მამიკოს ფულებით განებივრებული გოგონა.. 6

-მივდივარ.. - მოესმა სანდროს ხმა.. -სად? - ტკივილი და სევდა იმჩნეოდა მის ხმაში.. -არ ვიცი.. იქ სადაც არავინ შემაწუხებს.. ან შეგვაწუხებს.. წამომყვები? - ხელი გაუწოდა.. -წამოგყვები! - ჩაილაპარაკა მტკიცედ და ხელი ჩაკიდა მის ხელს..

სასურველი ხიზანი (23-24)

საუბარი დასრულებული არ ჰქონდა, რომ თორნიკეს მდივანი შეცუნცულდა მასთან _​თამთა მართლა ირაკლიმ გამოგიგზავნა? _​მოაღწია ხმამ უკვე – გაეცინა თამთას _​ხმაამ? მთელი სამსახური ამაზე ლაპარაკობს!

ის... ნაწილი 3

არ მახსოვს როგორ შევედი საძინებელში, ყავის ჭიქა არ იდგა საწოლთან , გავიყინე ერთ ადგილას ისევ სამზარეულოში შევბრუნდი და რა ჯიუტად მიყურებდა ფინჯანი სამზარეულოდან

ფრეზია და კედარი (დასასრული)

2 თვით ადრე. თითქოს ყველაფერი ერთბაშად მოხდა... ლექციების შემდეგ სახლში მეუღლემ წამომიყვანა. თურმე შინ რა სიურპრიზი გველოდა! მისაღებში რომ შევედით მხიარულები, ჩახუტებულები, იქ ლალისთან მოსაუბრე ფერფლისფერთმიანი ქალი დაგვხვდა. –ნაძია? შტო ტი ზდეს

13 თვე (2)

-სად მიიპარები ლამაზო?- საზიზღარი ხმით უთხრა ბიჭმა. -თუ შეიძლება გამატარეთ,-ზრდილობიანად უთხრა სესილიამ და ახლა მარცხნივ გაიწია. ამ ბიჭმაც იგივე გააკეთა და ხელები გაშალა. -აბა, აბა! ეგეთები არ გვინდა. ცოტა დავილაპარაკოთ, გავიცნოთ ერთმანეთი. ჩვენ არ

ახდენილი ოცნებები(5)

თამინა ანაბელის მოსვლამდე სახლს ალაგებდა და გაახსენდა რომ ორ კვირასში მას დაბადების დღე აქვს.მან დაიწყო ფიქრი თუ რა ეჩუქებინა მისთვის,თან გაახსენდა რომ წინა წელს ანაბელის დაბადების დღე სახლში აღნიშნეს და გადაწყვიტა ამჯერად სადმე გასულიყვნენ თან მისი

ღალატი კვოტირებით 4

როდესაც დავიწყებულს, მის მუცელზე ხელი მომიხვდა, უცბათ გონება გამინათდა, მასზე თუარა მის ბავშვზე მაინც უნდა მეფიქრა, ფეხზე წამოვდექი, ხელში ავიყვანე. გასვლისას კლუბის დირექტორი შემომეფეთა. - სად მიგყავს?

პირადი მცველი 6

ამ ამბის შემდეგ ერთი თვე გავიდა .ვცდილობდი არავინ მენახა,მაგრამ სიგიჟებდე მენატრებოდა პატარა ანასტასია.ამასთანავე კომპანიის საქმეებიც გართულდა .ახლა ყველაზე მეტად დასვენება და ერთი კარგი გამოძინება მსურდა.ცვლილები კარგია ამიტომ გადავწყვიტე გარემო

- მისტერ უჟმურო ოდესმე იცინით?. (13)

ემილი სიმართლე გითხრათ, ვეჭვობდი, რომ მათე სიუვარულს ამიხსნიდა და ეჭვები გამიმართლდა კიდეც.. უბრალოდ ასე არ მოველოდი.. საკონფერენციო დარბაზში ვიყავი და ინვესტორთა ახალ ჯგუფს ვხვდებოდი, შემოვიდა და სიტყვის თქმაც არ მაცალა, ისე მოჰყვა ყველაფერს

თაღლითი და მატყუარა 5

-წინ არ იყურები?!-დამნაშავე მე ვარ, მაგრამ იერიშზე გადავდივარ. -მე ვერ ვიყურები თუ შენ ითვლი ბუზებს?-მეუბნება გაბრაზებული. -ხეებს!-ჩავილაპარაკე მე. -რამის გამიტანე და მერე ჩემი საფლავის წინ იტირებდი ,,ეხ, რა ბიჭი წავიდაო!“-ამბობს ირონიით.