მოვა ცხოვრებას აგირევს და წავა

გოგოებს შევხვდი და კლასში ავედით. ნეტა ვიცოდე ეს ხელოვნება რასაჭიროა მაინც არავინ არაფერს არ სწავლობს, და მთელი გაკვეთილი ფუჭად გადის. შესვენებაზე ჩამთან ლუკა მოვიდა რაც ძაან გამიკვირდა იმიტორო საერთოდ შესვენებებზე არვნახულობთ ხოლმე

ემილის დღიურები (თავი 3)

კაცი ჩემს ფეხებთან ჯერ მუხლებზე დაეცა შემდეგ კი მიწაზე თავი დაარტყა და საბოლოოდ შეწყვიტა სუნთქვა, მოძრაობა, ყველაფერი, ასეთ სიტუაციაში პირველად ვიყავი და მიკვირდა პანიკაში რატომ არ ვვარდებოდი. ჩემი გადამრჩენელი ნელ-ნელა

სვანი (N2)

მზე ამოვიდა თუ არა,გამეღვიძა სახლიდან გამოვედი და ჯირითი დავიწყე,მთელი მესტია მოვიარე,სახლში შუადღისას დავბრუნდი,დაღლილი და ძალა გამოცლილი ვიყავი,დავინახე მარიამი როგორ ელაპარაკებოდა ვიღაცას,თითქოს კამათობდნენ არ მივედი,

წარმოუდგენელია, მაგრამ მიყვარხარ (9)

-რას ჩურჩულებთ?-არაფერს ვამშვიდებდი რომ მალე გამოხვიდოდი. წავედით მარუს- ლუკამ გაიცინა და თავზე აკოცა.თბილისში ჩასვისთანავე დიზაინერი ათი კაბით, სტილისტი ,ვიზაჟისტი მოკლედ თავი ატკინეს ,ბოლოს ყველაფერი მათ გააკეთეს და სულ ბოლოს

ნუთუ ეს ჩემი ცხოვრებაა (დასასრული)

მოკლედ ფერმიდან დარეკეს და გვითხრეს რომ მწყემსი(ვინც ძროხებს აბალახებდა) ცუდად გამხდარა და სხვა ვერავინ წავიდოდა-შვილო იქნებ ეს ერთი დღე წასულიყავით ბიჭებიც წამოვლენ(ბებო)-მართალიხარ ესე სასწრაფოთ სხვა გამოსავალს ვერ მოვნახავ...

სიზმარი რომ რეალობა იყოს

15 წუთში დავამთავრე უკვე კითხვა და ჩავძვერი ჩემს ფუმფულა ლოგინში. და როგროც ყოველთვის მთელი ღამე მესიზმრებოდა როგორ ვკლავდი დემონებს, როგორ ვიბრძოდი ჩემ მეგობრებთან ერთად სასიკვდილო თასის საპოვნელად. ალბათ მიხვდით. მესიზმრებოდა

ყველაფერს აქვს დასასრული 6 თავი

კი წამოვალ და თქვენს რომანტიკას ჩავშლი, ახლა კი წადი შხაპი მიიღე მე კი ჩემს დანაშაულს გამოვისყიდი-სააბაზანოდან რომ გამოვედი საწოლზე მოტკეცილი ღია ფერის ჯინსი იდო ჩემი ტოპ ათეულიდან , ხოლო მაისური თეთრი იყო ღია ყავისფერი კი ჩემი ქურთუკი

აღიარე, გაები ბაბნიკო! ! !(თავი 19)

-ვიცი-ვუთხარი და ტუჩები ოდნავ შევახე მის გახურებულ ლოყას.-შენი მოტყუება არ მიფიქრია, უბრალოდ მინდოდა მომზადებულიყავი შეხვედრისთვის, ასე შენთვის უფრო ადვილი იქნებოდა. მშვიდად ისადილე-მითხრა და ფეხზე წამოდგა. დარწმუნებული ვიყავი რაღაცას მიმალავდა.

sms 2 თავი

ოთახში შემოსვლისას ნაგრძნობი სუნი სუნთქვას მიკრავს, საიდანღაც სუსტი ნიავი მოდის, წინ ჩამოყრილ თმას ოდნავ მირხევს და მოშიშვლებულ კისერზე ცივი სუნთქვა მეცემა, იისა და მიწის სუნით გაჟღენთილი სუნთქვა. შიშისგან ენა მივარდება, ერთიანად ვცახცახებ, მინდა

ალქაჯი ანგელოზების სამყაროში –3–

''შევინახავდი კიდეც, მარტო შენ რომ იყო, ქისტაურო! ვნახოთ, თუ არ დაგიმტკიცებ იმას, რომ ისეთ რამეს არასდროს ვეჭიდები, რაც სანდო არ არის. ჩვენ დავუბრუნდებით ბედნიერ ცხოვრებას! ვერ გვიპოვნიან ის მძარცველები! სიკვდილი ჯერ შორსაა! ძალიან შორს და სანამ