 წლის XII კლასის მოსწავლე საშუალო სიმაღლის წაბლისფერი თმით და ყავისფერი თვალებით მყავს დაქალი სალი ღვინიაშვილი ის ჩემზე ოდნავ მაღალია ქერაა და

უკანასკნელი არომატი /დასასრული

_ მიყვარხარ ელა _ თვალებში მიყურებს. თავს ვუქნევ და ღიმილით ვპასუხობ. არაფერს ამბობს, ან რამე აქვს სათქმელი? _ რაღაც მაქვს შენთვის _ ხელს მიჭერს და კარებს კეტავს. ოთახში შევყავარ. ხელს არ მიშვებს, ისე კეტავს ფანჯრებს, მერე მუქ ფარდებს აფარებს