ჩვენ "არავინ ვართ" (პირველი ძარცვა) ნაწილი 5

ყოველი მცდელობა გაექცე მარტოობის შეგრძნებას განწრილურია დამარცხებისთვის, ეს აზრი თავად სიცოცხლის არსის საწინააღმდეგოა. ის კი არაა საჭირო, რომ მარტოობას გაექცე, არამდეს ის, რომ გააცნობიერო შენი მარტობა. ეს ისეთი მშვენიერი გამოცდილებაა, აცნობიერებდე

ეკიპაჟი (თავი 9)

- უნდა გაიგო.. არ ვარ პატარა ბიჭი რომელსაც არ შეუძლია თავის შეკავება.! ამას ასე ვერ გავაკათებ.! ასე ვერ მოგექცევი! მიუხედავად იმისა რომ საოცრად მინდა შენი მოფერება. ამას ასე ვერ გავაკეთებ.!-ახსნას ცდილობდა, მაგრამ საკუთარი გულისცემის გარდა არაფერი

გავრცელებული სახელი {1}

კისრისტეხით გარბოდა მაღალსართულიანი, მოცისფრო შეფერილობის შენობისკენ. გზად ვერაფერს ამჩნევდა, მხოლოდ იმ სართულის, იმ კაბინეტის ფანჯარას უყურებდა, სადაც მუშაობდა. ნაბიჯები ელვის სისწრაფით ცვლიდნენ ერთმანეთს და წარმოიდგინეთ გოგონას გაოცება მაშინ,

წამის მეასედში შემიყვარდი...(თავი 11)

-ნაზიიიიიიიიი, ნორმალურად ილაპარაკე ჩემს შეყვარებულზეე, არმოგცემ უფლებას მასზე ისე ილაპარაკო როგორც ბ**ზე, მე ლიზი მიყვარს და მორჩა ახლა კი წაეთრიეთ აქედან და დაბადების დღე მაინცცცც შემარგეთ-ეს თქვა და კარი ცხვირწინ მიუკეტა, შემდეგ კი

ტანგოს ეფექტი (სრულად)

ნელი ნაბიჯებით,ქალური,ნაზი მიმოხრით მიაბიჯებდა მთვარით განათებულ ქუჩაში და ფიქრობდა ყველანაირ ამაოებაზე...სტკიოდა,როგორ გახადა ცხოვრებამ გამოუსწორებელი ნიჰილისტი და როგორ შეაჩვია სიმარტოვეს.კაბის გრძელი კალთები მოხდენილად ეშვებოდა მის ლამაზ

ლილიანი (სრულად)

ამთავრებ, მაგრამ ამაყად თავაწეული მოტყუებული რჩები, რადგან გულს ჯერ არ დაუსრულებია. მიუხედავად წინააღმდეგობისა, სადღაც მაინც შეარყევს შენს თავდეჯერებულობას, იპოვის სუსტ წერტილს, მოახერხებს და ფიქრებით ჩაგითრევს თავისთან. სწორედ მაშინ იწყება სასჯელი.

დრო გაჩერდა...(თავი პირველი)

ალექსანდრა იყო 17 წლის,მაღალი,გამხდარი, ჰქონდა გრძელი ყავისფერი თმა,ყავისფერი თვალები და სწორი ცხვირი. ნია კარგად სწავლობდა სკოლაში და ოქროს მედალზე გადიოდა,ძალიან უყვარდა ბიოლოგია და ძალიან უნდოდა სამედიცინოზე ჩაბარება. მას ჰყავდა დედა (მაია)და

ჩემდამი სიყვარული გაგაგიჟებს! (თავი 1)

ზღვაპრებში ყოველთვის მარცხდება ბოროტი,პრინცესა თავის სიყვარულს პოულობს და ცხოვრობენ დიდხანს და ბედნიერად.რეალური სამყარო კი იმაზე მტკივნეულია ვიდრე ოდესმე წარმოვიდგენდით.ძალიან რთულია შეეგუო იმას,

მხოლოდ ჩემი ხარ! (მესამე თავი)

როგორ მიშლის ნერვებს მისი არსებობაც კი მაღიზიანებს. -მაგრამ ის შენი უფროსია საყვარელო. -მითხრა ლიზამ. -მადლობა შეხსენებისთვის. მასთან მუშაობა კი არა ერთი ჰაერის სუნთქვაც არ მინდა.

სიძულვილიდან სიყვარულამდე ბევრია (თავი2)

_მინდა გთხოვოთ, რომ მეწყვილე შემიცვალოთ, ვფიქრობ, ასე აჯობებს._ერთი წუთი ლილე, თაკოს დაუძახე!_ მას არ გინდათ, არ მინდა ჩემზე გაბრაზდეს, გთხოვთ?!_არა ლილე, გააკეთე ის რასაც გეუბნები!