stay with me

ჩემი ისტორიაც განსხვავებულია, მე უდარდელად ვცხოვრობდი 15 წლის მანძილზე, არაფერი მადარდება , მივყვებოდი ყოველდღიურ ცხოვრებას , როცა ჩემს ოჯახში აურზაური დატრიალდა მეც მომიწია რაღაცების დათმობა ,მომიწია საცხოვრებელი ადგილის დროებით შეცვლა,ასევე სკოლის

ამოუცნობი ზარი (9)

ყველა თორნიკეს და კესარიას ქორწილზე შეკრებილიყო, ულამაზესი და უდიდესი დარბაზი ბრწყინვალედ მოერთოთ... ირგვლივ ყველა და ყველაფერი ბედნიერებას და სიხარულს ასხივებდა... უკლებლივ ყველა ნეფე–დედოფლის ბედნიერებას ალალად იზიარებდა... ყველას ახარებდა მათი

დემონი ( ჩრდილების თამაში ) თავი 10

-არ მჯერა!-ამოვისლუკუნე-შენ გინდა რომ გონება ამირიო! -შენი გონების არევა სხვა რამითაც შემიძლია!-ბოხი ხმით ამოიჩურჩულა და მისი ტუჩები ჩემს ტუჩებს მოუახლოვა,სახე გავატრიალე და მისი ტუჩები ჩემს ლოყას შეეხო.ჩაიღიმა და ხელი გამიშვა.

უჟმური და დარტყმული (თავი პირველი)

-ნენსი გთხოვ რა გაიღვიძე, ძალიან მაგვიანდება მეც და შენც . -გაისმა გიოს მოწუწუნე ხმა (ძმა) -მიდი რა და ბევრ შოკოლადს გიყიდი. - ამის გაგონებაზე ეგრევე წამოვფრინდი. -იცოდე ვიმახსოვრებ და მეტი არ მინდა არ მიყიდო. -დავემუქრე ჩემი ჭკუით .

ილიანა(2)

ჩვენი არჩევანი განაგებს ჩვენივე ცხოვრებას.ადამიანებმა უნდა გაიზიარონ თუ რა მოჰყვება მათ არჩევანს.ილიანამ გაიაზრა. გრძნობდა,ამდენი წლის მანძილზე პირველად,რომ ის რაღაცას წარმოადგენს,რომ მისი არჩევანი გადამწყვეტ როლს თამაშობს. _ამაზე ვიფიქრებ...

საშინელი წესები გასართობათ

- არა!არა და კიდევ ერთხელ არაა!ეს მე არ გამიკეთებიააა! .... - ეს...ეს სიმართლეა?როგორ?!ასეთი რამ არ მოხდებოდა! .... - რაა ბიჭო?! - ღადაობ ხო!? - აი თქვენი ნიძლავი!

უკვე ჩემი დაგარქვი ფერია (2)

მაპატიეთ პატარა თავიააა.....ყველას აზრი მაინტერესებსს!!!ვაიმე რა თქვენ რა გეშველებათ ნეტა?! ისე ეგ ტიპი არ მომწონს თუ ნამდვილად უყვარხარ აქამდე შენს ძმასაც ეტყოდა და ასე დამალობანას თამაში აღარ

საწოლში მტერთან(ნაწილი 4)

გაბრუებულს გამეღვიძა, თავი საშინლად მტკიოდა. ხელი უნებურად ტუჩებზე მოვისვი, ალექსის კოცნა გამახსენდა..თბილი და ცოტა უხეში, წამიერი. თვალები დავხუჭე რომ უკეთ შემეგრძნო, უცნაური გრძნობა მაქვს როცა ალექსთან ვარ. მომწონს, მაგრამ თან ცოტათი მაში

ჭირვეული 2

გოჭების ინციდენტის შემდეგ ვალერიამ გადაწყვიტა მანამ არ წაყოლოდა სამუშაოდ ადამიანებს სანამ არ გაიგებდა რა სახის სამუშაოს სთავაზობდნენ და სწორედ ამიტომ ვერ იშოვა ალბათ სამსახური რამდენიმე კვირიანი

მეგობრის ხათრით (დასასრული)

გაბრაზებულმა იმ დღესვე ჩავალაგე ბარგი, როგორც ჩემი, ისევე ბავშვების. დედაჩემი ეთო ამდენი ხნის შემდეგ ძლივს ვნახე გულიანად გაღიმებული. უხაროდა ჩვენი ‘შერიგების’ ამბავი. ბავშვებისთვის მართლა ასე აჯობებდა, მგონი. ცალ-ცალკე ცხოვრება ყოველთვის ცუდად