როცა იბრძვი, გწამს, გიყვარს! –3–

''თავიდან ისე იყო გაგიჟებული შვილის მონატრებით, უნდოდა თავი სოფიოსთვის შეეფარებინა... უნდოდა ჩახუტებოდა... მაგრად, ძალიან მაგრად ჩახუტებოდა და მისი ფარფატინა სხეული შეეგრძნო. ხელები მოემუჭა, მიმკვდარებული არსება რომ დაინახა... ღმერთო, რა რთული იყო

მამიკოს ფულებით განებივრებული გოგონა.. [სრულად]

-მიყვარხარ! - ჩუმად ამოსთქვა და ჩაეხუტა...-მარიამ...-გისმენ...-იცოდი, თუ პინგვინმა პარა იპოვა მას არასოდეს მიატოვებს...-ჰმმ...-გახდები ჩემი პინგვინი? - ღიმილით უთხრა და ჯიბიდან წითელი ბახტრის ყუთი ამოიღო...-ალექსანდრე...- ღიმილმა გადაურბინა

გადაგიყვარე სხვა შევიყვარე (2-3)

დიდი ვარდების თაიგული იყიდა და ფეხით გაუყვა გზას მიდიოდა იქ სადაც იცოდა მოისმენდნენ მაგრამ არავინ არაფერს შეეკითხებიდა...მიდიოდა და იცოდა ცივი კერამკის ქვიდან საყავრელი დის სურათი გაუღიმებდა და მოუსმენდა მაგრამ არაფრის ახსნა არ

დემეტრე დადეშქელიანის საკუთრება(3)

-დემეტრე შენ რა სულ გაგიჟდი აქ რას აკეთებ?-შენი ნახვა მინდოდა და მეც მოვედი-მისმინე დემეტრე მე არ მინდა,რომ აქ მოდიოდე და საერთოდ არ მინდა გნახულობდე ამიტომ აღარ მოხვიდე-კი მაგრამ თიკო მე შენ მომწონხარ და მინდა ურთიერთობა ავწყოთ

გავისეირნოთ?! გარე განათება ჩაქრა..... (1)

-ჯადაბაა.. ჯანდაბა.. დავაგვიანე მაინც. ვწუწუნებდი მე და ნებიჯს უფროდაუფრო ვუჩქარებდი. 6 საათი ხდებოდა კონსერვატორიის დიდ დარბაზში რომ შევედი. ერთდროულად ტკივილი, სევდა, გაოცება და იმედგაცრუება აისახა ჩემს სახეზე... როიალთან კატო იჯდა და

უნდა წავიდე 5- 6

მთა თეთრი ზამთარი და თბილი გარემო, ესაა ის რაც სიმყუდროვეს და დაცულობის შეგრძნებას მგვრის... თითქოს ჩემი უსუსურობა და პრობლემები გარეთ დაგუბებულ წყალივით გაიყინა. ალბათ მთელი ჩემი დარჩენილი სიცოცხლე ელენეს მადლიერი ვიქნები ასეთ

მხოლოდ მთებშია ბედნიერება -1-

-მე ანა ვარ 21 წლის ვცხოვრობდი თბილისში. მქონდა არაჩვეულებრივი სამსახური, კარიერაც აწყობილი. არჩვეულებრივი შეყვარებული, რომელსაც სიცოცხლეზე მეტად ვუყვარდი. ერთ დღეში დავკარგე სამსახურიც და სიყვარულიც.

-ვერ გვიცანი გოგო?(ყველაფერი გვარდება,საწყის მდგომარეობას უბრუნდება)

_რა ბიჭო?ეს მართლა პატარა ელენეა.. _ჰოჰო პატარა ელენეა გაზრდილი..მიდი შემოუშვი _კარგი ძმაო ახლავე როგორ სემეშალა_ნერვიულად მოისვა ხელი თავზე_კარგი იო დაგირეკავ მერე ძმაო და ხვალ ბათუმშიც ჩამოვალ მშობლებს არაფერი უთხრა კარგი?

პირადი მცველი 7

მეორედ, უკვე მშობლების სიკვდილის შემდეგ, სულიერად გატყდა .სასოწარკვეთილი ძირს დავარდა და მწარედ აქვითინდა.დაუძლურებული ვეღარაფერს აანალიზებდა.მხოლოდ ერთი რამ სურდა შურისძიება, მისთვის ისეთივე ტკივილის მიყენება ,როგორიც მან განიცადა.ამასთანავე

გიჟი დაქალის გვერდით... (სრულიად) (თ.ჯ)

გიჟი დაქალის გვერდით... (სრულიად) (თ.ჯ) __შენ გგონია ვერ გნახავ, რას მაშინებ?! მართალია დღეს პირველად გხვდები, თუმცა ეს იმას არ ნიშნავს რომ მეც შენნაირი გიჟი ვარ, მე ჩემნაირი გიჟი ვარ, შენ შენნაირი, გესმის?!