მკვლელობა შავი იებით (ნაწილი 10)

დილას ერიკმა და, და შვილი გააცილა ადრევე,ცოტახნით დედასთან მიდიოდნენ და მარტო დარჩა თუ არა ემასთან ჩაეღიმა. ქალმა გაიღვიძა,სააბაზანოში შევიდა და წყალი გახსნა. შამპუნს ეძებდა,რომელიც ძალიან მოსწონდა,რომელსაც სულ ხმარობდა და თაროზე დატოვა... მაგრამ

მორჩილება 33 (დასასრული)

ლექსომ ძალ-ღონე მოიკრიბა და მარიამის მშობლებს.მალე ყველა ადგილზე იყო.თავიდან არ ჰქონდა მომხდარის შესახებ ნათქვამი მშობლებისთვის და ამის სათქმელადაც დიდი ძალისხმევა დასჭირდა.დედამისი ცუდად გახდა და გონება დაკარგა,ამიტომ ექიმებს მისი პალატაში

სიმშვიდემდე შეშლილი(18)

ქრება, მოვლენათა თანმიმდევრობა უმნიშვნელოა იმდენად რომ აღარც კი გახსოვს. მხოლოდ მომენტები იბეჭდება გონებაში ,ძალიან ღრმად ისე რომ არასდროს დაგავიწყდეს.მისი თითოეული ამბორი, შეხება და სიტყვა .

გარდასახვა (IV თავი)

-უკაცრავად?! - გაოგნებული და თვალებგაფართოებული მიაჩერდა გოგონა. წარმოდგენაც არ ჰქონდა საიდან მოდიოდა ამ ადამიანში ამდენი სითავხედე. ამას წინათ სათოფეზე გაკარება აუკრძალა, დააშინა, დაემუქრა, დაამცირა. ახლა კი მოუნდა რომ თოჯინასავით ათამაშოს და მეტიც

ბურდული და სხვა კატასტროფები (17)

-არ ჩამოვარდე-ფრთხილად მსვამს საწოლის კიდესთან -ლექსო ნაწყენი ხარ ჩემზე?-ერთ ამოსუნთქვას ვაყოლებ სიტყვებს -საიდან მოიტანე ნინელი-წამში უთბება ხმა და ხელგადახვეული მიჯდება გვერდით -საერთოდ აღარ მელაპარაკები-სრუტუნით ამომდის ბგერები -აუ ტირი ნინელი?

ბედნიერების რეცეპტი (ოცდამეხუთე თავი)

უცნაურია, ზოგჯერ ადამიანი ისეთი უცხო გგონია, ისეთი შორეული, დარწმუნებულიც ხარ, რომ ვერასოდეს ნახავ. არადა, სულ რამდენიმე წუთიანი ურთიერთობაც კი საკმარისია, რომ ისევ შენად იგულო, ისევ შენად შეიცნო. ის უჩვეული სიცარიელე, რომელიც საკუთარი ხასიათის

მონსტრი თავი (13-14-15) (დასასრული)

"მე მოვიგე,ნაილ! ეს შენი დასასრულია!"-ჩაიღიმა ჯეიმსმა,ნაილმა თავი ასწია და მას შეხედა. "შენ... ვერასდროს... გაიმარჯვებ!"-ნაწყვეტ-ნაწყვეტ წარმოსთქვა ნაილმა-შენ ჩემი ნაწილი ხარ! ჩემი შიშისგან დაიბადე! მე შეგქმენი და მევე გაგანადგურებ" რამდენიმე ძლიერი

ჩემი ნინა! (1,2)

-კი,კი დედა დავწერე-მას ნამდვილად ვერ ვეტყოდი რომ რა დამიშვეს,ვერც ფულის გამოგზავნას მოვთხოვდი,ვიცოდი არაფერი ქონდათ,თან ჩემი ძმის გადამკიდე,სულ თამაშში წააგო რაც კი ებადა საცოდავ მამაჩემს. დეკანთან როგორც გავარკვიე გადაუხდელობის გამო სტუდენტის

რენესანსი (3)

და მაინც, რა იყო... ცარიელ ოთახში მყოფი ხან ფანჯარასთან ჩამოჯდებოდა, ხან კი კარს აეკრობოდა. ჩამიჩუმი არ ისმოდა და არც უნდოდა ოდესმე ვინმეს ხმა გაეგო. შეეჩვია. სიჩუმეს შეეჩვია და ბუზის გაფრენის ხმაც კი აშფოთებდა. ხან საწოლზე ჩამოჯდებოდა და ცარიელ

მე არ ვაპირებ უშენოდ ვიცხოვრო< 19 თავი

ყველაფერი ხომ წარმავალია: წარმატება,ფული,სახელი- მოდის და მიდის, სილამაზეც წლებთან ერთად ქრება; ადამიანი- აი, მხოლოდ ეს არის ყველაზე დიდი ღირსება. აი, ეს არის ფასეული მხოლოდ! ბევრი გაგაღმერთებს,ბევრი მოგეფერება,მაგრამ მხოლოდ ერთს ეყვარები უპირობოდ…