შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა
წიგნების სევდა
ჩანახატი / თათა დემეტრაშვილი

წიგნების სევდა

4-01-2017, 22:47
ავტორი
214
2
+
ჩემს ქუჩაზე ერთ ძველ სახლში, პირველ სართულზე ბიბლიოთეკაა, ქუჩაში გამოდის მისი დარაბები, მუდამ დალუქულო, გაუწმენდავი მინებით და რაფაზე შემომდგარი ნახევრად გამხმარი ყვავილების ქოთნით. ამ ადგილზე ჩავლისას ყოველთვის უცნაური, იდუმალი ხმები მესმოდა,
შემოდგომასავით გოგოების საკითხავი
ჩანახატი / თათა დემეტრაშვილი

შემოდგომასავით გოგოების საკითხავი

3-12-2016, 01:25
ავტორი
596
8
+
მე ხანდახან ოცნებებით ვიქცევ თავს... ვოცნებობ ხოლმე ერთ დღესაც მოვიდეს ვინმე, ვისაც მოუნდება შემიბეროს სული, ჩამომფერთხოს დარდი და სევდა და ჩემი ყოველი ამოსუნთქვა, ჩასუნთქვა და თვალის დახამხამება წაიკითხოს.
თბილისი-სტამბული (სრულად)
ისტორია / თათა დემეტრაშვილი

თბილისი-სტამბული (სრულად)

27-11-2016, 19:39
ავტორი
7 096
56
+
ვიდექი ნაწვიმარ ქუჩაში, შუა სტამბოლში და თავზე ხელებშემოწყობილი გავყურებდი ქუჩას. ბოსფორიდან ცივი ნიავი ჰქროდა, ირგვლივ ზღვის სურნელი ტრიალებდა და ერთ წამს თავი ბათუმში წარმოვიდგინე. გზამკვლევზე ჩაწერილი მისამართისკენ გავემართე, ვიმედოვნებდი, რომ
შემოდგომასავით ქალიაო, ამბობენ ჩემზე...
ჩანახატი / თათა დემეტრაშვილი

შემოდგომასავით ქალიაო, ამბობენ ჩემზე...

11-10-2016, 13:13
ავტორი
826
12
+
გავხედავ ხოლმე იმ სარკმლიდან, ქუჩაში მოსიარულე ქალებს, გაზაფხულებსა და ზაფხულებს, ხანდახან ზამთარიც ჩამოივლის, დინჯი, ამაყი ნაბიჯებით, მაგრამ შემოდგომას არასდროს ჩამოუვლია. ვიცი, ვიცნობდი.
წერილი ოსკარს!
ჩანახატი / თათა დემეტრაშვილი

წერილი ოსკარს!

7-09-2016, 20:02
ავტორი
353
3
+
ჩვენში დარჩეს და სულაც არ მგონია, რომ ჩვენი ესმის... მგონია ყურები დიდი საცობებით დაიცო, რომ ჩვენი პრობლემებით სული არ ამოგვეხადა... არა, ვაღიარებ მე ეჭვიც კი მეპარება ხანდახან რომ არსებობს. ( დედა როზას ნუ ეტყვი, ძლიერად კი გამოიყურება, მაგრამ
ჩემი დაბადების დღე
ჩანახატი / თათა დემეტრაშვილი

ჩემი დაბადების დღე

9-08-2016, 12:13
ავტორი
572
9
+
''არ ვიცი ამას წაიკითხავ თუ არა, ჩვენ წავედით. მამაჩემს ცოცხალი თავით არ ეთმობოდა სახლი, მაგრამ რადგანაც სოფელში გამოჩნდნენ ტანკები, გაგვაცილა აქაურობას. ასეთი საშინელი დაბადების დღე არ მქონია. ცოცხალი დაბრუნდი. ჩემი საჩუქარი ეს იქნება. თავს
sms 15 თავი (დასასრული)
ისტორია / თათა დემეტრაშვილი

sms 15 თავი (დასასრული)

5-08-2016, 14:56
ავტორი
2 783
29
+
სახლთან მისვლამდე ორივეს საკმაოდ გვისველდება ფეხები, მას შარვლის ტოტები მუხლამდე დასველებია, მე კი შიშველ წვივებზე მიბრწყინავს წყლის ვერცხლისფერი ბურთები. ნამისა და ბალახის უხეში ღეროებისგან კანი მეწვის და საშინლად მეფხანება. ვიხრები და ვცდილობ
sms 14 თავი
ისტორია / თათა დემეტრაშვილი

sms 14 თავი

19-07-2016, 00:06
ავტორი
2 239
24
+
გიორგი ერთხანს თვალებში მიყურებს, არ ვიცი იქ რისი დანახვა უნდა. ცოტა არ იყოს გულდაწყვეტილი ვარ, მისი ახსნა გაუჩინარებასთან დაკავშირებით, ჩემთვის არც ისე დამაკმაყოფილებელია, უფრო სწორედ ვხვდები, ეს რატომ გააკეთა და ნაწილობრივ მესმის მისი, მაგრამ
sms 13 თავი
ისტორია / თათა დემეტრაშვილი

sms 13 თავი

25-06-2016, 21:17
ავტორი
2 686
18
+
ნერვიულობას, როგორღაც ვაკავებ, ხელებს ვმუშტავ და ერთი მოძრაობით, მარცხენა ქუსლით მისკენ ვტრიალდები. გახეხილი ჯინსი და თეთრი მაისური აცვია, ლურჯი კეტები, თეთრი თასმებით. ხელზე ნაჭრის სამაჯური უკეთია, გარუჯულა, თმაც შეუჭრია, ძალიან მოკლედ. რატომღაც
sms 12 თავი
ისტორია / თათა დემეტრაშვილი

sms 12 თავი

2-06-2016, 14:35
ავტორი
3 088
26
+
- არაფერი მესმის, მაგრამ ვგრძნობ. შემეხე, გთხოვ. - სივრცეს უყვირის. ირაკლის ხელი დადუნას თმისკენ მიიწევს, ყურზე ჩამოვარდნილ კულულს ეხება და ყურს უკან უწევს. დადუნა ფითრდება, ორივე ხელს პირზე იფარებს და უხმოდ ტირის. - მიყვარხარ... მიყვარხარ... -