იისფერი სიყვარული +18 #10

სურვილი, რომელიც ორივე მათგანს ჰქონდა ერთმანეთის მიმართ და ლტოლვა, რომელიც აიძულებდათ ისევ ერთმანეთთან მაგნიტივით დაკავშირებულიყვნენ, არც ახლა გამქრალიყვნენ არსად და მათ შორის ნაპერწკალს ბოროტი თვალებით აღვივებდნენ. მამაკაცი ოთახში ოდნავ შემოვიდა და

მოტაცებული თავი 1

-ღმერთო ჩამძინებია- სწრაფად ვდგები გორგოლაჭებიანი სკამიდან და თმებს ვისწორებ. დევისი ოდნავ მიღიმის და თავის პერანგს ეჯაჯგურება -არ მინდა რომ წახვიდე ელენ- უკვე მეოცეჯერ მიმეორებს ერთიდაიგივეს, მაგრამ საპასუხოდ მხოლოდ თვალებს ვატრიალებ -ღმერთო,

თბილისელები ფერადდებიან [პროლოგი]

-მერე შენ რისთვის დაგვჭირდებოდი?-გამოსძახა თეაკომ. -არც არაფრისთვის-ენა გამოუყო და წამოვიდა. სადარბაზოსთან გაჩერდა და ლიაკოს ფანჯარას გახედა, შუქი ენთო, ამიტომ არც გაუფრთხილებია ისე შეიჭრა ბინაში. -ლიაკოო! ლიაკოო, აქ ხარ?-დივანზე წამოწვა და

დაუსრულებელი ცხოვრება (თავი მე-9)

- სამსახური აღარ მაქვს - ელი გაშრა - რა? რატომ? რა მოხდა - როუზმა ამოიოხრა და დაღლილი თვალებით ახედა - ..მე მათ იმედები გავუცრუე ელი. უნდა გენახა კარენის სახე, როგორ მიყურებდა. აგხხხ! - თმები აიწეწა - ამის შემდეგ, ვეღარასდროს შევძლებ თვალებში

მკვლელობის ღამე (4) (+18)

-კი ძალიან მომენატრე. ახლა კარგად მომისმინე და იცოდე არასწორი პასუხის შემთხვევაში მწარედ ინანებ. ვინ არის აკაკი შუბლაძე და რა გაკავშირებს მასთან ? -აკაკი? როგორ არის? მომიკითხე რო ნახავ-გაიცინა ზაზამ და შავი კბილები გამოაჩინა.-მოკვდა.-ზიზღით

სულის ტკივილი დამიტოვე მარიამ.თავი 18

-რა გავაკეთო,მითხარით მარიამი ჩემთან რომ დარჩეს.რატი მითხარი,რა გავაკეთო მე მარიამის გარეშე არათუ ვიცოცხლებ,ვერც კი ვისუნთქებ.მის გარეშე ეს ბავშვიც არ მინდა,თვალით არ დამანახოთ.

და თუკი ვცდები? ( სრულად)

კიდევ ერთი გასაუბრება. ისევ უშედეგოდ. ერთობ აღშფოთებული მიიკვლევდა გზას ტროტუარზე მიმავალ ადამიანებს შორის. კოპებშეკრული არად დაგიდევდათ, გუბე-გუბე რომ მიაბოტებდა და საგულდაგულოდ გასუფთავებული ფეხსაცმელები ერთიანად ტალახში ამოესვარა. ამინდიც არ

თავგადასავლებით სავსე ზაფხული (9)

მაგიდასთან ისხდნენ ყველა და უგემრიელეს კერძებს შეექცეოდნენ,ნიტას აკანკალებული ხელი გუკას ძლიერ ეჭირა შიგადაშიგ კი ეამბორებოდა მის ხელებს. -ლევანიმ ყველაფერი მომიყვა სიცილით ამბობდა უსაყვალესი ბებო,-გუკა კი ჩაკეტილია ბებომ ენაცვალოს ეს კი ალაპარაკე

მარიონეტი (ოცდამეთვრამეტე თავი)

მაქსიმუმ ნახევარი საათის სავალი გზაღა იქნებოდა დარჩენილი ყაზბეგამდე. წარსულის ტკბილ ზმაზებაზე ფიქრში ზუსტად ვერ მიხვდა რა დროს ჩაეძინა ნინოს. ღიმილი სახეზე შერჩენოდა. ოდნავ გახსნილი წითელი ტუჩებიდან მარგალიტებივით მოუჩანდა თეთრი კბილები. შუბლზე

შემომიყვარდი (თავი 3)

წვავდა ანიტას მზერა უკნიდან და თავისთვის ეცინებოდა, მაინც შეაყვარებდა თავს, რადაც არ უნდა დაჯდომოდა, არ იცოდა გეგი თუ მოცილებული ყავდა, მაგრამ მისი არსებობა დიდად არც აწუხებდა.