ცხოვრება იმდენად ირონიულია...(თავი 10) +18

დილით მზის სხივმა გამაღვიძა, მესიამოვნა თითქოს სული გამითბა. უხმოდ ავდექი და პირდაპირ აივნისკენ დავიძარი, განსაკუთრებულად ლამაზი დღეა, ოქროსფერი ფოთლებით გადავსებული ქუჩები, წუხანდელი წვიმისგან ისევ შემორჩენილი აქვს არემარეს წვეთები რომლებიც მზის

უშენობა ვისწავლე 4

გაკვეთილები დამთავრდა გუგასთან ერთად გამოვედი სკოლიდან და მანქანაში ჩავჯექი პარასკევია სამეცადინოც არაფერი მაქვს ამიტომ თავისუფლად შემიძლია გიორგისთან ერთად წასვლა კლუბში..სახლში მივედი არავინ დამხვდა ტელეფონი მოვიმარჯვე და ჩემთვის ერთ ერთ საყვარელ

საყვარელი ღიმილი და "ასდ" დაუსრულებლად (თავი 10)

დილით თავის ტკივილმა გამაღვიძა. ლოლა ბარგს ალაგებდა. მეც მივბაძე და ჩანთა ჩავალაგე. მანქანა დავიქირავეთ, რომ თამუნა თბილისში ჩამოგვესვენებინა. როგოგორც ავღნიშნე, მანქანას ტოტო გამოყვებოდა, ამაზე ორი აზრი არ არსებობს. დანარჩენებმაც ტაქსები იქირავეს

ჯანდაბა! (21)

-ბოდიში!-გულწრფელად თქვა და მაგიდასთან ჩამოჯდა-არ მინდა ასეთს მხედავდე! -ვიცი, არაუშავს, ჩემი ბრალია.-ვაღიარე (საკუთარ თავთანაც).ის ასეთია,ვერაფერს შევცვლი! -შეგვიძლია დავივიწყოთ რაც მოხდა?-ვერ მივხვდი კითხვა იყო თუ შემოთავაზება მაგრამ მაინც თავი

ტკივილგამაყუჩებელი (თავი 4)

ნიკო მთელი ძალით მიკრავდა გულში და მიმეორებდა როგორ ვუყვარდი. მეც უხმოდ ვტიროდი და შიგადაშიგ ყელში ვკოცნიდი საპასუხო გრძნობის გამოსახატად. ხმის ამოღების საშუალებას ყელში გაჩხერილი ბურთი არ მაძლევდა. ბოლო კოცნა მახსოვს ძალიან კარგად. მთელი ოთხი თვე

ყველგან გამოგყვები (14)

რატი და ნინა წამოდგნენ და გარეთ გავიდნენ. უკვე გვიანი იყო და ქუჩებში განათებები აენთოთ. გარეთ თოვდა და ამავდროლად საშინლად ციოდა. რატის ხელი ჰქონდა გადახვეული ნინასთვის და ისე მიყავდა.

უნაკლო (თავი 1)

მე ნატა მაისურაძე ვარ. მშობლები პატარა ვიყავი როდესაც ავარიაში მოყვნენ და დაიღუპნენ. მე დეიდასთან გავიზარდე, 18 წლისამ დეიდაც დავკარგე და მარტო დავრჩი. მე ვცხოვრობ ლამაზ ორსართულიან სახლში, თუმცა ჩემთვის ეს არაფერს ნიშნავს მე ხომ არავინ მყავს

პეპელა 2

_ დე, დაუსხი რა წყალი შროშანებს _ სამზარეულოდან ესმის ელენეს ხმა და ეღიმება. უფრო მეტად სევდიანად, ვიდრე ოდესმე. _ კაი, დავუსხამ _ წყალს იღებს და აივანზე გადის. შროშანებს ეფერება, მერე აივანზე მდგარ "საქანელა სკამზე" ჯდება და ფეხებს აივნის

ყველგან გამოგყვები (13)

-ანა ამიხსნი რა გადაწყვეტილებაზე ლაპარაკობ? რა გადაწყვეტილება მიიღო ჯორჯმა შემ მაგივრად!!-მაგიდიდან წამოხტა ნინა. -ნინა... მამაშენი ჩემზე დღემდე გაბრაზებულია მიუხედავად იმისა რომ ამას არავის არ აჩვენებს. მას თავიდანვე რომ ცოდნოდა შენი გაშვილების

შევსებული არსებობა 5,6,7,8

_ რა მინდა და რა არა მე უკეთესად ვიცი! ჩათვალე, რომ ჩემია.. დღევანდელ საქციელზე მერე ვილაპარაკოთ – თითოეული ფრაზა ისე ზიზღით და მრისხანებით გამოსცრა ალექსანდრემ კახა მიხვდა ცოტაც და აფეთქდებოდა.. ხმადაბლა შეიგინა და სწრაფი ნაბიჯით გაეცალა მათ.