იასამანი (თავი 2)

კარს ვაღებ და ლილი პარკებით დგას და მეკრიჭება. -შემო! კარს ფართოდ ვუღებ. -როდის მოასწარი? პარკებზე ვანიშნებ. -აქვე მაღაზიაში. -იქით რა ხდება? თვალებით ვანიშნე და სასიამოვნოდ ჩაეღიმა. -როგორც ყოველთვის ყველაფერი შესანიშნავად არის.მარტო შენ რჩები

მწვანეთვალება (თავი9)

თავი 9 -იცირაა დღეს არცერთი არშევჭამთ შოკოლადის ნაყინს,არც ვანილისას -მე რომ სხვა არმიყვარს -გასინჯავ -კრგი მანუს სანაყინეში იმაზე უფრო მეტი გემოს ნაყინი ქონდათ ვიდრე იმ სანაყინეში სადაც მე დავდიოდი. უფრო დიდიც იყო ვიდრე ჩემი სანაყინე.

ჯიუტი და მისი სვანი (თავი 6)

-რა გჭირს? მკითხა და თავი ამაწევინა, როგორც კი ჩემი ცრემლები დაინახა ეგრევე სახე შეეცვალა და უარესად გაღიზიანება დაეტყო -რამოგივიდა იტვყი ბოლოს და ბოლოს? მის ხმაში აშკარად სითბოც იგრძნობოდა წამით არვიცი რა დამემართა მივედი და ჩავეხუტე რაზეც მანაც

ჩემი ქვეყნის გადაღმა

-რატომ ტირი ქეთო? - ოჯახი მომენატრა ტასია... - დიდი ხანია აქეთ ხარ? - 11 წელი სრულდება... - დაიღალე?

უხილავად შემაყვარე თავი (თავი19)

საღამოს ნინიმ სალი და ლილე სიჯიუტითა და ძალდატანებით სახლში გაუშვა რომ დაესვენათ. გოგონებს სთხოვა გეგასთვის ეთქვათ რომ სახლში წასულიყო მაგრამ იცოდა რომ არ წავიდოდა.მართალიც იყო გეგას ფეხი არ მოუცვლია კლინიკიდან.იგი ჯიუტად იჯდა ნინის პალატის კართან

იასამანი (თავი 1)

ოთახის კარს ვაღებ და მუცელზე ვემხობი ლოგინზე.ვერ ვიჯერებ,რომ სულ რაღაც 2 დღის წინ უნივერსიტეტი დავამთავრე და ახლა შემიძლია ჩემი მოპოვებული ფულით გავიტანო თავი.სააბაზანოში შევდივარ ვანას წყლით ვავსებ და ტანსაცმელს ვიხდი,გრილ წყალში ვწვები და

სინათლემ სიბნელეში ჩამკარგა (5)

- ნინო შემომხედე, შემომხედე, მიდი, დაწყნარდი, ახლავე დამშვიდდე უნდა, იცოდე ისევ ცუდად გახდები, ასე არ შეიძლება-მეთქი არ გითხარი, ვერ გაგიკეთებ დამამშვიდებელს ვერაააა (ღრიალებდა, მეჩხუბებოდა). საშიშია, ვერ გაგიკეთებ დამამშვიდებელს, შენით უნდა

ის, ვინც არავის ჰგავს (სრულად)

რეზითვის რამდენად სასიამოვნო იყო, ვერ ვიტყვი, რადგან ცხოვრებაში არასდროს მქონდა ნაკოცნი არავისთვის და მემგონი, უბრალოდ ტუჩებში მივადორბლე გამოუცდელმა. მას რომ დავეხსენი, ისევ გაშეშებული იდგა და მიყურებდა. მერე ეტყობა, გაიაზრა, რაც გავაკეთე. - ანუ,

მოთამაშე (ნაწილი მეექვსე)

მოსიარულე მკვდარს ვგავარ, მალე თამაში მექნება, მაგრამ ჯერ ისევ ვერ ვბედავ რომ ეს კესის ვუთხრა, მისი ღიმილი კი ნელ-ნელა უფრო და უფრო ფართო ხდება და მიხარია რომ მას ასეთ ბედნიერს ვხედავ. სკოლის შესასვლელში ვდგავარ და კესის ველოდები, აჯეჯილი ტანსაცმელი

"არ არსებობს პირველი სიყვარული, არსებობს ძლიერი სიყვარული" თავი-4

კარის გაღებისთანავე დავინახე მისი სახე, მას ძველებურად აღარ გაუღიმია ჩემთვის, მე ხომ მისი ღიმილი ყველაზე მეტად მიყვარდა, მიყვარდა ღიმილის დროს მისი ჩაჩხვლეტილი ლოყა. -როგორ ხარ ნია? -კარგად ვარ თქო რომ გითხრა მოგატყუებ....შენ როგორ ხარ? -მეც ასე....