ნაცნობ უცნობს ... /1/

გამარჯობა... მე ელკავარ , ელეონორა მქვია, მაგრამ ყველა ელკას მეძახის. მინდა ჩემი ისტორია მოგიყვე.არვიცი წერა როგორ დავიწყო, მე და ირაკლი ერთმანეთს დიდიხანია ვიცნობთ ,

ბუმერანგი.მეორე ნაწილი 5 თავი

ისევ ისეთი ხარ ქედმაღალი,მაგრამ სამართლიანი.დაგივიწყებდი,მართლა დაგივიწყებდი მთელი ეს წლები რომ შემძლებოდა,მაგრამ ვერ შევძელი.

ექსტრასენსის დღიურები 18 +

დაახლოებით ერთი კვირის წინ ჩემმა ექიმმა მირჩია დღიური შემექმნა,ბევრი ვიყოყმანე სანამ ამ გადაწყვეტილებას მივიღებდი.არა იმიტომ არა რომ, დღიური რაღაც მოზარდებისთვის დამახასიათებელი თემაა,

მთაწმინდის მთვარე {9}

მოთარეშე თითებს გრძნობდა სხეულზე, შეუჩერებლად რომ ლაშქრავდნენ თითოეულ ადგილს და ჟრუანტელიც უნებურად უვლიდა ტანში. -გააჩერე ხელი… ზედმეტ სიამოვნებას ვგრძნობ, ზედმეტი კიდე არაფერია კარგი.

დეკემბრის 13-ს III

მძულდა სამყარო და მძულდა ყველა... მძულდა ჩემი გაორება... მძულდა რომ მალე გონებას დავკარგავდი და მერე აღარაფერი მემეახსოვრებოდა რაც ვთქვი...მძულდა ჩემი გიჟი მხარე...

საქორწილო კაბა (დასასრული)

ვიდექი ერთ ადგილას მიყინული და ვუყურებდი საქორწილო კაბებს, ვუყურებდი როგორ ინგრეოდა ჩემი ოცნებები, ბავშვობის გულუბრყვილო და წრფელი ოცნებები, ძალიან მტკიოდა სული, რადგან ისიც შეძლეს რომ ჩემს ოცნებებს შეეხნენ და გაანადგურეს, დაამსხვრიეს უმოწყალოდ,

გაიქეცი! (თავი 11)

-იმ ღამეს თუ გულისხმობ იმ ტაქსში ჩემი დეიდაშვილი იჯდა და შენ არასწორად გაიგე...როგორც კი ეს ამბავი მომიყვა და დაგახასიათა ეგრევე მივხვდი ან შენ იყავი ან შენი ორეული...რაც შეეხება ჩვენ, ნისა…-ჩემთან მოვიდა ჩაიცუცქა და ხელები ხელებზე მომხვია

ბუმერანგი.მეორე ნაწილი 4 თავი.

-ის ჩემი აღარ არის,ის უკვე სხვისია.ბევრი რამ დავთმე მის გამო,უამრავ სხვადასხვა ადამიანებთან მქონდა შეხება,მაგრამ მის გარეშე დარჩენილს უდიდესი სიცარიელე დამრჩა.მეგობრებიც მყავს,ახლობლებიც მაგრამ იმ წლებს ვეღარასოდეს დავიბრუნებ.

შენელებული გულისცემა (თავი 15)

-ჯანდაბა, დამატებითი განათება ჩამირთეთ_ ტვინს დახედა ქირურგმა და უფრო მოაახლოვა ხედვა უკეთესი რომ გაეხადა. -ვიპოვე, სანამ დავიჭერდი ნაწილაკი გადაადგილებულა, ნახევარი წამიც და ამოვიღებ.

ლაზიერი /2/

ტყეში დავხეტიალობდი და ნელნელა გასასვლელისკენ მივდიოდი, ჩვეულებრივი ღამე იყო ლ, ვარსკვლავებით მოჭედილი ცა და უმთვარო ღამე, ბნელოდა. სანათიც არ მქონდა თან, იმ ბნელ ტყეში გზას არაფერი მინათებდა ანუ რა გამოდიოდა გავიჭედე.