დასასრულისკენ სწრაფვა

შენ ვერ გაიგებ ვერაფერს, ვერც გაიხსენებ, რა იყო. თუ რას ვუძღვენით ცხოვრება, რისთვის ვიღვწოდით ამ დღემდის უიმედობით აღსავსე, იმ ყალბი, ყალბი ღიმილით.

იყალთოელი ბიჭები ,,თათბირი,, (ნაწილი 16)

იმ ღამის შემდეგ რაღაც დაღვრემილნი დადიოდნენ სკოლაში ბიჭები. ერთმანეთს დამდურებულებივით ერიდებოდნენ და კლასშიაც ისე წყნარად ისხდნენ, მასწავლებლები გაოცებულნი იყვნენ. ლენაც დაბღვერილი იცქირებოდა და გოგოებთან ხანგრძლივ ურთიერთობასა და ყოფნას გაურბოდა.

კიდევ ერთი გაუბედავი წერილი შენთვის

მე მჯერა, რომ ყველა ადამიანი რაღაც მისიით მოდის ჩვენს ცხოვრებაში... შენ ჩემი გულის თვალების ახელა გქონდა დაკისრებული, ჩემი მკვდარი გრძნობების გაცოცხლება... მაგრამ შემდეგ ნაბიჯზე არაფერი გითქვამს... ასე უცნაურად აჩანჩქერებული გულით შუაგულ ოკეანეში

ყველაფერი "გუშინად" დარჩა (ნაწილი I)

-არ მენდობი? -გიკვირს? ხუთი წუთის გაცნობილ ბიჭს უნდა ვენდო? მითუმეტეს შენნაირს. -ხელებ "გადაჯვარედინებული" ჩამოუდგა მოტოზე შემომჯდარ ბიჭს. -ჩემნაირს როგორს? -ძალიან კარგად ხვდები რასაც ვგულისხმობ.

საუკუნო სიყვარული.თავი 4.

-თუ ჩემი შვილი შენს ბინძურ საქმეებს შეეწირა,დაიმახსოვრე ჩემი ხელით გამოგასალმებ სიცოცხლეს.მათემ უკან მიბრუნდა და დაინახა მადლენი რომელსაც თვალებში უზარმაზარი ზიზღით უცქერდა გურამს.

დაინახე ის...

ოდესმე მიტოვებულ სულზე გსმენიათ რამე? აი ისეთზე, ირგვლივ უამრავი ადამიანი, რომ ჰყავს და მაინც მიტოვებულად, რომ გრძნობს თავს? განა მას ასე უნდა რა, უბრალოდ ასეა, მიტოვებულია და მორჩა...უსარგებლო"სავით"

მომენატრე

მარტოობას მე როდესაც შევეგუე თითქოს, ოჰ, ზუსტად მაშინ გამოჩნდი, აი სწორედ იმ დროს. მხოლოდ შენთვის გადავივლი ყველა მთას და მინდორს, ერთხელ მაინც კვლავ შეგხვდები სიკვდილმაც რომ მიხმოს. ნანატრ, ნანატრ ამ დღეებში მე გამოვყოფ სიტკბოს.

განსხვავებული (თავი 1) (საცდელი)

ვიცი რომ ლანა მაიკს ღალატობს მაგრამ მე არაფერს ვამბობ ჯანდაბა რატომმმ ?! იმიტომ რომ არმიცნობს არმიცნობს მაიკი მე , და რატომ არ მიცნობს ?! რადგან მე არვარ მისნაირი პოპულარული .

ნოემბრის ნაყინი (ნაწილი I)

რა იყო ეს? დაქალის მნიშვნელოვან საღამოს უცხო ადამიანისთვის მოვწყდი? მაგრამ ხომ გავბედნიერდი? ეგოისტობაში ჩამეთვალა. ალბათ მთელი ხალხი ჩემზე ლაპარაკობს. რა სირცხვილია! სახლში რომ შევედი,

რეალობის სისასტიკე (5 თავი)

-რუსები რომ იყვნენ?_შიში ისმოდა მარიამის ხმაში -ვიმედოვნოთ რომ ჩვენები არიან, თუარადა ამაზე უარეს სიტუაციაში მაინც ვეღარ ჩავვარდებით ხელი მოატარა მათ ირგვლივ გეგიმ და გოგოს თავის დაქნევაზე ხმის მხარეს გაემართა.