განქარებული "ჩვენ"

„დავბრუნდი და მიმიღე შეცვლილი“ - მთხოვ, როგორც უძღები შვილი მამას. ჩემი პასუხი კი მხოლოდ ერთია -„ ა რ ა“. „ჩათვალე, ცხოვრებამ დამიწერა დიდი არა და სიმშვიდე საბოლოოდ დამაკარგინა“

დათუნას ისტორია...

წარმოუდგენლად მნიშველოვანი ხარ.შენ ვალდებული ხარ იცოცხლო!ადამიანი ცალკე გარიყული კუნძული როდია, არამედ ყოველი ადამიანი ერთი მთლიანის ნაწილია. ყოველი ადამიანის სიკვდილით მე მაკლდება!ასე, რომ ნუ იკითხავ:‘რა აზრი აქვს?’

მომაკვდინებელი საიდუმლო

რთულია ცხოვრების გაგრძელება როცა იცი, რომ სულ მარტო ხარ, აღარავინ გყავს. ამ სამყაროში არ არის შენი ადგილი. უნდა წახვიდე, მოშორდე აქაურობას და სადღაც არარსებულ სამყაროში გადაიკარგო, სადაც ყველაფერი გაცილებით მარტივია და და არც ეს სამყარო არ არის

სოფლიდან თბილისში

მოკლედ 6 წელია თბილისში ვცხოვრობ .სიმართლე გთხრათ ადრე უფრო მომწონდა.საინტერესო იყო ახალი გამოწვევებით ,ახალი სახლით ,პრობლემებით .ყოველთვის მეგონა რომ რომელიმე ფილმის პერსონაჟი ვიყავი .მერე იყო თვით დამკვიდრების სურვილი , უნივერსიტეტი და

ღამის საიდუმლო

მუსიკის რითმი ჩამესმის და თითოეული ბგერა სულით ხორცამდე სწვდება კუნთებს.მათი აღგზნება თავის მხრივ მოძრაობას იწვევს. სპირტისა და ხელოვნების სუნი უდის თითოეულ ქმედებას. თვალები თითქოს ზამთრის ძილს მისცემიან და ბნელეთში უსასრულობას

თეთრი კაბა

ამბავი 12 წლის გოგონაზეა,რომელსაც დედა გარდაცლილი ყავს, მამა კი სასტიკად ექცევა და მასზე ძალადობს. ცხოვრება მას მოულოდნელ სიურპრიზს უმადებს რაც მის ცხოვრებას რადიკალურად ცვლის.

ჯარისკაცის ცხოვრება

10-წელი გავიდა,იმ საზარელი ამბიდან რომელიც დღემდე კლავს ჩემ გულს. 10-წელი გავიდა რაც ქვრივი და მგლოვარე ვარ… მიზეზი? -პატრიოტიზმი მას უყვარდა თავის ქვეყანა,ოჯახზე მეტადაც კი.ქვეყნის დასაცავად რას არ აკეთებდა და აი,ბოლოს დიდ რისკზეც წავიდა თავი

შემდეგ....

მუდამოდ დავიძინებდი და ჩემს სხეულს მატლები შეჭამდნენ, როგორი ამაზრზენია არა ? მაგრამ ეს ხომ რეალობაა ! ალბათ, როდესმე ყველას გვიფიქრია იმაზე თუ რა მოხდება ჩვენი ამქვეყნიდან წასვლის შემდეგ, ვის დაწყდება ჩვენზე რეალურად გული, ვის დავაკლდებით ყველაზე

მარტოობის წყვდიადში

ქუჩა ცარიელი...კაცი მარტოსული...ლანდივით აყუდებულა ის საცოდავი,როგორც ლამპიონი,მაგრამ მის სულში სინათლე არასდროს იყო.მოჩვენებების გზაზე მისრიალებდა შავლაბადამოსხმული კაცი,რომელსაც თავზეც შავი შლიაპა ეხურა და ხელჯოხს ჯადოსნური კვერთხივით

წერილი....

ეხლა გზაში ვარ ფანჯარასთან ვზივარ და ვაკვირდები ხალხს...როგორი განსხვავებულები და ამავდროულად როგორი მსგავსები არიან...ახლა ერთ მოხუცს ჩავუარე სახლის წინ სკამზე მჯდარს თავი ჯოხზე ჩამოედო მანქანით რო ჩავუარეთ თავი ამოყო და ნაღვლიანი თვალები მომანათა