მოდის ნისლი მოდის წვიმა

მოდის ნისლი მოდის წვიმა და მე ყველაფერი მტკივა მოდის თოვლი ბარდნის ცაზე მე ვიწვი მხოლოდ შენს ხმაზე შენი სახე მუდამ მათბობს ფიქრი, დარდი მუდამ მახრჩობს ჩემი გული შენს თავს ნატრობს შენს თავს ვერა, ვერ თმობს, არ თმობს ანგელოზი შენ ხარ ერთი ამ ცხოვრების

ანგელოზი და ეშმაკი ერთად (სრულად)

ლონდონის წვიმიანი ქუჩების ყურებას არაფერი ჯობია, ნისლიანი ქალაქი რომეიც მუდამ სიმშვიდითა და წვიმითაა განთქმული. მე ლონდონში დავიბადე და გავიზარდე მაგრამ ახლა მე მისი დატოვება მიწევს, ჩემი გული დაფლეთილია მე მივდივარ ის კი აქ რჩება. ჩემი

ნისლი

ნისლიან დილას გათეთრებულ ქალაქს გავყურებ და მოგონებას ბურუსის მსგავს გულში ვიხუტებ, ბავშურ ჟრიამულს, მეგობრობის, სილაღით ველტვი, რათა ვიგემო საამური წარსულთა ნეშტი.

გაიღვიძეთ!ეს გიშველით

თვალები გეწვის, გიცრემლიანდება, მაგრამ უძლებ,არ გინდა,რომ შენც დაიძინო.გინდა იყვირო, იღრიალო ისე,რომ ბგერის ტალღა ყველას გადაწვდეს და ყველა გააღვიძოს,მაგრამ შენ იცი,რომ თუ ყველა გაიღვიძებს შენ მაინც მარტო იქნები.

როგორ შევუყვარდი მაფიოზს...თავი 12 (ნაწილი მეორე)

გამთენიისას დავიშალეთ. ცოტა ნასვიმი ვიყავი და ძალიან დაღლილი, ისეთი დაღლილი რომ ფეხზე ძლივს ვიდექი. სახლი თავდაყირა იდგა. იქვე ბუხრის წინ სავარძლზე ჩამოვჯექი და ცეცხლის მოიზგიზე ალს მივაშტერდი.

სიყვარულის დრო " 3 ნაწილი "

ორი დღის განმავლობაში იწვა და არ ინძრეოდა,არც არაფერი უჭამია.მარია გვერდიდან არ სცილდებოდა,თაია იძწვა და დუმდა.ამ ორი დღის განმავლობაში ხმაც არ ამოუღია,იმდენად იყო მოცული წარსულის მოგონებებით რეალობას ვერ აღიქვამდა.ვერ ახერხებდა აღექვა რა ხდებოდა

სიყვარული

საიდან დავიწყო სიყვარულზე საუბარი?- ყველაზე განსაკუთრებული გრძნობაა, რომელიც გვაბედნიერებს. მაგრამ, ხანდახან სიყვარული ქრება და რჩება მოგონებები მეორე ნახევრის დაკარგვა ძალიან ძნელია.სიტყვებს ვერ

მაინც შემიყვარებ (სრულად)

მაინც შემიყვარებ!!-არ მაინტერესებ გადი დამანებე თავი ვერ გიტან-სიტყვები შეარჩიე გოგო ნერვებს ნუ მიშლი გაისმა ყვირილი აუდიტორიიდან და კარის მიჯახუნების ხმაც მალევე გაისმა და კიბეებზე ბიჭმა ჩამოირბინა

მე + შენ = უსასრულობას (სრულად)

ახლა კი ვნატრობ მხოლოდ ერთ რამეს,რომ ჩაგეხუტო სულ ყველა ღამეს,შენზე ფიქრებში რომ აღარ დავთვრე,დიდხანს ვუყურო შენს ზღვისფერ თვალებს ფუნჯით დავხატო ეგ შენი სახე,და შეგადარო ლამაზ თეთრ მთვარეს

ასეც ხდება ხოლმე (ნაწ.2 თავი 1)

ღამის სიჩუმეში გახვეული თბილისი, მიძინებული ქალაქის პოზიციაზე მყოფიც კი ინარჩუნებდა თავის ხიბლს, რომელიც ულამაზესი იყო და ძველი უბნების, შესანიშნავი ხედებით იწონებდა თავს.