უნებლიე შეცდომა (20 თავი)

ორ საათში უკან დაბრუნებული კრიმინალისტები საკმაოდ დაღლილად გამოიყურებოდნენ, რობაქიძეებს სასახლე ჰქონდათ და მის გაჩხრეკას დიდი ენერგია ჭირდებოდა. ლილია უკვე შიმშილსაც ვეღარ გრძნობდა მოსიარულე ნათიას ყურებაში. გოგო თითების მტვრევით გადიოდა ოთახის

ქამელეონისფერი სიყვარული (თავი 2)

-ჩვენმა მეზობელმა მარიამ გიორგობიანმა თავი მოიკლა,სამზარეულოში შემოვიდა ნიკა თავის ქნევით. -რა-ა?აღშფოთება ვერ დავმალე და სკამიდან წამოვხტი. -ხო გუშინ ღამე გადაუჭრია ვენები... ვიღაც ბიჭის გამოო ასე ამბობენ -ღმერთო ჩემო,ერთი ამოვიკნავლე შემდეგ კი

ღვთაება ირლანდიიდან (ნაწილი2)

გადიოდა წლები.ანისე იზრდებოდა და უფრო და უფრო ლამაზდებოდა. ფილიპე და ქეითი ძველებურად,აგრძელებდნენ მუშაობას უნივერსიტეტში, ხოლო მანამ სანამ ისინი სახლში არ იმყოფებოდნენ,ანისეს უსაყვარლესი ბებია აქცევდა ყურადღებას. შეიძლება ითქვას,რომ

სულის ტკივილი დამიტოვე მარიამ.მეორე ნაწილი თავი 8.

-ჩემს გულსაც უყვარხარ ივლიტა ისე როგორც უყვარდი ილიას და იხრჩობა ჩემი გული მის გარეშე,სუნთქვა უჭირს,მაგრამ უნდა გაუძლოს ტკივილს და ამას ერთად გადავიტანთ.მე არ ვაპირებ დაგკარგო,ჩვენ ერთმანეთის ნაწილი ვართ და ვერ დავიშლებით.გულში ჩაიკრა იაგომ ივეტა და

საიდუმლო რომელმაც გამანადგურა (პროლოგი)

რას ნიშნავს ვიყო ადამიანი? -ამ კითხვაზე პასუხის გაცემა ადვილია მაგრამ სათქმელად ძნელი. ვიყო ადამიანი ნიშნავს: სიმარტოვეს, სიძულვილს, ბოროტებას, გარიყულობას და ამავდროულად გამძლეობას. აქედან მხოლოდ ერთი კითხვა მიჩნდება რატომ გამძლეობა?

განგსტერების სამოთხე (33)

ელენე ცრემლების ღვრით მიდიოდა დერეფანში..იტყუება,ვიცი იტყუება. არრა..ასე ძალიან რატო მტკივა? რას მოველოდი საერთოდ?! ოცნებებში დავიკარგე! ცრემლები მოიწმინდა..უნდა წავიდე ამ ადგილს უნდა მოვშორდე..დემეტრეს კაბინეტისკენ გაიქცა.

სექტუმ სემპრა V თავი (ჰარი პოტერის ფანფიკი)

-არა ჰერმიონ! შენ არ მიცნობდი. შენ ჩემი სახელი და გვარი იცოდი, ცოტაც საერთო ინფორმაცია და ბევრი ჭორი… მე პირადად არასოდეს მიცნობდი. არც მე გიცნობდი და არც მიცდია. იმას ვაკეთებდი რასაც მიმანიშნებდნენ და იქით მივდიოდი საითაც მიბიძგებდნენ.

დაბრუნება (თავი 1)

ივლისის არაჩვეულებრივი დღე გათენდა, ლოგინიდან წამოვდექი და ნახევრად მძინარე ჩემი ძმის ოთახში შევბლატუნდი, როგორც ყოველთვის მას ამ დროს ღრმა ძილში სძინავს, გადავწყვიტე მისთვის ეს ბედნიერება ცოტახნით კიდევ შემენაჩუნებინა და აბაზანაში შევედი.

ნუ მეთამაშები.! (თავი 15)

-ვიკა..-ფრთხილად, თითქმის ჩურჩულით წარმოთქვა. ხელი სახიდან ჩამომაღებინა.-მე შენთან ვარ .. გესმის? მაპატიე.. მაპატიე ჩემო პატარა.. -შუბლი შუბლზე მომადო, თვალები დახუჭა.-გევედრები მაპატიე შენი დაცვა რომ ვერ შევძელი, მაპატიე რომ იმ არაკაცმა მაჯობა.

მოსიარულე აისბერგის მახეში {7 თავი}

ადამიანს ისე არაფერი აქველებს,როგორ შრომით მოპოვებული სიამაყე. ურთიერთობაში მთავარი ნდობა და ურთიერთპატივისცემა. და მაინც, რა განსხვავებულად ძგერს ორი ერთმანეთზე შეყვარებული ადამიანის გული.