მაბედნიერებ! (5 თავი)

იმ დღეს სახში არავინ წასულა. ეს ჩემი ახირება იყო და ეს არ უნდა გამეკეთებინა.როცა დილით გავიღვიძე გაუნძრევლად ვიწექი ალექსანდრესთან ერთად. ისე ვყავდი ჩახუტებული თითქოს ფეხს ავიდგავდი და გავიქცეოდიიი. საათს გავხედე რვის ნახევარია.დღეს ხომ ორშაბათია.

ძველი პიანინო - 35

მიმი ფიფოს კაბინეტში ისე შეიჭრა, კარზეც კი არ დააკაკუნა.. ასე აჯობებდა, მოულოდნელად თავს დასხმოდა... ხომ უნდა გაერკვია რა სახის მეგობრობა აკავშირებდათ… ან იქნებ სულაც აღარ იყვნენ მეგობრები?..

პროფესია ჰაკერი (6თავი)

_მთელი ღამე თვალი ვერ მოვხუჭე, ანდა რა დამაძინებდა როცა ჩემი ბიჭი ჩემს გვერდით არ იყო, სიცხიანივით ვბორგავდი საწოლში, რამდენჯერაც ჩამთვლიმა იმდენჯერ დამის ტირილი ჩამესმა და გიჟივით წამოვხტი… _გამთენიამდე ასე დავიტანჯე, სინათლე როგორც კი შემოვიდა

მორჩილება 28

-საშიში არაფერია.გილოცავთ,ორსულად ხართ - უთხრა მომღიმარმა ექიმმა და მარიამს ამის გაგონებაზე სახიდან მაშინვე მოეშალა ღიმილი. -რაა? - გაოცდა მარიამი -დიახ,ორსულად ხართ

თამაში (ნაწილი 5)

არ ვიცი რატომ მაგრამ ვგრძნობ რომ მალე ყველაფერი თავიდან დაიწყება. დაღლილი ფეხზე ვდგები და იარაღს ვიმარჯვებ. ამას ვაკეთებ თუ არა იმავე ადგილიდან სროლა იწყება. მეც იგივეს ვიწყებ, მაგრამ ჰაერში არც ერთი მაშხალა აღარ ადის. სამწუხაროა, თითქმის მივეჩვიე

მარწყვის სურნელი (6)

მოცუნცულდა ინტრიგანი თავიი...სასიამოვნოდ რომ მიწვავდა შეხების ადგილს და სახეგაბადრული შევყურებდი წიკლაურს. მკოცნიდა ყველაგან სადაც მწვდებოდა .. ძალაიან ხშირად ტუჩთან ახლოს მაგრამ არადა არ მპარავდა პირველ კოცნას.. ვგრძნობდი რომ იღიმოდა ჩემს

ბედნიერების რეცეპტი (მეთხუთმეტე თავი)

იქნებ ასეც იყო? იქნებ არც ჰქონდა დანაშაული ჩადენილი? მაგრამ ფაქტები საწინააღმდეგოს მეტყველებდნენ. ზედმეტად კარგად იცოდნენ პატრულის თანამშრომლებმა, რომელ ჯიბეში ჰქონდა შენახული კვანტალიანისგან შეძენილი ტაბლეტები, ზედმეტი წვალებისა და ძებნის გარეშე,

ქუჩის სამოთხე (მეთორმეტე თავი)

მე ნინა მქვია. - ვუთხარი უცნობ გოგონას, რომელსაც ჩემი ბრჭყალებით მიყენებულ საჭმელს ვუმუშავებდი.- სასიამოვნოა, მე ლანა. - მითხრა ტკივილისგან აწითლებულმა და გამიღიმა.- ბოდიში, არ მინდოდა. ვუთხარი და თავი ჩავხარე. - კაი რა ბოდიში,მეც დამნაშავე ვარ. -

ვარსკვლავი 18+ (1)

ისტორია მოგვითხრობს გოგონაზე რომელიც რაიონიდან ჩავა თბილისში და გაუჭირდება ბევრი თავგადასავლები ბევრი წამება ბევრი ტკივილი რათქმაუნდა მიღებული ცხოვრებისგან და სიყვარულისგან. მაშ ასე ისტორია დავიწყოთ. დილის 5 საათია ვერაფრით დავიძინე ალბათ იმიტომ რომ

69 დღე ტყვეობაში - თავი 18 (ბოლო თავი)

-არც კი მჯერა რომ გაისროლე!-ბუზღუნით წარმოსთქვა ჰარიმ და ლიამს გახედა. -რამდენჯერ უნდა მოგიხადო ბოდიში? მთავარია არ მოგხვდა! მეგონა რომ ნაილმა გამოგაგზავნა!-ლიამმაც დაუბღვირა,ბეტიმ და ბენმა ერთმანეთს გადახედეს და სიცილი აუტყდათ.მამებმა სწრაფად