მაბედნიერებ! (13 თავი)

საავადმყოფოდან გამოვედით და მანქანით სასტუმროსკენ დავიძარით. თორმეტი საათი ხდებოდა როცა მივედთ და ყველა მისაღებში იყო -ვა გვრიტებიც მოსულან-დაააიიიძახა გიორგიმ. ყველას მივესალმე და ოთახში ასვლა გადავწყვიტე –მე მაღლა ავალ წამოვწვები-ვუთხარი და

დახურული სივრცე (1)

ახლა 7 საათია, ბედნიერი საყვარელი მუსიკის მოსმენით მყუდრო მანქანის სალონში ჩემს სადარბაზოს ვუახლოვდები. აჰ! უკვე მერამდენედ... არისტოკრატიული შავი ჯიპი ისევ ჩემი მანქანის ადგილასაა გაჩერებული. აი აქ წყდება ბედნიერება! მორჩა ამდენს აღარ მოვუთმენ

ძველი პიანინო - 70

ფიფო სიხარულისგან ცმუკავდა, მართალია ჯერ არაფერი სახარბიელო ფაქტი არ ჰქონდა ხელში, მაგრამ გაყინული და ერთ ადგილას გაჩერებული საქმისთვის ესეც უკვე ბევრს ნიშნავდა. - ჰა ესე იგი დაიძრა არა ყინული? კარგია, კარგი... ძალიან კარგი. მხატვარმა ზეთის

ფოტოგრაფის ობიექტივში (სრულად)

არასოდეს არაფერი მყვარებია ისე, როგორც უცნობი ადამიანების გადაღება. მათი სიხარულის, წუხილის, ბედნიერების, უბედურების, სიხარულის თუ სიბრაზის ასახვა ობიექტივში. ჩემს კომპიუტერში ინახება უთვალავი ფოტო, რომლებიც ასახავენ ჩემთვის სრულიად უცნობი

stay with me

ჩემი ისტორიაც განსხვავებულია, მე უდარდელად ვცხოვრობდი 15 წლის მანძილზე, არაფერი მადარდება , მივყვებოდი ყოველდღიურ ცხოვრებას , როცა ჩემს ოჯახში აურზაური დატრიალდა მეც მომიწია რაღაცების დათმობა ,მომიწია საცხოვრებელი ადგილის დროებით შეცვლა,ასევე სკოლის

ამოუცნობი ზარი (9)

ყველა თორნიკეს და კესარიას ქორწილზე შეკრებილიყო, ულამაზესი და უდიდესი დარბაზი ბრწყინვალედ მოერთოთ... ირგვლივ ყველა და ყველაფერი ბედნიერებას და სიხარულს ასხივებდა... უკლებლივ ყველა ნეფე–დედოფლის ბედნიერებას ალალად იზიარებდა... ყველას ახარებდა მათი

დემონი ( ჩრდილების თამაში ) თავი 10

-არ მჯერა!-ამოვისლუკუნე-შენ გინდა რომ გონება ამირიო! -შენი გონების არევა სხვა რამითაც შემიძლია!-ბოხი ხმით ამოიჩურჩულა და მისი ტუჩები ჩემს ტუჩებს მოუახლოვა,სახე გავატრიალე და მისი ტუჩები ჩემს ლოყას შეეხო.ჩაიღიმა და ხელი გამიშვა.

უჟმური და დარტყმული (თავი პირველი)

-ნენსი გთხოვ რა გაიღვიძე, ძალიან მაგვიანდება მეც და შენც . -გაისმა გიოს მოწუწუნე ხმა (ძმა) -მიდი რა და ბევრ შოკოლადს გიყიდი. - ამის გაგონებაზე ეგრევე წამოვფრინდი. -იცოდე ვიმახსოვრებ და მეტი არ მინდა არ მიყიდო. -დავემუქრე ჩემი ჭკუით .

ილიანა(2)

ჩვენი არჩევანი განაგებს ჩვენივე ცხოვრებას.ადამიანებმა უნდა გაიზიარონ თუ რა მოჰყვება მათ არჩევანს.ილიანამ გაიაზრა. გრძნობდა,ამდენი წლის მანძილზე პირველად,რომ ის რაღაცას წარმოადგენს,რომ მისი არჩევანი გადამწყვეტ როლს თამაშობს. _ამაზე ვიფიქრებ...

საშინელი წესები გასართობათ

- არა!არა და კიდევ ერთხელ არაა!ეს მე არ გამიკეთებიააა! .... - ეს...ეს სიმართლეა?როგორ?!ასეთი რამ არ მოხდებოდა! .... - რაა ბიჭო?! - ღადაობ ხო!? - აი თქვენი ნიძლავი!