სიძულვილიდან სიყვარულამდე ბევრია (თავი 12)

ცხოვრება მომენტია, ცხოვრება წამია, შემთხვევითობაა. ცხოვრება ცრემლია, ღიმილია, სევდაა ჩვენს თვალებში. ცხოვრება ყველანაირი გრძნობაა ჩვენს გულებში. ცხოვრება ყოველი წვრილმანია, ყოველი სიტყვაა, ყოველი ნაბიჯია.

თვალი არ მომაშორო! (თავი 11)

კაბის ერთი ღილი შეუხსნა და მუცლთან ცივი ხელი შეუცურა.კინაღამ გულმა დაარტყა გამობზეკილ მუცელს რომ წააწყდა. -ეს..-სიტყვაა არ დაასრულებინა ისე მოხვდა ქალის მუხლი ფეხებს შორის და სანამ დემეტრე გონს მოვიდა ბარიც და მიმდებარე ტერიტორიაც დატოვებული ჰქონდა..

მიენდე გრძნობებს...თავი 7

რ შევძელი,შენი ხმა მინდოდა გამეგო. -წადი დაიძინე,ავალაგებ ამას და მეც დავწვები.-თავი დაიხსნა გოგომ მისი მკლავებიდან… -შეეშვი,იყოს,ასე დატოვე,წამოდი, დაიძინე,-ხელი ჩაჰკიდა ოთახისკენ წაიყვანა, -ასე როგორ დავტოვო? -კარგი რაა ტატიანა,დაანებე თავი.

რეალობის სისასტიკე (2 თავი)

მთელი ღამე სახურავზე გაათია მთელმა სამეგობრომ, მამალაძეც კი გასუსული იჯდა და ჰორიზონტს გაჰყურებდა. ხმას ვერცერთი იღებდა, ან კი რა იყო სათქმელი, არავინ იცოდა რა ელოდათ, ხვალ რა მოხდებოდა, მოიგებდნენ თუ დამარცხდებოდნენ, რის ხარჯზე მოხდებოდა ეს

სიზმარი თუ რეალობა? (სრულად)

თანაცხოვრების მეათე დღე. - გაიღვიძე, ძვირფასო. - თვალს ვახელ და იგივე სახის დანახვისას გამეღიმა. სიზმარშიც ის მესიზმრებოდა, ისევ დივანზე ვიწექით და ჩემს მუხლებზე თავი ჰქონდა დადებული, შემომხედა, გამიღიმა და ბაგეები დამიპყრო. - ისევ შენ, რა

მან იცოდა

მაშინ როდესაც გავიგე, რომ ესპანეთიდან ჩემი ძმის ძმაკაცი უნდა ჩამოსულიყო ჩვენთან სტუმრად.. გულმა ახლიდან დამიწყო სხვანაირად ძგერა.. ისევ ვიყავი ბედნიერი.. მას წინასწარ მივენდე მივენდე ბიჭს, რომელსაც ჯერ არ ვიცნობდი.. მაგრამ მინდოდა დრო მალე გასულიყო,

ზედმეტ სახელი ,, ჯუჯა” ( ნაწილი მეორე)

ნისლივით გადაჰკროდა ცას შავი ღრუბელი. ელვა დაიკლაკნა ცაზე, გამაყრუებელი , საზარელი ხმით. ღრუბლებიდან წვიმის წვეთებმა სწრაფად დაიწყეს ცვენა. თითქოს ამინდიც გრძნობდა გოგონას ტკივილს და ცდილობდნენ გრძნობების გამოხატვას. პატარა ოთახშია სადაც უკუნითი

სიყვარული თუ უბრალოდ აკვიატება?!(6 თავი) +18

და მაინც რამდენ გამოცდას გვიტარებს ცხოვრება?! რამდენი ტანჯვის,ტკივილის,მწუხარების ატანა გვიწევს რომ ბოლოს ბედნიერები ვიყოთ,და ვიქნებით კი ბოლოს ბედნიერები?

ცოლად გამომყევი. (1)

ქუჩაში ლავანდის სურნელება ყველას ერთიანად ედებოდა, ყოველი მოსიარულე კაცი თავს აბრუნებდა და ნეტარებით შეჰყურებდა "ბომბას" , რომელიც მათ გონებას სრული მასშტაბით ატერორებდა.

რეალობის სისასტიკე (1 თავი)

-დღეს ვინ გვაჭმევს?_მორიგი ბურთულა ჩამოაგდო კრიალოსანზე გოგომ და დანარჩენებს გადახედა. -უკვე ხუთი წუთია მამალაძეს პირი გაჩერებული აქვს და უკვე სერიოზულად მეშინია ჩემ ბარკალს პონჩიკად არ ხედავდეს.