63 ნაბიჯი (4)

გაოგნებული ვუყურებ ჩემს გვერდით მჯდომ მამაკაცს და ვცდილობ მასში ის კაცი ამოვიცნო, რომელიც 7 თვის წინ დავტოვე დილით თავისსავე საძინებელში, მაგრამ იმ სახის აღდგენა ძალიან მიჭირს.მანქანას გვერდით

უნებლიე შეცდომა (8 თავი)

მაშინვე ლაშა ამოუტივტივდა გონებაში და გამწარებულმა გააღრჭიალა კბილები. ხვდებოდა რომ შეუყვარდებოდა, მაგრამ მოსმენა რთული გამოდგა. კაცების დანახვაზე წამიერად შედგა ყველა და მაშინვე ბავშვებს

იღბლიანი შეცდომა (თავი მეთხუთმეტე)

დღეები ერთმანეთს ცვლიდა, დღითიდღე უფრო ვრწმუნდებოდი, რომ ჩემი ცხოვრების ყველაზე სწორი და მნიშვნელოვანი არჩევანი სანდრო იყო. მიმოწერა ყოველწუთიერი, შეხვედრები კი ყოველდღიური გახდა.

დანაღმული (პირველი ნაწილი)

- ღმერთო ჩემო,ჟიზელ!ჩამოხვედი ? როგორც იქნა, ჩამოხვედი! _ საბანი ერთი ხელის მოსმით გადაიძრო,ჩემს გაწვდილ ხელებს წამში შეეგება და მთელი სახე გახარებულმა გადამიკოცნა. სიცილი ვერ შევიკავე.

დემონის პატარა ანგელოზი [16]

-სად ხარ? კარგად ხარ? - ზენონმა კითხვები დააყარა. -ჯანდაბა, ვიცოდი რომ არ უნდა გამეშვი! მარტო რატო გაგიშვი, რატო?ბიჭის ანერვიულებული ხმა ლილეს გულს უჩქარებდა. წარმოედგინა როგორ დადიოდა ახლა

სიგიჟის პიკი (თავი 2)

გოგოები მთელი გზის განმავლობაში მუსიკებს უსმენდნენ, მოკლედ რომ ვთქვათ ერთობოდნენ როგორც შეეძოთ.გზაში ერთ მაღაზიასთან გაჩერდნენ და ენერგეტიკული სასმელები იყიდეს გოგონებმა.საჭესთან კი

ნუ მეთამაშები.! (თავი 6)

-აუ ეხლა ამის ეჭვიანობაღა მაკლდა რა- ხელები ჰაერში აიქნია. -არაფერი უთხრა რა. გთხოვ მე მოვაგვარებ. -კაი.-მაკოცა ლოყაზე და აეროდრომზე გავიდა. იქ ველოდებოდი როცა ბექა გამოვიდა ტვალეტიდან

ერთი ვარსკვლავი ცაზე (თავი2)

როგორ ხარ.თათია როგორ ხარ გავიხედე ერთი ბიჭი იმ მანიაკს მითრევდა.-მე...ის..შემეშინდა...-ცრემლები გადმომცვივდა გულში ჩამიკრა ექიმმა -კარგი მორჩა.ისეთ დღეში ჩავაგდებ შენი კიარა საკუთარი სახელი დაავიწყდება.

მტვრიანი თარო -3-

ძლიერი შოკის შენდეგ ნინი ხელის შეხება იგრძნო, ბუნდოვნად ხედავდა სახეს, მაგრამ იცოდა, რომ ეს რატი იყო, აბა სხვა ვინ იქნებოდა? რატიმ ხელში აიყვანა, სცადა ძირს დაეყენებინა, რომ პირსახოცი აეაღო და შეემშრალებინა, მაგრამ ნინი მუხლებს ქვემოთ

იმ საღამოს წვიმდა

-ვერანაირი შარმი ვერ დავინახე.-ვუთხარი მობეზრებულად და გასასვლელისკენ დავიძარი. -ეჭვი არ მეპარება,ძვირფასო,შენ ხომ ამ კუთხით არასდროს უყურებ ბიჭებს.-სიცილით მითხრა კატომ და უკან გამომყვა. თუმცა ამ ჯერად ცდებოდა