გოგონა რომელსაც ასწავლეს სიყვარული

გამარჯობა,მინდა მოგიყვეთ ჩემ პირად ისტორიაზე და თუ ვინმე ჩემი ნაცნობი ქმას წაიკითხავს აუცილებლად მიცნობს ვინც ვარ "მე ვარ გოგო რომელსაც ასწავლეს სიყვარული,ადრე რომ ჩემთვის ვინმეს ეთქვა რომ ვინმე შემიყვარდებოდა ალბათ ჩავბჭირდებოდი იმდენს ვიცინებდი

სხვანაირი (5)

სახლში როცა მივიდა, ვერც კი იაზრებდა რა მოხდა, დიდი სიჩქარით მისკენ წამოსული მანქანა, სიკვდილისა და სიცოცხლის ზღვარზე დარჩენილი, უცნობი ბიჭის მიერ მისი გადარჩენა, მისი საოცრად თბილი ხელები, დაუვიწყარი თვალები და გამოხედვა, ეს ყველა დეტალი და ემოცია

შემთხვევით დაქორწინებული (17-18-19-თავები)

ვგრძნობდი, როგორ ვიკარგებოდი ბურუსში და გააზრების უნარსაც ხელს ვუქნევდი. ერთიანად ალექსანდრეთი მოცულს, არ შემეძლო არაფერზე ფიქრი, გარდა იმისა, რომ მე ის მიყვარდა. გონის დაკარგვამდე, გულის წასვლამდე და ჭკუიდან შეშლამდე. არ მაინტერესებდა, რა იქნებოდა

დათა (სრულად)

–ნი,ხო იცი,შენს მდგომარეობაში ნერვიულება არ შეიძლება–ოდნავ წამოზრდილ მუცელს ღიმილით დახედა გიგილომ. მომენტალურად იგრძნო ნინამ შიში,ტკივილი. –რა ხდება გიგილო?დინა,თიკა,რას მიმალავთ ა?–ხმა ჩუწყდა ნინას,მოწყვეტით ჩაეშვა სავარძელში. –ნინა,აი თუ

მარტოხელა მხატვარი (თავი პირველი)

დღე დღეს მისდევდა და დათოს ცხოვრებაში არაფერი განსაკუთრებული არ ხდებოდა სანამ ერთ დღეს შემთხვევით გოგო არ ჩაუვარდა გულში.ეს გოგო იყო სალომე. ლამაზი ღია ყავისფერი თმით, შავი თვალებით და მაღალი. დავითმა პირველად განიცადა სიყვარული, პირველად იგრძნო

მარიონეტი (მეცხრე თავი)

მიუხედავად იმისა, რომ ხალხისგან დაცლილ ქუჩებში ახლა ნინოს გარდა აღარავინ მიაბიჯებდა. რატომღაც მაინც არ ეშინოდა. ისევ უცნობ ვაჟზე ფიქრობდა და უნებურად სულ უფრო და უფრო ბრაზდებოდა. - უხეში, უზრდელი, გაუთლელი ხეპრე, ქალთან ქცევის წესები არ იცის!

გეი ბიჭის დღიურები თავი (2)

სახლში მივედი წყალი გადავივლე და სკოლაში დაგვიანებით, მაგრამ მაინც წავედი. ჩემი თავი ამ ერთმა დღემ სრულიად არი. გუშინდელი ამბის გახსენების მერამდენე მცდელობაში დავმარცხდი ვეღარ დავითვალე, კონცენტრაციას ვერ ვაკეთებდი, ვერ ვუსმენდი ხალხს მხოლოდ

იისფერი ისტორია

-უკაცრავად- ეს ხმა მის ყურთან ძალიან ახლოს გაისმა. რაღცნაირი ხმა ჰქონდა. ბოხი, ხრიწიანი, ხავერდით. ძირითადად თბილისში ყველას ასეთი ხმა აქვს მაგრამ ეს რაღაცით განსაკუთრებული იყო. რაღაც სხვა ხავერდი ჰქონდა. თან უცნაური აქცენტიც. გოგონამ შიშისგან უცებ

მეორე შანსი

-თავს ძალას თუ დაატან მიხვდები,რომ ახლა ჩემს კაბინეტში იმყოფები... შენ ჩემი ასისტენტი ხარ და ძალიან გრძელი ენა გაქვს..-მან სიტყვა გამაწყვეტინა.. ახლა კი შარში ვარ... ნუთუ ასეთი უნდა ყოფილიყო ჩემი პირველი დღე,რომელიც სულ ახლახანს დაიწო..-ახლა კი თუ

სხვა ხედი 2 თავი "გამოღვიძება

ვუყურებდი ზღვას და ვფიქრობდი: "რა ლამაზია და რა უკიდეგანო". წყალი ჩემი სტიქიაა, ის ავსებს სიღრმეებს, ის ყველგანაა, მას შეუძლია იყოს ბობოქარი და მშვიდი, მასთან უძლურია მთელი სამყარო. რა უცნაურია, არა? მიწიერი ნიშნავს რეალურს, ზეციური - მისტიურს,