შრამიანი (თავი 2)

უხეშად მიკრავს სხეულზე და თავს უკან მაწევინებს.ყელზე სველი კოცნით იკვლევს გზას და საწოლზე მაგდებს.. ვერაფერს ვამბობ.. ტანჯა მსიამუვნებს. მისი ბასრი წვერი ჭკუას მაკარგვინებს.

სულ,ერთი ღამე ანუ გაცრეცილი ღამეები (სრულად)

მორიგი გაცრეცილი ღამე იდგა.ელეს სიბრაზისგან გულის რევის შეგრძნება კლავდა და ღრმად სუნთქავდა, როგორმე რომ მოეშორებინა ეს საზიზღარი გრძნობა.მთელი დღე ნოეს ლოდინში გაატარა,მოწერილ მესიჯს,კიდევ ერთხელ გადახედა.

მენატრები...

ახლა გარეთ კოკისპირულად წვიმს მე კი აივნის კიდეზე გადმომდგარი ხელში სიგარეტით, გავყურებ ბნელ სივრცეს და წარმოვიდგენ რომ შენც იმავეს აკეთებ, დგახარ აივანზე მოაჯირს მიყრდნობილი, ეწევი სიგარეტს და ცდილობ ღრმა ნაპასით გამოდევნო სულიერი ტკივილები...

მოუსმინე

შენ გულით რაც გსურს იმას არ აკეთებ,სული რისკენაც მიგიწევს იმას არ აკეთებ და აძლევ საშუალებას ყველას და ყველაფერს შენი შინაგანი ხმა ჩაახშონ. რატომ გაინტერესებს რა მოყვება ამას? რატომ დარდობ იმაზე,რომ ,,მერე ვინანებ.’’

სიტყვები კლავენ ჩვენს გულს შეურყვნელს

ნუთუ ასეთი რთული ყოფილა, გიყვარდეს წრფელად, მთელი არსებით, ღმერთო, მითხარი რა დავაშავე, როცა ვაჩუქე გულის ნაწილი ? მზე გზას მიიკვლევს მთვარის ალებში, ეჭვიანობის მიაქვს ფიქრებიც...

მხოლოდ უცვლელი დარდი დარჩება...

მთვარის გარშემო ჩრდილები წრწოდა და ცივ ღამეში ავბედად თოვდა ქარი ხმაურით ეხეთქებოდა ნაპირებს კლდისას ნელ-ნელა შლიდა.

სექტუმ სემპრა I თავი (ჰარი პოტერის ფანფიკი)

-არაერთხელ მითქვამს ჩემო ბიჭო, მე ჩემი დრო ამოვწურე ჰოგვორტსში და რაც შემეძლო გავაკეთე. დარწმუნებული ვარ მოიძებნება ის ვინც ყველაფრის დაბრუნებას და გამთელებას შეძლებს. ის იმედი რომელიც ჰოგვორტსის

პაპასკირი და ბაბუციძე 22

-საგურამოში,მოხვალ?-ხო მოვდივარ,წყნეთში ვარ გამოვალ ეხლავე.-იქ დაგელოდები,ტაქსით წამოდი დუდუს მანქანა უნდა გაგატანო,-კაი.სანამ დანელია წყნეთიდან კატოს სახლამდე მივიდა კატომაც მოასწრო მისვლა

05:15 (სრულად)

იმ დღის შემდეგ, თავიდან შევუდექი ყველაფრის გამოძიებას..ამჯერად ზურგს ორი ადამიანი მიმაგრებ და და,მეც,იმედმოცემულმა,ყველა ნიუანსის გაშიფრვა დავიწყე..ათასი მითოლოგიები,თქმულებები,

სარკე(თავი II) +18

მორცხვი გოგონა უცნაური შიშებით. როგორია ცხოვრება, როდესაც საკუთარ თავსაც კი ვერ ცნობ?მეორე დილაც რუტინულად დაიწყო. ანდრეის კაფეში ყავის სმით. მაგრამ ეს რაღაც სხვა იყო... სხვა, ვიდრე რუტინული რადგან