დაბრუნებული გრძნობა.(სრულად)

მძულს? არა,არ მძულს, რადგან სიძულვილი არასდროს შემეძლო,თუმცა არც არასდროს შემიყვარდება. მარტოობა ჩემი სულის ტკივილია რომელიც მთელ სხეულს მოიცავს და მებატონება. ხელსაყრელ მომენტს ღმერთი ყოველთვის გიქმნის, მთავარია შენ ეს შეამჩნიო და აუცილებლად

ჩვენ "არავინ" ვართ (პირველი ძარცვა) ნაწილი 2

ამ დროს კი გინდ დაიჯერეთ გინდ არა, ყველაზე მეტად მენტორი ნერვიულობდა. პირველ რიგში კი თუ ექვსივე გამოცდას ჩააბარებდა ეს იქნებოდა პირველი მანიჯი მისი როგორც პიროვნების სიძლიერეში დასამტკიცებლად. იმედები არ გაუცრუვდებოდა, უფრო მეტად კი რწმენას

ქალბატონი ადვოკატი ( თავი 7 )

- ვინაიდან ჩემი დაქალი ენას ვერ აჩერებს, გადავწყვიტე გეგმები შემეცვალა, შენი ტელეფონი მემაქვს და ვერავის ვერ აცნობებ სად ვიქნებით - ოხ ანასტასია, რა დამპალიხარ, და ეხლა მაინც მითხარი სად მივდივართ ?

პირობა 4თავი

- მაპატიეთ საჭმელი არაფერი მაქვს, თუ გინდათ რამეს შევუკვეთავ? _ სახლში მისვლის შემდეგ ყველას თავიანთი ოთახი აჩვენა და შემდეგ მისაღებში ჩამოსხდნენ. - მოვამზადებ რამეს. _ ფეხზე წამოდგა ქალბატონი სვეტა. - დარო გინდა შენი

შიში პატივისცემა და სიყვარუილი {ნაწილი 2/4}

თორნიკემ ანასტასიას დატოვება ვერ შეძლო, ამიტომ ნიკოლოზი და ლაშა ემზადებოდნენ წასასვლელად, სახლში მისულ დადიანს ნატალია შეეგება. -სად ხარ შვილო გირეკავდი.

წარსულის კვალდაკვალ თავი 24

აღმოაჩინა რომ ტიროდა.ტიროდა თორნიკეც.უეცრად წამოდგა და სოფომაც იგივე გაიმეორა.მეტრეველმა მაგიდას მოუარა.ქალთან მივიდა ძლიერად ჩაეხუტა. -ვამაყობ თქვენით,საოცარი ქალი ხართ,ვისურვებდი რომ თქვენ ყოფილიყავით დედაჩემი.

ეკიპაჟი! (თავი 7)

-უბრალოდ არ შეწყვიტო ჩემი სიყვარული. -წინ დამიდგა. -რომ იცოდე რა ლამაზი ხარ.! როგორი სანატრელი ჩემთვის. -გთხოვ სახლში წამიყვანე.-თავს დამნაშავედ ვგრძნობდი. „როგორ ვექცევი ქალს რომელიც სიცოცხლისთვის იბრძვის, ოჯახის გამო და მე... მე ვართმევ საყრდენს.

მიტოვება

სიამოვნება და ბედნიერება, მკვეთრად განსხვავდება ერთმანეთისგან. ბედნიერება სულის სიამოვნებაა ხოლო სიამოვნება, სხეულის ბედნიერება. კიდევ ერთი განსხვავება ისა არის, რომ სიამოვნება ხდება რაღაცის ხარჯზე, მაშინ, როცა ბედნიერება პირიქით, მთლიანად გავსებს

სილურჯე შეპარული ნაცრისფერი (18+) პირველი ნაწილი

- ოხ, რა გემრიელი ხარ! - ჩაილაპარაკა ბიჭმა. - კიდევ? - კოცნა არ შეუწყვეტავს ისე ჰკითხა ვნებისგან ჭკუადაკარგულმა თეკლამ. - და ძალიან ლამაზი... - ტუჩებს მოწყდა და სველი კოცნებით კისრისკენ ჩავიდა. - ეგ ისედაც ვიცი... რამე ახალი თქვი... - დაიჩურჩულა

დინა ქალდანი (თავი 7)

ვერ გავუძლებ ერეკლე, მას რომ რაიმე დაემართოს ვერ გავუძლებ, არ შემიძლია, დინა, ჩვენი ყველას მშობელია, მას, მხოლოდ მას ესმის ჩემი, ის ისეთ სიტუაციაში დამეხმარა ვიცი რო. არაფრის შეეშინდება მაგრამ მე მეშინია, გესმის? მე მეშინია... - ეკეს ხელებში