ბუმერანგი.მეორე ნაწილი 10 თავი

-იქ,მინდა წასვლა,სადაც ვერავინ მოწვდება გრძნობებს,მაგრამ გული,ჩემი გული ტკივილით სავსე სად დავტოვო ან ვის მივაბარო.ყველაფერი გაჩერდა ჩემს ირგვლივ და მეც დროში გავიჭედე.

ექსტრასენსის დღიურები 18 +(3)

საშინლად დავიღალე,ერთი კვირა დღიურისთვის ვერ მოვიცალე.ვიცი ეს წარმოუდგენელია,როდესაც საგიჟეში ხარ და არ შეგიძლია მოიცალო . ჯერ იყო და გიჟი ნატაშა გარდაიცვალა,უფრო სწორად ექთანმა გააუპატიურა და როდესაც შეეწინაღმდეგა მოგუდვა ბევრი მოუვიდა.არ მოხსოვს

მადერა [თავი 3]

ქეთა, ჩემო ერთადერთო, ვწუხვარ, რომ იპოვნე ეს წერილი, რადგან ვხვდები, უკიდურესი შემთხვევაა, თორემ არ მოძებნიდი. ქეთა, მაპატიე, რომ შენი ცხოვრება არაა უდარდელი და არც არასდროს ყოფილა. შენ ყველა ბავშვში პოზიტივს ეძებდი, ყველას ბედნიერებით სულდგმულობდი,

ბუმერანგი.მეორე ნაწილი 9 თავი

-მეც იმ დღეს დაველოდები,როცა ყველა საიდუმლოს სკივრი გაიხსნება.როცა ყველა კარტი გაიშლება და სიმართლე გამჟღავნდება,მოდი ერთმანეთს დავეხმაროთ ნიკა სიმართლის პოვნაში და ეს კამათი დროებით მაინც დავივიწყოთ.

წარსულის სიყვარული (ნაწილი 2. თავი 3)

ძილბურანიდან ხელის შეხებამ გამომიყვანა,ვგრძნობდი როგორ ამიყვანა ხელში ძლიერმა მკლავებმა და წამწამები ერთმანეთს გაჭირვებით დავაშორე,ცხვირში გასაგიჯებლად რომ მიღიტინებდა მისი სურნელი,მამაკაცის პროფილს კარგად დავაკვირდი და როგორც კი ედოს სახე ვიცანი

მთვარის წითელი სონატა (ნაწ. XII)

-როგორ შეცვლილხარ- კარგად მაკვირდება და მხოლოდ ამას მეუბნება. -კარგად თუ ცუდად? -ცუდად- მპასუხობს, ისე რომ არც ფიქრდება. -ალბათ, დავმახინჯდი - ირონიულად მეცინება და თავს ვხრი. თვითონ ძალიან სერიოზულია. -იმდენად ცუდად, რომ გგონია შენს გარეგნულ

შემთხვევითი პატარძალი (თავი მეორე)

მზის სხივები სახეზე დამთამაშებდნენ,თვალები ნელა გავახილე და მივხვდი,რომ წინა ღამით აივნის კარი ღია დამრჩენია.ოდნავი სუსხი მაინც

მადერა [თავი 2]

“მე არ ვიცი, ვინ ხარ და მაპატიე, ცხოვრებას თუ ოდნავ გაგირთულებ, გეგმებს თუ შეგიცვლი და დილემის წინაშე დაგაყენებ. მხოლოდ იცოდე, ფუჭად განვლილ ცხოვრებას გერჩიოს მოკვდე, ახლავე და აქვე. დღეს, 22 საათი და 03 წუთი, აივანი“

ცრემლების პრინცესა (თავი მეოთხე)

გეყოფა, გთხოვ... - მუდარის ტონით მიმართა გუგამ, გვერდით მიუჯდა, ხელები მოხვია და მაგრად მიიხუტა გულზე. საოცრად ეტკინა ამ ისტორიის მოსმენა. შეძრა. გააოგნა. თათიას წინააღმდეგობა არ გაუწევია, უბრალოდ უთხრა: - ჩახუტებაზე იმიტომ არ მისაუბრია, რომ ეს

ბარბარობა (ანუ ლობიანის დღე)

ლობიანების დღეს გილოცავ-ბიჭი ამესვეტა და თან ხელში კარგად მოზრდილი,მადისაღმძვრელი ლობიანი დამაკავა. -იცი როგორ მოიგო გოგოს გული ვერ დაგიკარგავ-ვუთხარი და თავმომწონედ გაიჯგიმა კაპანაძე