ფერი ყვითელი 1.თავი

ამდენი წლის შემდეგ პირველად გამახსენდა ეს ფერი და ის გრძნობა,რომელიც მზესთან სიახლოვეს მაგრძნობინებდა. გასაუბრებამდე სამი საათით ადრე,პატარა კაფეში შევედი სადაც ყავა და შოკოლადის ნამცხვარი მივირთვი,შემდეგ კი დანიშნულების ადგილამდე ფეხით

საუკეთესო ჩემში (თავი3)

ვყოყმანობდი მეპასუხა თუ არა,ბოლოს ვუპასუხე.. -გისმენთ.. -როგორ ხარ? -რომელი ხარ? -რაიყო ვერ მიცანი? -ვაჩე შენ ხარ? -ხო მე ვარ ნუთუ ვერ დამიმახსოვრე? ირონიულად მკითხა

ჰაერში #1

გაზაფხული ზაფხული შემოდგომა ზამთარი. ყველა სეზონმა ერთად გვიბოძა ფრთები,რომ ვყოფილიყავით ჰაერში,მხოლოდ მე და შენ. სევდას ვერ გავუძელით ცივ წყალში,ჩვენ ჰაერში გამოკიდებული ბავშვები ვართ.

მდუმარე სასტუმრო - სახლი ტყეში (თავი 6)

ელი და მეგი თითქმის ერთდროულად გამოვიდნენ სახლიდან. - დღეს ხომ ნამდვილად პარასკევია? - ხომ მშვიდობაა, მამა? - ყველაფერი რიგზეა! მომენატრა ჩემი გოგოები… ჩარლი ორივეს სათითაოდ გადაეხვია.

სუროგატი დედა.თავი 7

-დაიხურა ეს თემა,ჯერ-ჯერობით მაინც.როგორც ამბობ მეგობრულად ვსაუბრობთ,მეც მინდა სწორედ ჩვენი მეგობრობის ხათრით რომ გთხოვო,ხო გთხოვო ნუ გაგიკვირდა.ზაზა გთხოვ დამპირდი,თუ ოდესმე ძალიან-ძალიან გამიჭირდა მინდა შენი იმედი მქონდეს.

შავი ანგელოზი 10

მისი სიცივე და სიმხურვალე ერთად მედება მთელ სხეულზე,მისი სურნელი,სუნთქვაც კი აღმაგზნებს-ღმერთო ეს რა მემართება,მის ოდნავ მოახლოებაზეც კი ვღელავ, გულზე ხელს ვიდებ და სავარძლიანად ვიწევი,ვცდილობ დავმშვიდე,თითონ კი სერიოზულად ანთებული თვალებით მიყურებს

ჩემი ,,ტირანი" (თავი 2 )

-თქვენ..თქვენ ხართ... -ხო მე ვარ დემეტრე ჯაყელი,ის უსაქმური დილას რომ გალანძღე.. -დე..დემეტრე ჯაყელი? -ღმერთო, ფიცხთან ერთად გონებასუსტიც ყოფილხარ..მეუბნება და იცინის -ვინ არის გონება სუსტი? სიტყვებს დაუკვირდი!!!..

ვინუჟდენში დაქორწინებულები 11

როგორ გამოიჩინე ამხელა სისუსტე?!ნუთუ მართლა ასეთი სუსტი ხარ?!არც ისეთი მტკიცე ყოფილხარ, როგორც გეგონა!რამდენიმე დღე ვტუქსავდი ასე საკუთარ თავს. ყოველთვის, როცა ალექსის ტუჩები მახსენდებოდა ჩემს ყელში

მუსიკის ჰანგებში ნაპოვნი გრძნობა (სრულად)

ნემსის წვერი ფირფიტის უკვე გაცვეთილ ნაწილს შეეხო და ოთახში სასიამოვნო მუსიკის ჰანგები გაჟღერდა. ხალიჩაზე გაშოტილმა გოგონამ ჰარმონიულად ააყოლა ტუჩები ბოხ, მისთვის კარგად ნაცნობ ხმას.

ნატუ-დან ქალბატონ ადვოკატამდე (სრულად!!)

ჩვენს უბანში,სოლოლაკში,ერთი ბიჭი ცხოვრობდა.სანდრექსა იყო ჟურული.სანდრექსა სხვებისთვის, ჩემთვის - სანი ან სანდრო.ორი წლის,რომ ვიყავი სანდრო უკვე ექვსი წლის იყო,მაგრამ კარგად მახსოვს ჩემი ძმა უბნის