ახალი დასაწყისი (4)

დრო მხოლოდ სიყვარულს დაინდობს, სულ ამაზე მეფიქრებოდა თუმცა.....დრო, ცხოვრებისეული სენია, რომლისგანაც თავს ვერავინ დავიხსნით, ჩემი ერთადერთი მტერიც ის იყო, დაუმარცხებელი, შეუპოვარი, შეუცვლელი, სასტიკი, დრო არ მეყო მასთან ვყოფილიყავი, დრომ წამართვა

მაპატიე

საბუთებით ხელში თვალცრემლიანი ჩამოვჯექი საავადმყოფოს კიბეებზე... შევეცადე ღრმად ამომესუნთქა და ახალ რეალობას შევგუებოდი..საბუთებით ხელში თვალცრემლიანი ჩამოვჯექი საავადმყოფოს კიბეებზე... შევეცადე ღრმად ამომესუნთქა და ახალ რეალობას შევგუებოდი...

მინდა მიყვარდეს თავი 46

მირანდამ ის ღამე საავადმყოფოში გაატარა.სანდრო რაც წავიდა აღარც გამოჩენილა.უკვე გადაწყვეტილი ჰქონდა ბიჭს ყველაფერზე ხელი ჩაექნია. დაიღალა ამდენი ხვეწნით.სიყვარულის მათხოვარი გახდა რომელსაც ყოველ ჯერზე ხელს კრავდნენ.მობეზრდა ამდენი

ბაუნტის ვალი [3]

დილით რომ გაიღვიძა ანიმ, გოგონები ოთახში არ დახვდნენ. ეზოდანაც არ ისმოდა ხმაური, მოწესრიგდა და გარეთ გავიდა, თუმცა არავინ დახვდა, მხოლოდ ცარიელი ეზო და ცამდე აწვდილი მთები ჩანდა. ნეტავ სად გაქრა ყველა? თვალებზე ვიღაცამ ააფარა ხელი,

როცა ჩვენს ქუჩაზე გაზაფხული მოვა (3)

-სად არიან ამდენ ხანს? ნუცამ ეჭვის თვალით დახედა საათს.ნანუკამ რვა ნომერი კენტი ამოიღო და ცივად მაგიდაზე დადო -ხო გეუბნებოდი დავრჩეთ მეთქი მინის ვიტრინას გახედა.ჩუმი ქარი იყო

ვიდრე ყვავიან შროშანები [6]

_პატარა ძუ,კნავ! ახლავე გააჩერე მანქანა, შენ არ იცი ვისთან გაქვს საქმე_ღვარძლიანად დამემუქრა და გამიღიმა. გამიღიმა ისე, როგორც მაშინ, ტყეში, როცა შიშველს და განადგურებულს მიყურებდა. გული მერეოდა და ფანჯარა ჩამოვწიე, ყოველი შემთხვევისთვის. _ერთ ბებერ

სტუმრად გამცემლიძეებთან (სრულად)

მეშვიდე სართულზე, მარჯვენა მხარეს ერთი ოჯახი ცხოვრობს. მეზობლებს რომ ჰკითხოთ, რამდენი ხანია, რაც აქ დაიდეს ბინაო, პასუხს ვერავინ გაგცემთ. გამცემლიძეები ხომ ამ კორპუსის აშენებისთანავე დასახლდნენ ნუცუბიძის პლატოზე.

შურისძიების წყურვილი

2006 წელი 15 აპრილი. საინმფორმაციო გამოშვება გვაცნობებს, რომ რიკოთის უხელტეხილთან მოხდა ავარია, სატვირთო და მსუბუქი ავტომობილი შეეჯახა ერთმანეთს, სატვირთოს მძღოლი მსუბუქად დაშავდა, ხოლო მსუბუქი ავტომობილის მძღოლი და მძღოლის გვერდით

Dead Feelings - მკვდარი გრძნობები თავი II

ხმა არ გაუცია, უბრალოდ დაჯდა და წიგნის კითხვა განაგრძო. რამდენიმე წუთის შემდეგ ვკითხე თუ რა წიგნს კითხულობდა. - ფოლკნერი - სული რომ ამდიოდა - ჰმმ… საინტერესოდ ჟღერს. გამიგია მაგრამ არასდროს წამიკითხავს. - აუცილებლად უნდა წაიკითხო - კარგი, წავიკითხავ

რა მოხდებოდა თუ...

ზაფხული ოფიციალურად დასრულდა. 2 თვიანი დასვენების შემდეგ, ანუ პირველ სექტემბერს საქართველოში დავბრუნდი. ზოგჯერ მართლაც საჭიროა საკუთარ თავს მივცეთ უფლება,რომ დავივიწყოთ ყველაფერი, გავთიშოთ ტელეფონები, კომპიუტერები , ყველა მსგავსი ნივთი და უბრალოდ