უნებლიე მოწმე (თავი მეათე)

-მას შენ უყვარდი გაიგე?უყვარდი-დაუღრიალა და როდესაც მისი გაჩერება ვერ მოახერხა სახეში მსუბუქად გაარტყა.-დაწყნარდი ,გთხოვ-ხმა დაირბილა და საწოლზე ჩამოსვა.

ინტერვიუ (სრულად)

ინტერვიუ.- დაგაგვიანდათ, ქალბატონო ეკა, - საყვედურით გაუღო კონსტანტინე ჯიქიამ კარი ჟურნალისტს და ხელით ანიშნა, შემობრძანდითო. ახალგაზრდა ქალბატონმა იცოდა, რომ ბატონი კოტე ცოტა თავხედი და უცნაური მწერალი იყო და მისგან ასეთი ქცევა

ჯოჯოხეთის ჯოჯოხეთამდე ვიქნები შენთან.

მივიდე, ჩავკიდო ხელი და, ჯოჯოხეთის ჯოჯოხეთამდე არ გავუშვა. დავპირდე და, ხელახლა შევასრულო ყველა პირობა.

რა არის სიყვარული?

ყველაფერი იმით დაიწყო, რომ შემიყვარდა... შემიყვარდა ადამიანი, რომელიც ჩემგან რადიკალურად განსხვავებული იყო.. პლიუსი და მინუსი, რომ გადაეყრება ერთმანეთს, თუმცა ფიზიკის მიხედვით ისინი ერთმანეთს იზიდავენ.. მისი ერთი მხარე იმდენად შემიყვარდა,

ცვლილება (თავი 1)

ემოციებს არ ავყოლოდი, უცებ მხარზე შეხება ვიგრძენი და თავი შევატრიალე უკან სწორედ ის ბიჭი მედგა რომელმაც სულ რამდენიმე წუთის წინ ჩემი გონება დაატყვევა მისკენ შევტრიალდი

პორფირია ( ნაწილი 3.დეჟა ვუ )

ბავშვები ნელ-ნელა მამჩნევდნენ,მე კი ვცდილობდი ყველაფერი დამემახსოვრებინა. სკოლის შენობა ძალიან ძველი მეჩვენა. ვაკვირდებოდი ყველაფერს, განსაკუთრებით კი ანტიკურ ორნამენტებსა და ხის თუ ქვისაგან დამზადებულ უცნაური დიზაინის ნივთებს.

გვირილების დედოფალი {სრულად}

მოკლე ,ისტორია ახალგაზრდა გოგონაზე ,რომელსაც აქვს ამნეზია და თვალს ,რომ ახელს სულ სხვა ხალხში ჩნდება..იქ უყვარდება ბიჭი,ნელ-ნელა წარსულიც ახსენდება და სწორედ ამ წარსულს და ბიჭის ოჯახის

ჯაშუში (თავი 10)

ნიკას გამოემშვიდობა და სახლისკენ დაიძრა. შინაგანად მოუსვენრად გრძნობდა თავს, რაღც აწუხებდა, მაგრამ ვერ ხვდებოდა რა “სიცხის ბრალია” გაიფიქრა და კონდიციონერი ჩართო მანქანაში.სახლში მისვლამდე

სარკე (თავი I) +18

და თუ ამას გავუძლებ, ოდესმე ამის შესახებ დავწერ... ვთქვი ოდესღაც და, რა თქმა უნდა, ვერ მოვახერხე. ვერ მოვახერხე, მელნად ვქცეულიყავი და სამუდამოდ შევსისხლხორცებოდი ქაღალდის ნაგლეჯებს.

სამყაროს საზღვრებს ლეწავს რემარკი

სამყაროს არა, მაგრამ მე მაკლდი,ხის ჩრდილი ღამით შენს თითებს ჰგავდა,ვლეწავდი საზღვრებს, როგორც რემარკი,ფურცლებს კი სევდა უცეცხლოდ წვავდა. გესმოდეს, ჟოან, რომ დროა უკვეაღარ მიყვარდეს,