უკუღმართი ბედი...[ თავი მეოთხე ]

გამოიღვიძა თუ, არა რაღაც ტკივილის მაგვარი იგრძნო ყელში.. სულაც არეცნო მისი თავი სად ქონდა.. თვალები ზანტად გაახილა და მიხვდა, რომ სიმპატიური მამაკაცის მხარზე ედო თავი.. ოჰ ამ უკანასკნელსაც არ დაუკლია, მისთვის ხელი გადაუხვევია და თვითონაც მშვიდად

ახდენილი სიზმარი...?! (სრულიად)

თვალები... მას არ ენახა ასე გულწრფელად წყლიანი თვალები, საკუთარის გარა. მისი ბრწყინვალება, ღრმად ითრევდა იმ უსასრულობაში და თვალს ვერ სწყვეტდა ამ საოცრად ლამაზ თვალებს...მას პირველად ენახა, ასე აცრემლებული თვალები, რომელშიც თავის ანარეკლს

ვნებებზე მოთამაზე [1]

ნიაკო გაათკეცებულ ენერგიასა და ჟრუანტელს შეიგრძნობდა.მუცელში რაღაც სიმაგრე იგრძნო.ცოტა ხანში შიშველ მუცელზე შეიგრძნო დათოს ხელი,რომელმაც ზურგიდან ნაზად მიიკრა და კისერზე შეახო ვნებიანი ტუჩები.გოგონას ისე ყნოსავდა,თითქოს ეს უკანასკნელი ყვევილის საამო

ვამპირის სინდრომი (2)

მსოფლიო უდიდესმა შიშმა და პანიკამ მოიცვა.დაავადება დედამიწის ყველა ნაწილში გავრცელდა.ადამიანები თავი გადარჩენისთვის იბრძოდნენ,ყოველივე ამას ისიც ემატებოდა,რომ დაავადებულებს ძალიან კარგი ინტუიცია გააჩნდათ.ძალიან სწრაფად მოძრაობდნენ,დაავადება ჯერ

დასასრულის დასაწყისი (III)

ორი საათის შემდეგ გამოეღვიძა , საწოლიდან წამოდგა, თავი მოიწესრიგა და ოთახიდან ჩქარი ნაბიჯებით გამოვიდა. თავის საქმეებს მალე მორჩა და ქვითარით ხელში მანქანაში დაბრუნდა მაგრამ მანქანამ შუა გზაზე გაჩერდა და ადგილიდან არ დაიძრა, ნინი დახმარების

ჩემი ერთი ცალი ხარ! (3)

ამასობაში საღამოც მოვიდა. გოგოებმა მაგიდა გავუწყეთ ბიჭებს და ჩვენ აივანზე ავედით საჭორაოდ თან ყველამ იცოდა,რომ ლევანისთან შეხვედრა არ მინდოდა,ვფიქრობდი ეს გარდაუვალი იყო,მაგრამ მე ჩემსას მაინც ვცდილობდი. ბიჭები ქეიფობდნენ და უკვე კარგად ნასვამ

დაუვიწყარი (14)

-ახლა შეგვიძლია მათთან მივიდეთ. მითხრა, ლოყაზე მაკოცა და მომშორდა, ხელი ხელზე ჩავჭიდე.. ნინი, ნიკა და სანდრო სავარძლებში ისხდნენ.ნინი რათქმაუნდა ტედს ეჯდა კალთაში.თორნიკემ სანდრო გადაკოცნა, ნიკასს უბრალოდ მხარზე დაარტყა ხელი, ნინის არ მოწყვიტა.მე

ნოემბრის წვიმა. "20" (დასასრული)

გულში თითქოს დანა ჩაარტყეს. ეტკინა, ძალიან მაგრად ეტკინა და ახლა უფრო მიხვდა, როგორ ატკინა ბიჭსაც.. საერთოდ ყველანაირი იმედი გადაეწურა. იჯდა აუზის წინ მარტო და ტიროდა

ღალატი(პირველი თავი)

მე ტატა ვარ .ნუ მოკლედ ერთი სიტყვით თუ თვალს გადაავლებთ ჩემს ცხოვრებას,ბევრ სიცრუეს თუ დაინახავთ ძირითადად , მაგრამ ჩემი ხასიათების გამო დეპრესიული პიროვნება არ ვარ და ვცდილობ ჩემი ტკივილი ღიმილით გადავფარო ხოლმე,ჩემგან ჩემი

სიბრალული (სრულად)

თავზეხელაღებული წვეულება. მთელი ღამე გართობა. განუსაზღვრელი დოზით ალკოჰოლი, ისე რომ მეორე დღეს ისიც ვერ გაიხსენო სად იყავი და ვისთან ერთად. სპიდომეტრის ახალი რეკორდი. უზომო ადრენალინი და მერამდენედ დაკარგული თავი. უკვე თითქმის მომაბეზრებელი