მაბედნიერებ! (12 თავი)

შუა დღით ალექსანდრე ტელეფონის ხმამ გამაღვიძა. საათს გავხედე 5 სრულდებოდა. -ხო ერეკლე..კაი წამოვალ-უთხრა მოკლედ მერე კი მე მომიბრუნდა-უნდა წავიდე გვიანობამდე არ მოვალ თუ გინდა შენ გააგრძელე ძილი-მითხრა, მაკოცა,გაემზადა და წავიდა მე ისევ ისე ჩამეძინა.

ბედნიერების რეცეპტი (ოცდამერვე თავი)

ხშირად ეუბნებოდა ნიკოლოზი, რომ ყველაზე სწორი შეფასება, ადამიანზე შექმნილი პირველი წარმოდგენაა. პირველი შეხვედრისას ნაკლებად გიცნობენ, ნაკლებადაც გერიდებიან და ნაკლებადაც თამაშობენ. ამ დროს შენც გულით უმზერ და როგორც წესი, ინტუიციაც ნაკლებად

ძიძა თავი მეექვსე

დილით 7საათზე გამეღვიძა,სწრაფად წამოვდექი, საწოლიდან.გარეთ წვიმდა, ისე კარგად მახსოვს მე რომ სკოლაში წავედი, მაშინაც სასტიკად წვიმდა, მე კი ტირილით ვსკდებოდი.შხაპი მივიღე. შავი კლასიკური შარვალი, მუქი შვინდისფერი როლინგი და ბათინკები ჩავიცვი, ტყავის

ბიჭი კაფედან თავი 2

ჩემი დილა ყოველთვის ნონას ქოთქოთით იწყებოდა -ნინია გაიღვიძე დაგაგვინადება.რანაირი გოგო შენ ხარ ,ვერ ვხვდები.ცოტა ადრე რომ ადგე, გაიპრანჭო ხომ შეგილია მარტო წყლის გადავლება და თმის დავარცხნა ხომ არარის არაა.ყოველთვის მეცინებოდა ნონას ასეთ

ნდობის ფასი (თავი I)

ერთი შეხედვით, ჩვეულებრივი დილა ჩვეულებრივად დაიწყო.. „მიშკი-მიშკი-ს“ ვუყურებდით, მერე „მაშა და დათვს“, „ადამიანი-ობობას“ და ათას მსგავსს.. -პოლიციის მანქანა მისდეევს-განწირული ყვიროდა ჩემი დისშვილი.. -როგორ ახველებს ისევ-ამოიოხრა დედამ და წამალი

სიზმრის ქურდი (მეორე ნაწილი, პირველი თავი)

გამარჯობა... თითქმის 5 თვეა ისტორია აღარ დამიდია აქ. ამ ისტორიის პირველი ნაწილი, რომ დავასრულე მკითხველების გარკვეულ ნაწილს ძალიან მოეწონა და მეორე ნაწილის დაწერაც მთხოვა. ამიტომ მეორე ნაწილის პირველ თავს გთავაზობთ. ვისაც პირველი ნაწილი წაკითხული არ

წინ გაიხედე (თავი ერთი)

სიმღერა პირველი,ამაღელვებელი .საიდუმლოებით მოცული.წარსულს ვერ დააბრუნებ.ცხხოვრება შეკითხვაა.რა უნდა დაეწერა მკვდარ გოგოს?ყველა სიმღერის უკან აზრი დევს.აბა ჩახედე.იქნებ შენც გამოგადგეს რამეში.

მომვლელი (ნაწილი II) თავი 14

-არ ვიცი ,უნდა დავისვენო ხოო არეული ნაბიჯით წავიდა კარისკენ.. სახლში მისული საძინებლში ავიდა და საწოლზე გულაღმა დაეშვა შემდეგ მხარე იცვალა და ბალიშში წარგო ცხვირი სწრაფად გაახსენდა გუშინ ანას რომ ეძინა ზუსტად აქ მის საწოლსი და ფეხზე წამოხტა ოთახიდან

"ელომენი"-ყველაფერი აქედან იწყება(1)

-არ გამოდის... -ახლა აზრი აღარ აქვს, მოგვიწევს მოვიცადოთ -...რომ შემოაღწიონ? -რომ შემოაღწიონ? მაშინ ერთადერთი რაც უნდა ვქნათ უნდა ვილოცოთ , რომ გადავრჩეთ!

როიალები (12)

ჩვენ, ადამიანებს, ყოველთვის რაღაც გვტკივა. მისი სახელი არ ვიცით. არ ვიცით საიდან მოდის, საით წავა და რამდენი ხნით დარჩება ჩვენთან. უბრალოდ ვგრძნობთ, რომ დაუოკებელი სურვილი გვაქვს გავიგოთ, რა გვაწუხებს და რა არ გვასვენებს.