შერვაშიძეები (სრულად)

მის დაკავებას შევესწარი.დაკითხვასა და სასამართლოსაც.ვიცოდი,რასაც ედავებოდნენ.მინახავს,როგორ გადაიყვანეს გლდანის ციხეში და როგორ მოათავსეს ავტომობილში ბორკილებდადებული.დედამისსაც ვიცნობდი.

მე შენ და გოგია (ნაწილი პირველი)

ერთ განცდაში ვიყავი, ლიბანის ქუჩაზე ავლილ მანქანებს შორის, შკოდა არ აღმოჩენილიყო. მე სკაფანდრი თუ რაღაც ჯანდაბა მეფარა - ხო და ვითომ არაფერი მესმოდა. თუ შემაწუხებდნენ, ჩემი ინსტიქტური რეაქცია გაზი იქნებოდა.

თანახმა ვარ მოგიყვანო ცოლად (მეორე ნაწილი) 1 თავი

-იცოდი რო ჩემი შვილი ცოცოხალია?-ქალს ფერი გადუვიდა .-იცოდი რომ მამა ჩემი შვილი ბავშთა სახლისთვის გაიმეტა?მიპასუხე დედა.-ქალი ხმას ვერ იღებდა შოკში იყო.

203-ე ოთახის ისტორიები ( თავი 1 )

ყველამ დაიკავეთ თქვენი ადგილი ,დღეს ჩვენი გაცნობის დღეა მოვყვებით ,მოვისმენთ და შევეცდებით ერთად გავუმკლავდეთ ყველა პრობლემას .ყველა ისტორია უნიკალურია ,არც ერთი ისტორია არ მეორდება .მე ვარ თქვენი ფსიქოლოგი და თქვენი სულიერი მეგობარი.მენდეთ.

ხევსურული ღამეები - VII +18

გაოგნებული ვუყურებ ხახბოს სხეულს და თვალებს, გული მეწურება, მეც მასთან ერთად მინდა ყვირილი მაგრამ არ გამომდის, ის ისევ მთებს გაყურებს და დალის ხმა მოერდება, ბიჭს უხმობს, ნახევრად შიშველია და ნელი ნაბიჯებით მიუყვება მთისკენ გზას, გული გამალებით

ცოდვების ხარჯზე... (12 თავი)

ძლივს ადგამდა ლილუ ნაბიჯებს ისე მიიწევდა კომპიუტერების ოთახისკენ. კაკუნით შეაღო კარი და ეკრანზე მიშტერებული მალხაზი ჩახველებით გამოაფხიზლა. -ოჰ, ყიფიანები მობრძანებულან, რით შემიძლია გემსახუროთ?

ხევსურული ღამეები - VI +18

სახეს დავაკვირდი, თითქოს ასეთი სილამაზე არსად მენახა და ვრწმუნდები რომ არც მინახავს. თმაზე ხელს უდარდელად ისვამს და ჩემს პასუხს ელოდება. -მე არაფერი მაქვს ის რაც თქვენ გამოგადგებათ და არც ის მაქვს რაც თქვენ არ გაქვთ. ქალმა გაიღიმა და უზადო თეთრი

არეულობა (თავი 3)

-თინანო! რაზე? იმაზე რომ უბრალოდ გაგიღიმა?-ლამის ჩურჩულით ვუყვირე მე -ჩვენს ძველ ურთიერთობაზე-ამოიბლუყუნა მან -ნუ მაბრაზებ, იცოდე, არჩილი არ იმსახურებს შენგან ამას, არც არავისგან მაგრამ შენგან მითუმეტეს და თუ ლევანს კიდევ შეხვდები სანამ არჩილის

დრო {9}

-რა გადაწყვიტე? მომყვები პაემანზე თუ არა? -ტელეფონი ჰქონდა ყურზე მიდებული, თან ისე იღიმოდა თითქოს დაინახავდა ლილე.-არა! არ მინდა. -კარგი. -გათიშული ტელეფონი ჯიბეში ჩაიდო, მანქანიდან გადავიდა და სახლისკენ დაიძრა.

რომ არა შენ... VII

თემო უკვე გასული იყო და დათოც მას მიყვებოდა, მაგრამ გაჩერდა, ევასთან ახლოს მივიდა და ხალათი შეუსწორა -გიხდება. -ჩაიცინა და თვალი ჩაუკრა, მოწყვეტით აკოცა და ჩქარა გავიდა.