"დამცინავი ღიმილი" (თავი 5)

პარკზე ავდივართ და იქიდან ულამაზეს ხედს გადავყურებთ. თივლია . მაგრამ აღარ თოვს. შენ თეთრი კაშნე თეთრი ქუდი და თეთრი ხელთათმანები გიკეთია. თეთრ ანგელოს გავხარ ბედნიერებისგან სულ იღიმი გიხარია.. უცებ იხრები გუნდას კრავ და მესვრი. მე და შენ გუნდაობას

გიორგაძე ნინა (8)

-ერთ ადგილას უნდა წავიდე_მოკლედ მოუჭრა გუგამ. -შენებთან? ეტკინა. შენებთან? ეს კითხვა, მაინც ეტკინა. -ხო _ჩუმად უპასუხა.

ნიღაბჩამორეცხილი

დღევანდელი დღეც დადგა. დილა მშვიდი იყო, ამინდი ცივი და ნესტიანი. ერთი საათით ადრე გავიღვიძე, ვიდრე სახლიდან გავიდოდი, რომ ლექციაზე წავსულიყავი. მოვწესრიგდი... ამ ბოლო დროს, საკუთარ გარეგნობას დიდ ყურადღებას ვაქცევ (მითუმეტეს, რაც ჯგუფი შევიცვალე

SoulMate 3

დღეს.. დაბრკოლებებს გადავაწყდი.. ვეცდები ყველაფერი მოვყვე რაც მოხდა მთელი დღის განმავლობაში. როდესაც გავიღვიძე დილით, აღელვებული მოუსვენრად ვიყავი. არ ვიცი ზოგჯერ უძილობის შემდეგ ძალა უფრო მემატება როდესაც კოშმარიდან ვიღვიძებ. თითქოს უფრო

შენ დამიბრუნდი მაშინ, როდესაც უიმედოდ ვიდექი საკურთეხველთან.(პირველი

მოკლედ მოგიყვებით ჩემს შესახებ, მე ნუცა ვარ 27-წლის, სკოლის დამთავრების შემდეგ ბელგიაში Brüssel-ში წავედი სასწავლებლად, ბრიუსელის ჰოგსქულის უნივერსიტეტში ჩავირიცე ბიზნესის ადმინისტრირებაზე ვსწავლობდი.

შემთხვევითი სიყვარული-ნაწილი 8

-ჰა ადე ახლა-მაჯაჯღუნებს მაშა -აუ ცოტახანიც რაა - წავიბუზღუნე მე -დროზეე ჰაა-არმომეშვა -ჰოკაიი კაი ვდგები. -მოდი ჩაი გავაკეთე და დავლიოთ.-დამიძახა სამზარეულოდან -კაი აბაზანაში შევალ და მოვალ. მოვწესრიგდი და სამზაროულოში წავედი. -მოდი -დღეს სად

SoulMate 2

ღამის ორი საათია. ვზივარ საწოლზე და ამას ვწერ. ალექს რამდენიმე ხნის წინ ჩაეძინა, მაგრმა მე ვერ ვიძინებ, არ აქვს მნიშვნელობა როგორ კომფორტს შემიქმნის. მძულს ჩემი ბავშვურობა, მაგრამ როდესაც მეშინია, მეშინია. ხელები ისევ მიკანკალებს და ალექსისკენ რაც

შემოდგომის შვილები 4.

გამარჯობათ ტკბილებო <3შენ ვის არ იცნობ ვაჟბატონო. ვიცოდი, რომ გოგო იყო. ყველამ იცოდა, მაგრამ ბიჭს რატომ ეძახდნენ მიკვირდა. სანამ მთლად ფერები გადამივიდოდა სახეზე ზარმა მიშველა და ოთახიდან გავვარდი. - საფირფარეშო სად არის? - მეორე სართულზეა.

მეცამეტე ბილიკი (სრულად)

"მეცამეტე ბილიკი" არის ისტორია, რომელიც მოგვითხრობს ადამიანზე, ანუ მარტოობისთვის განწირულ მამაკაცზე. ბარბაცით, არეული ნაბიჯებით მოიწევს და სიბნელეშიც გასარჩევია ნახევრამდე დაცლილი ბოთლი. ჩერდება, დიდ შლაპას იწევს და თითქოს ერთობაო, ორთქლს უშვებს.

საბედისწერო გაზაფხული (დასასრული)

თვალებს არ ვუჯერებდიი 6 თვის მერე, ისევ 6 თვის მერე მომწერაა.. მიხაროდა თან ვბრაზობდიი.. იმდღის მერე ყოველ დღე ველოდებოდი როდის მომწერდა მაგრამ მეტი აღარ მოუწერია. რატომ მომწერა? ასე უცებ საიდან გავახსენდი? ან რა სინდისით მომწერა?! გახსოვდეთ უფალი