კონსტანტინოპოლი (თავი 1)

-გიშრისფერი დალალებით და ოკიანისფერი თვალებით ვხვდები საიდანაც იქნები, იმის ცოდნაც კი არ მჭირდება აქ რატომ ხარ და რა მიზნები გამოძრავებს აქაურობის წინაშე, მხოლოდ ერთს გეტყვი. სამ შანს მოგცემ. პირველს ახლა გაძლევ. ამ სარკმლიდან გადაძვერი და გაშორდი

პაპასკირი და ბაბუციძე 28

ისეთი მშვიდი სახე ჰქონდა , დალაგებული . კატოს ბალიშს ეხუტებოდა და მშვიდად სუნთქავდა. ალბათ როგორი ბედნიერი იყო მისი სუნი თ გაჟღენთილ ბალიშს რომ ეკვროდა, თავს უსაფრხოდ გრძნობდა.

მენდე! გულს არ გატკენ.... (სრულად)

- მაოოო, მაო რა გჭირს თვალი გაახილე მაოოო, გთხოვ ნუ მაშინებ . (ამის გაგონებაზე ინსტიქტურად გავაღე კარი და ჩაბნელებული კოლიდორი გავანათე. მაო კარს მოყუდებული მჯდარა ძირს და როგორც კი კარი გავაღე უკან გადმოვარდა, რასაც ჩემი ყვირილი მოყვა,

წამის მეასედში შემიყვარდი...(თავი 10)

-არაააააააააა მასს შენგან განსხვავებით ვუუუყვარვარ დამააანებეეე თავიიი გთხოოოოოვვვვ შემეშვიიი რააა-უფრო ავტირდი-აღარაფერი უთქვამს უბრალოდ ჩემსკენ იწეოდა მეკი თავს ვწევდი რომ როგორმეეე ამეცილებინააა მისთვის კოცნა თავიდან ამ დროს ჩემს ბედზე სანდრო

ცისფერი (დასასრული)

-ჰაჰა! -ორივე ცოლქმარმა გადაიხარხარა-ჩვენ კიდევ გვეგონა რომ მაქსი აუცილებლად სუსტი ყოფა ქცევის ქალს მოიყვანდა ! ქენდისი იმდენად დაიბნა წყალი გადასცდა , მისთვის ძალიან უცნაური იყო ამ ხალხის ქცევები, ქეითი კი საერთოდ არ გავდა ადამიანს რომელიც მაქსს

კვლავ სიცოცხლე მინდა (თავი 3)

კარის დახურვის ხმა და მაქნის დაქოქვა ერთად მესმის, სახლში მარტო ვარ მიყვარსსს ეს წუთები, სააბაზანოში შევდივარ და ვიბან, თმებს არვიშრობ ვიშლი და საჯდომს რომ ფარავდეს მხოლოდ ისეთ მაისურს ვიცმევ და პირველ სართულზე ჩავდივარ. წყალს ვაცხელებ და ძლიერი

დინა ქალდანი (თავი5)

ერთმა კვირამ სწრაფად გაირბინა. ყველა თავის საქმეს მისჯდომოდა და აკეთებდა.კვირა დღეს ყველა ისვენებდა, თუმცა ბატონმა ერელემ მე ჩემს ძმკაცებთან ერთად მივდივარო და დატოვა სრულ იდილიაში ქალბატონი დინა, ნუ ეს თითონ ეგონა, თორემ ის არ იცოდა გოგონები, რომ

პატარა გოგონა ზღვის პირას (პირველი თავი)

-ალექს_თქვა მშვიდად პოლიციელმა.უკან მოხედვაც არ დაჭირდა,რომ დამნაშავე ეცნო.კაცი რომელსაც უკვე მთელი წელია დასაჭერად დასდევდნენ. -იარაღი დააგდე ნიკა_უთხრა ალექსმა და იარაღ კიდევ უფრო მაგრად მიაბჯინა კისერზე.

ტირანის მახეში #17

ქებურია სწრაფად შევიდა უფროსის კაბინეტში დაკაკუნების გარეშე,ერთიანად დაჭიმული სხეულით,რომელიც ძლივს სუნთქავდა და ქმინავდა,კანდელაკი კი განცვიფრებული უყურებდა მის წინ მდგომს და სავარძლიდან ნელნელა წამოიწია. - ბატონო ალექსანდრე.. შსს მინისტრის

გიჟი ხარ და მეც გამაგიჟე... (თავი 6)

ამჩნევთ, რომ ცხოვრებას ძალიან ბევრი გზაჯვარედინი აქვს? ხშირად ვდგავართ არჩევანის წინაშე. გეზს ვიცვლით, ვიძახით აი სწორედ ეს არის ჩემი გზა. შემდეგ კი ისევ გზაჯვარედინს ვეყრებით.ისევ და ისევ გვიწევს არჩევანის გაკეთება. სწორეს ჩვენი არჩევანი