უჟმური და დარტყმული ( თავი მეათე )

- რათქმაუნდა მიყვარხარ . შენ თუ ამდენი ხანი იმის გარკვევას ცდილობ მიყვარხარ თუ არა , მალადეც რა . - მოწყენილმა ჩაილაპარაკა . აშკარა იყო იმედები გავუცრუე. - შენ გგონია ყველა ჩე მოსწავლეს ასე დავყვები წინ და უკან ? შენ გგონია ასე მომყავს ყველა აქ და

პირველად რომ დაგინახე... (3)

-რატო კითხულობ დაგაინტერესა? -არა ისე... -ძაან ცუდი ისტორია აქ და იმიტო. -რა ისტორია? -ოჯახს უჭირდა მაგრა რა, ვერ მიდიოდა უნივერსიტეტში, მამამისს კომპანია ჰქონდა და გაკოტრდნენ,

აქ სიტყვები ზედმეტია (პირველი თავი)

როგორც კი ნუცა გავიდა ლოგინზე ჩამოვჯექი და ღრმად ჩავისუნთქე. 5 წლის შემდეგ ციურმა ანგელოზმა გადაწყვიტა, რომ ხორცი შეისხას და საუფლო მიწაზე დაეშვას. ეგ გეგმის გარეშე არ დაბრუნდებოდა. ესეიგი "ომი" დაიწყო არა ბატონო ალექსანდრე? ძალიან კარგი, მაშ დროა

ბიჭი კაფედან თავი 5

სიმშვიდეს თუ დაკარგავ, დაიწყება ემოციების ქაოსი.აბობოქრდება შენში ყველა გრძნობა რომელიც წაგლეკავს და სასოწარკვეთილებამდე მიგიყვანს.მოთმინება დაკარგული ისეთ შედეგამდე მიხვალ რაც საზიანოა შენთვის. მე კი ვგრძნობდი როგორ მიწვავდა შიგნეულობას

13 გვირილა (სრულად)

-დათა რა გინდა? კარების გაღების თანავე ვკითხე. -შენც გამარჯობა გამიცინა.

საშინელი წესები გასართობად

გუშინ თითქმის ყველა გამოთვრა,მაგრამ ლიზი განსაკუთრებით მძიმე მდგომარეობაში იყო.ამას სალიოს სისულელეებიც ემატება.ამჯერად კარების გასაღებად წავიდა - ანაა! - რა? - ვიღაც უცხოა და უნდა გავუღო ხო? - ხო სალიო,პირველ რიგში უცხოებს უღებენ კარებს - თვალები

ესეც გაივლის...უბრალოდ არ დანებდე (თავი19)

ლუკა ოთახიდან გავიდა. გავიგონე ნაბიჯების და კარის ხმა და მივხვდი რომ სადღაც წავიდა. რაღაც მომენტში მესიამოვნა მარტო დარჩენა, როცა ცუდად ვიყავი, ან გაბრაზებული, ან მოწყენილი, მოკლედ როცა ფიქრი და საკუთარ თავთან მარტო დარჩენა მჭირდებოდა, ბაღში

სინათლის სხივი წყვდიადში(4)

საღამოს 8 საათი, კარზე კაუკუნი გაისმა. კარი ჰელენმა გააღო -გამარჯობათ მისის ჯონს დიანას წასაყვანად მოვედი -გამარჯობა დანიელ, დიანა მზად არის ახლავე დავუძახებ -ჰელენი ზევით ამოვიდა -დროა ძვირფასო, დანიელი ქვემოთ გელოდება -მოვდივარ დედა -მე

უცხო ქალის ცრემლი 5 თავი

შორიდან რომ ეტრფოდი კონკიას ამდენი ხანი,დაგადგა საშველი?წყვილი ვახოს ღიმილიანმა ხმამ დააშორა ერთმანეთს და თინის იმდენად შერცხვა მიშოს ზურგს უკან ამოეფარა,თან მკლავზე მაგრამ უჭერდა მის სუსტ ხელს მთელი ძალით.მიშომ არაფერი არ უთხრა,მაგრამ ტკივილისაგან

ბედისწერის მნიშვნელობა (2 თავი)

1 კვირა გავიდა.ქორწილის იდეა ჯერ კიდევ ცოცხლობდა და ემზადებოდნენ. მირა ცდილობდა თავიდან აეცილებინა,თუმცა არ გამოსდიოდა,მამასთან საუბარი,დედასთან ყველაფერი სცადა.. -დემეტრე?(მირა)-ფიქრებიდან დემეს ზარმა გამოიყვანა. -მირა,როგორ ხარ?(დემე)