პოლტერგეისტი #2 (ფათერაკები მატარებელში)

- რა გინდა, რას გვერჩი, რას გვაშინებ! - ეუბნება გამწარებული არტური გოგოს.- რა მოხდა, რაშია საქმე? - თითქოს არაფერი ყოფილიყო, ისე კითხულობს იგი და ჩვენი დარდი სულაც არ აქვს.

წამის მეასედში შემიყვარდი... (თავი მეხუთე)

-სანდრო გავიგე დედაშენს რო ელაპარაკებოდი, ვის ცოლად მოყვანას გთხოვს?-ცრემლებს ძლივს ვიკავებდი.-ჩემო ლამაზმანო, წამო ისევ ტბასთან წავიდეთ და მოგიყვები-მითხრა და შუბლზე ნაზად მაკოცა. მე სიტყვას

სამი მიზეზი (14 თავი)

თბილისის ერთ-ერთ გარეუბანში ღამის 4 საათზეც კი ისევ შუქები იყო ანთებული, ორი მამაკაცი სიგარეტებით ხელში მიჯდომოდა მაგიდას და მიძინებული ქალაქის ხედს გადაყურებდა. არც ერთი აპირებდი ხმის ამოღებას და ორივე მდუმარედ აბინძურებდნენ თამბაქოს კვამლით ჰაერს.

კალათბურთელები (ნაწილი 1)

- არაფერი, უბრალოდ აკომ აიჩემა კარგი ადგილები უნდა განახოთო, წავედით, მაგრამ თიკამ დემე გააბრაზა დემემაც ხუმრობით ხელი კრა, ამანაც წონასწორობა ვეღარ შეინარჩუნა და დაცა ფეხი ცუდად მოყვა და თავი ქვას დაარტყა,

დაბრუნება (თავი 9)

ბოლოს კარი გავაღე და ვაკოს ლოგინში ორი ადამიანი დავლანდე. ადგილზე გავშეშდი, სუნთქვა შემეკრა, ნაბიჯს ვეღარ ვდგავდი, მაგრამ როგორღაც მოვახერხე და ლოგინს მივუახლოვდი. ვაკო ლოგინის მეორე ნაპირზე იწვა, წოლის მანერით ვიცანი, მასაც ჩემსავით მუცელზე

პაპასკირი და ბაბუციძე 27

განყოფილებაში რა მოხდა და ჩვენება როგორ მისცა დამნაშავემ ან გამოძიება როგორ მიდიოდა , მეც არ ვიცი , სიმართლე გითხრათ აღარც მიკითხავს , არც ჩავძიებივარ , ის უფრო მაინტერესებდა ბაბუციძე როგორ იყო ან როსტოვსკი სად იყო , რას იზამდა. ის კი ვიცი რომკ

სექტუმ სემპრა VII თავი (ჰარი პოტერის ფანფიკი)

-გოგონა გაუშვით! -ღმერთო რა ჯენტლმენი ხარ. ხომ იცი რომ ის უბრალოდ გოგონა არაა? შენ ბინძურსისხლა მოიყვანე ჩვენთან. უპასუხა ერთერთმა დრაკომ მარგოს ხმა ამოიცნო.

დამოკიდებულებიდან, დამოკიდებულებამდე (თავი6)

ისტერიულმა სიცილმა ხანგრძლივად გასტანა თეკლას ავხედე და ირონიული ღიმილი დასთამაშებდა სახეზე. -ხუმრობ არა ? -არა, არ ვხუმრობ, თუ გინდა შენი შვილი იპოვო, საჯაროდ, მუხლებზედაჩოქილმა ხელი უნდა მთხოვო და მერე მთელი ცხოვრება ჩემს გვერდით გაატარო.

Darck side of blood. 16

ანდრეა და მია ბირველ სართულზე დაბინავდნენ,ჯინას კიდევ ერთხელ დავხედეთ ერთად მერე გარედ გავედით . -ძალიან ვწუხვარ რომ შენს დას ასეთ პატარა ასაკში მოუწია გადაქცევა-ვუთხარი ანდრეას და ორივე ერთად ვუყურებდით მდინარესთან მოფარფატე პატარა მიას. -იქნებ

სტუმრობა საიქიოს თავი IV (სივრცეში დაკარგული)

- სჯობს ექიმ გაესინჯო, შენი ორგანიზმი ტკივილს ვეღარ გაუძლებს, როცა იბადები ადამიანად მხოლოდ საკუთარ თავზე უნდა შეგეძლოს ფიქრი, რადგან სხვას არ აინტერესებს შენი გასაჭირი. ჭიქა წყალს არავინ შემოგაშველებს,