მარტის სიგიჟე (2)

-რა? თაგვი? -მგონი პანიკა დამეყო-ახლა გადავირევი! არა, დამშვიდდი, დაწყნარდი მგონი სხვა ხმაა - ვამშვიდებდი ჩემ თავს ფიქრებში და ნელ-ნელა ვცდილობდი თვალების გახელას. აშკარად ვიწექი, თუმცა ეს ჩემი ოთახი არ იყო. ღია ფერის კედლები,

პატარა გოგონა ზღვის პირას (მეხუთე თავი)

დამიანე სუნთქვაშეკრული და გაშეშებული იყო,არ იცოდა რა გაეკეთებინა,გაოგნებული და დაბნეული იდგა,მხოლოდ ის მოახერხა,რომ ნელი ნაბიჯებით გასულიყო სტუდიის შესასვლელში,სადაც ანა და ლუკა ისხდნენ.

ორი სხვადასხვა თვალი [თავი 2]

ხმაური... ვგრძნობ ვიღაც თავზე მადგება და მეძახის. თავის წამოწევა არ შემიძლია. თვალებს ძალა არ ეყოთ, რომ ის სახე შემეცნო, რომელიც თავს დამტრიალებდა. "გონი დაკარგა" - გავიგონე და მეტი აღარაფერი მახსოვს.

ჩემი გახდები (4)

-მამა შენგან ამას ნამდვილად არმოველოდი მამა,რომელიც მთელი ბავშვობა ხელში აყვანილი მატარებდა ასე უბრალოდ ჩემს უკითხავად თანხმდება,რომ ჩემს თავს გაატანს ჩემთვის სრულიად უცხო კაცს.მეგონა დამიცავდი ასეთებისგან მეგონა,რომ სხვა მამებივით არასდროს

მზარეულის დღიური 4

გაზაფხული ნელ-ნელა შეპარულიყო ბუნებას, ციოდა, თუმცა დღე საგრძნობლად მომატებულიყო, ამიტომ ექვსი საათის ნაცვლად, ახლა შვიდზე იწყებდა შებინდებას. ჩვენ დაახლოებით ექვსზე დავბანაკდით, ამიტომ მშვენიერი დრო იყო

დასასრულის ბედნიერი დასაწყისი(თავი პირველი)

-ასეც ვიცოდი ახლა დარწმუნებული ვარ მასთან იქნებიან და გალამაზებულიც ეყოლებათ-სიცილი დავიწე,ალბათ გაგიკვირდებათ შეყვარებულის დაშორებას ასე ადვილად როგორ შეხვდაო მაგრამ გეტყვით რომ მან ისეთი

ბიზნესის საქმეები(თავი პირველი)

გახდა ოცი კილო გეგონებოდათ გგონიათ რომ არ ჭამდა რამეს უბრალოდ გახდა ალბათ იმიტომ რომ პატარა რომ იყო მაშინ უფრო მარტივად სივდებოდა,მოკლედ ამ გოგომ როცა სამხატვრო აკადემია წარმატებით დახურაგადაწყვიტა თავის

სამიზნე || (თავი 8)

-ჩაფიქრებულმა აწია ანდრიამ თავი და ქალს სახეზე დააკვირდა, მიხვდა ლიზას მოუთმენლობის მიზეზს. -არა ლიზა, მადლობა, გემრიელად მიირთვი_ღიმილით დაუქნია თავი ქალს და მოსულ იდეაზე წინასწარ გაეცინა.

შეუმჩნეველი [4]

-ჯანმრთელობა,კარგად დაიფარე,აკი გითხარი გავცივდებით მეთქი! ჯიუტო,იჯექი ახლა კატროფილის ტომარაში გახვეულივით და აცემინე. -ერთ დაცემინებას გადამაყოლე ახლა,მიდი ჩაი მოადუღე და მერე დამიჯექი აქ და მიკითხე ლექციები,რომ ხროხინებ ბებერი ძაღლივით.

ყველა'ფერი(თავი 8)

-პატარა ბავშვივით რომ ყოფ მაგ ენას არ გრცხვენია?-კითხა დემეტრემ სიცილით,ისე რომ არც შემობრუნებულა.-წამო წამო.კარგად ერთობოდნენ:იგუნდავეს,პატარა ბავშვებს ეთამაშნენ.ანა ხალისობდა იმაზე თუ როგორ აგიჟებდა დემეტრე ბებიამისს.მერე თინამ დემეტრეს პატარაობის